Reklama

Kościół

Nawrócenie duszpasterskie

Instrukcja opublikowana przez Stolicę Apostolską tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że jest to kierunek słuszny i bardzo potrzebny.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mnie osobiście bardzo ucieszyła misyjna intuicja tego dokumentu. Dotychczas w powszechnym odbiorze parafia postrzegana jest przede wszystkim jako miejsce szafowania sakramentów oraz nauczania prawd wiary. W parafii koncentruje się także wspólnotowe życie Kościoła w Polsce. Od dłuższego czasu jednak my, duszpasterze i wierni, którzy wraz z nami podejmują odpowiedzialność za życie naszych parafii, dostrzegamy, że ten model musi być uzupełniony i pogłębiony o nowy wymiar. Chodzi, oczywiście, o wymiar misyjny. Nawrócenie misyjne naszych parafii jest teraz jedną z najpilniejszych spraw.

Parafia to nie tylko miejsce głoszenia homilii, katechezy, sprawowania liturgii i przeżywania wspólnoty wiary, ale też wspólnota rozumiejąca siebie jako powołanie misyjne. Można przywołać tu dwa obrazy biblijne, które łatwiej pomogą zrozumieć tę zmianę: parafia nie może się odnajdywać już tylko w obrazie pasterza pasącego swe stado, ale musi stawać się także rybakiem zarzucającym sieci na głębokim morzu. Niesie to ze sobą nieprzewidywalne konsekwencje, bo sieć zagarnia różne ryby i różne stworzenia, często zupełnie niepasujące do naszego obrazu trzody. To jest trudność, ale i szansa.

Od jakiegoś czasu na spotkaniach naszej Parafialnej Rady Duszpasterskiej rozmawiamy o potrzebie przygotowania planu ewangelizacji parafii. Na czerwcowym spotkaniu tego grona nakreślony został nawet sześciostopniowy plan tego dzieła. A zaczęliśmy od próby poszukiwania odpowiedzi na pytanie: jak sprawić, by nasze wspólnoty parafialne stały się bardziej misyjne? Instrukcja opublikowana przez Stolicę Apostolską tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że jest to kierunek słuszny i bardzo potrzebny. Ubogacenie codziennego życia naszych parafii właśnie o ten misyjny wymiar może być bardzo ożywcze dla nas. Bo misje to nie tylko odległe kraje i zbiórki pieniężne w naszych kościołach. Misja jest jednym z istotnych zadań czekających nas na naszych osiedlach, w miastach i wioskach. Tak odkrywamy na nowo prawdę, że misje budują Kościół, misje budują parafię.

Ks. Adrian Put
proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze, redaktor prowadzący Aspekty, zielonogórsko-gorzowską edycję Niedzieli

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2020-09-02 10:38

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Małgorzata z Gorzkowa

Z Gorzkowa pochodził trzeci w historii rektor Akademii Krakowskiej – biskup wileński Mikołaj, a na przykościelnym cmentarzu pochowana jest Zofia z Zakrzeńskich, żona majora Dobrzańskiego „Hubala”, który wsławił się bohaterską walką z Niemcami. Ta mała miejscowość może być dumna z bogatej historii, a przede wszystkim z jej mieszkańców, którzy złotymi zgłoskami zapisali się w ludzkiej pamięci

Obecny kościół pw. św. Małgorzaty został wybudowany w 1758 r. dzięki staraniom Józefa Mieroszewskiego, margrabiego krakowskiego. Jednak pierwsza wzmianka o istniejącym kościele w tej miejscowości pochodzi z 1326 r. „W 1325-7 r. w Kazimierskim dekanacie stał już kościół w Gorzkwi, którego plebanem był Wincenty, a po nim w tym czasie Mikołaj” – zanotował ks. Jan Wiśniewski, który sto lat temu wizytował parafię w Gorzkowie. Niestety nie wiemy, pod jakim wezwaniem była świątynia i z czego wykonana, ale można domniemywać, że podobnie jak obecna, wybudowana była z drewna modrzewiowego, z którego w tym czasie budowano kościoły. Pod datą 1595 – ks. Wiśniewski zapisał, że „Kościół był drewniany pod wezwaniem św. Małgorzaty”. Czy jednak był to pierwotny kościół, czy też kolejny – nie wiadomo. Obecny, który niedawno obchodził 250-lecie swojego powstania, jest dobrze zachowany, ma kształt podłużnego czworokąta, zakończonego prezbiterium. W rokokowym ołtarzu głównym znajduje się barokowy krucyfiks, nad nim niewielki obraz św. Małgorzaty, patronki parafii. Dwa boczne ołtarze – późnobarokowe przedstawiają kolejno: św. Józefa i Matkę Bożą z Dzieciątkiem zwaną Piaskową, w metalowej sukience z początku XVII wieku (wota świadczą o tradycji szczególnego kultu). Polichromia jest bardzo ozdobna, malowidła przypominają te z kościoła z Zalipia, w których przeważają motywy roślinne. Źródła podają, iż przed wojną w 1930 r. malował ją Władysław Cholewiński. Wrażenie szczególnego uroku potęgują malowidła ścienne, według tradycji – uczniów ze szkoły Mehoffera.
CZYTAJ DALEJ

Katedra polowa: pierwsze od 14 lat święcenia kapłańskie

2026-05-31 07:02

[ TEMATY ]

święcenia kapłańskie

Fot. Paulina Piątkowska, Krzysztof Stępkowski/ordynariat.wp.mil.pl

Remigiusz Lemańczyk oraz Miłosz Moreń

Remigiusz Lemańczyk oraz Miłosz Moreń

W katedrze polowej odbyły się święcenia kapłańskie - pierwszy raz od czternastu lat. Diakoni Remigiusz Lemańczyk oraz Miłosz Moreń z rąk biskupa polowego Wiesława Lechowicza przyjęli święcenia prezbiteratu. Po święceniach i kursie oficerskim rozpoczną posługę wśród żołnierzy i funkcjonariuszy służb mundurowych.

Mszę św., podczas której został udzielony sakrament święceń, koncelebrowali licznie zgromadzeni kapelani Ordynariatu Polowego na czele z ks. płk. Kryspinem Rakiem, wikariuszem generalnym - zastępcą biskupa polowego, a także ks. Piotr Szczepaniuk, proboszcz parafii pw. Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Krzemieniewie, z której pochodzi ks. Remigiusz Lemańczyk oraz ks. Rafał Kopis, proboszcz parafii pw. św. apostołów Piotra i Pawła w Sycowie, z której pochodzi ks. Miłosz Moreń oraz zaprzyjaźnieni z nowo wyświęconymi prezbiterami kapłani.
CZYTAJ DALEJ

Ksiądz Aleksander Radecki - 50 lat kapłaństwa

2026-05-31 19:35

ks. Łukasz Romańczuk

ks. Aleksander Radecki i Agnieszka Bugała

ks. Aleksander Radecki i Agnieszka Bugała

Wrocławska archikatedra od kilku dni jest miejscem, gdzie swój jubileusz 50‑lecia kapłaństwa świętuje ks. Aleksander Radecki, jeden z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych duszpasterzy archidiecezji.

W południe sprawowana była Msza święta, jako dziękczynienie za 50 lat kapłaństwa, a wieczorem odbył się “Wieczór Tumski” poświęcony ks. Radeckiemu. Spotkanie poprowadziła red. Agnieszka Bugała, a oprawę muzyczną zapewnił zespół Cantores Minores Wratislavienses pod dyrekcją Marii Piotrowskiej‑Bogaleckiej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję