Z roku na rok ich zaangażowanie jest coraz większe, bo coraz większa liczba dzieci i rodziców włącza się w to piękne dzieło. Tego roku kolędowanie było dla nich wyjątkowe. Jedna z grup kolędniczych z naszej szkoły została zaproszona 12 grudnia 2019 r. do siedziby Konferencji Episkopatu Polski do Warszawy, by przedstawić tegoroczną scenkę kolędniczą dla dzieci z Amazonii.  Naszą grupę zaprezentowała Zuzia Falger z Żurawicy w roli anioła. Mówiła m.in.: „Jestem uczennicą klasy V Szkoły Podstawowej nr 11 im. Henryka Jordana w Przemyślu. Przyjechałam tu z s. Dorotą, która uczy mnie religii, i z p. Anią, moją polonistką, i oczywiście z moimi kolegami i koleżankami z naszej szkoły: Marysią, Karoliną, Emilią, Jakubem i Karolem oraz Gabrysią, s. Karolą, i p. Mariolą, opiekunką grupy kolędników.

U nas w szkole kolędowanie – jeśli mogę zażartować – zaczyna się już od września, bo już od początku roku kolędujemy z siostrą i pytamy, czy w tym roku również będziemy mogli iść po kolędzie, a przygotowujemy się do tego wydarzenia przede wszystkim przez modlitwę.

Po kolędzie pójdę już po raz trzeci i cieszę się, że po raz drugi udało mi się namówić mojego tatę, aby był opiekunem naszej grupy. Siostra, tak na dobre, przygotowania rozpoczyna na początku listopada. Najpierw prosi, abyśmy się zapytali rodziców, czy możemy kolędować, potem rozdaje zgody na kolędowanie i dopiero wtedy tworzymy grupy i kto kim w niej będzie. W naszej klasie powstały kolejne 3 grupy. W tym roku idę w 18 grupie, bo wszystkich grup w szkole jest 26. Gdy przyniesiemy już zgody rodziców, siostra nam rozdaje scenariusz z Kolędą w domu. Próby są pod koniec lekcji religii.

W naszej klasie już prawie wszyscy znają swoje role. Mamy już swoje gwiazdy, zrobili je: Zosia, Oliwier i Wiktor – oczywiście z pomocą rodziców.

W tym roku kolędowaliśmy 29 grudnia po terenie czterech parafii – Ojców Karmelitów, Franciszkanów, Reformatów oraz na terenie parafii katedralnej.

Podziel się cytatem

Najpierw jednak spotykamy się na Mszy św. rozesłania kolędników misyjnych – wszyscy jesteśmy przebrani w stroje kolędnicze. Liturgię zawsze wtedy przygotowują kolędnicy. Po błogosławieństwie pod czujnym okiem opiekunów wyruszamy na wyznaczone ulice.

Kolędujemy tylko jeden dzień. Po kolędzie spotykamy się wszyscy u siostry na gorącej herbacie i ciastku. Z opiekunem liczymy pieniążki i opowiadamy jak nam się kolędowało.

Z radością wspominam kolędowanie, cieszę się, że mogę pomóc swoim rówieśnikom i dać świadectwo swej wiary”.