Reklama

Niedziela Rzeszowska

Mamy nowych kapłanów

W wigilię Uroczystości Zesłania Ducha Świętego w katedrze rzeszowskiej bp Jan Wątroba udzielił święceń kapłańskich sześciu diakonom.

Niedziela rzeszowska 24/2020, str. I

[ TEMATY ]

Rzeszów

święcenia kapłańskie

neoprezbiterzy

Archiwum WSD

Neoprezbiterzy z bp. Janem Wątrobą i księżmi przełożonymi

Neoprezbiterzy z bp. Janem Wątrobą i księżmi przełożonymi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Diakoni przyjęli święcenia w obecności wspólnoty Wyższego Seminarium Duchownego, ponad pięćdziesięciu kapłanów oraz rodzin i przyjaciół. Uroczystość rozpoczął śpiew hymnu do Ducha Świętego. Ksiądz biskup podkreślił na wstępie, że to On – Duch Święty – będzie głównym działającym, który umocni i uświęci nowych kapłanów. W homilii biskup Jan przywołał postać bł. ks. Romana Sitko, którego nowi kapłani obrali za rocznikowego patrona na początku seminaryjnej formacji. Kapłana, który swoje życie zakończył w 1942 r. w Auschwitz-Birkenau, przedstawił jako wzór posługi kapłańskiej. Ponadto przypomniał trzy postawy, które mają charakteryzować kapłana. Pierwszą z nich ma być postawa gotowości do pełnienia woli Bożej, która wyraża się przez codzienne mówienie Bogu „tak”. Druga postawa to czuwanie, które pomoże nieugięcie głosić prawdę. Ostatnią postawą ma być służba, której wyrazem jest miłość, sprawowanie sakramentów i posłuszeństwo. Na zakończenie homilii ksiądz biskup przywołał obraz Chrystusa umywającego nogi Apostołom w Wieczerniku. Tym samym ukazał najwyższy stopień miłości służebnej, jaka ma się realizować w kapłańskiej posłudze.

Po homilii nastąpił obrzęd święceń kapłańskich. Kandydaci, po wyrażeniu swojego pragnienia i gotowości przyjęcia święceń, upadli na twarz, a wszyscy zebrani w katedrze wzywali wstawiennictwa wszystkich świętych, śpiewając słowa litanii. Momentem kulminacyjnym liturgii była chwila, w której ksiądz biskup, w apostolskim geście, włożył swoje ręce na głowę każdego z kandydatów. W ten sposób przekazał im dar i łaskę Ducha Św. Po zakończonym obrzędzie, nowi kapłani wraz z biskupem i zgromadzonymi kapłanami, celebrowali swoją pierwszą Mszę Św.

Nowych kapłanów diecezji rzeszowskiej otoczmy modlitwą, aby z radością wypełniali powierzoną im misję. Niech wstawiennictwo Matki Bożej pomoże im realizować wolę Bożą w ich życiu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2020-06-10 12:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Neoprezbiterzy AD 2021

Biskup Roman Pindel w ostatnią sobotę maja wyświęcił dwóch nowych kapłanów. Zwyczajem naszej redakcji przybliżamy sylwetki neoprezbiterów. Przyjmujący święcenia wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego w 2015 r. Przyjętych wówczas zostało 21 kleryków Archidiecezji Krakowskiej i Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Patronem kleryków z tego rocznika został wybrany św. Józef. Przygotowania do święceń kapłańskich trwały 6 lat. Był to czas wypełniony modlitwą, studiami na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II oraz wieloma praktykami duszpasterskimi.

Ks. Wojciech Kamiński
CZYTAJ DALEJ

Ulecz nas ze wszystkiego, co jeszcze dzieli nas od Ciebie

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 1, 40-45.

Czwartek, 15 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję