Marii Anny Potockiej „150 lat malarstwa polskiego” – zbiór kilkudziesięciu tekstów prezentujących najwybitniejszych polskich artystów, tworzących od połowy XIX wieku do niedawna – to pozycja dla tych, którzy może na co dzień sztuką się nie zajmują, ale na pewno nie dla tych, którzy książkami tylko zapełniają półki, „żeby jakoś chata wyglądała”. Autorka wskazuje esencje twórczości najciekawszych/najważniejszych polskich malarzy ostatnich 150 lat. Dlaczego 150? Potocka tłumaczy, że tak sugerował Mieczysław Porębski, wielki polski krytyk, teoretyk i historyk sztuki, który za pierwszego polskiego malarza – który był w pełni artystą – uznawał Piotra Michałowskiego, rozdartego między miłością do ojczyzny a świadomością polskich wad.
Teksty ukazują tło biograficzne – niekiedy analizę psychologiczną i niuanse twórcze – interpretacje wybranych dzieł sztuki oraz podsumowanie dorobku artystycznego ważnych polskich malarzy. Potocka proponuje nam czasem subiektywne, ale zawsze ciekawe spojrzenie na dorobek artystyczny polskich malarzy od największych/najbardziej znanych po mniej popularnych/mniej znanych – od Jana Matejki, Jacka Malczewskigo, Józefa Chełmońskiego po Jonasza Sterna, Jadwigę Maziarską czy Olgę Boznańską.
„Właściwy sens sztuki zawiera się w twórcy. Dzieła są jedynie tropami, które pozwalają do tego źródła dotrzeć. Odkrywanie człowieka poprzez interpretowanie sztuki to zajęcie fascynujące” – pisze o metodzie podejścia do swoich bohaterów autorka.
Do tworzenia gospodarki, w której człowiek znajduje się w centrum, a praca jest źródłem godności i służy dobru wspólnemu, wezwał Leon XIV podczas spotkania z przedstawicielami świata pracy w Argentynie. Odbyło się ono 9 listopada na Papieskim Katolickim Uniwersytecie Argentyny w Buenos Aires. Uczestniczyli w nim przedstawiciele pracowników i przedsiębiorców, związków zawodowych, ruchów ludowych oraz środowiska akademickiego. Papież przestrzegł przed wyzyskiem pracowników, podporządkowaniem gospodarki interesom nielicznych oraz zagrożeniami związanymi ze sztuczną inteligencją i niekontrolowaną automatyzacją.
Dobry wieczór i dziękuję za tak serdeczne przyjęcie! Gorąco pragnąłem spotkać się z wami wszystkimi, przedstawicielami świata pracy w Argentynie: pracownikami i przedsiębiorcami, członkami związków zawodowych i ruchów ludowych, wykładowcami oraz pozostałymi przedstawicielami społeczności akademickiej Papieskiego Katolickiego Uniwersytetu Argentyny. Serdecznie pozdrawiam Wielkiego Kanclerza tej uczelni, Arcybiskupa Buenos Aires, oraz Przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Duszpasterstwa Społecznego i dziękuję im za słowa skierowane do mnie w imieniu wszystkich tutaj obecnych. W sposób szczególny dziękuję tym, którzy podzielili się z nami swoimi świadectwami i zaprezentowali występy artystyczne, dając świadectwo wielkości Boga w swoim życiu.
Papież pozdrowił wiernych z balkonu katedry w Argentynie
Po zakończeniu Nieszporów w katedrze w Argentynie 9 listopada wieczorem Leon XIV niespodziewanie wyszedł na balkon świątyni, by pozdrowić licznie zgromadzonych wiernych, którzy czekali na niego po zakończeniu Nieszporów. „Wszyscy są mile widziani – powiedział – i wszyscy są posłani, aby z radością głosić Dobrą Nowinę”.
Było to spontaniczne pozdrowienie Papieża, który odwzajemnił falę sympatii i serdeczności, która podczas drugiego dnia jego pobytu w Argentynie dosłownie go otoczyła. Leon XIV ukazał się na balkonie katedry metropolitalnej w Buenos Aires po zakończeniu celebracji Nieszporów z udziałem argentyńskiego episkopatu i zespołów synodalnych.
Święty Marcin i żebrak. Fragment obrazu węgierskiego malarza z końca XV wieku
Jedna z najbardziej znanych historii związanych ze św. Marcinem rozgrywa się zimą przy bramie miasta Amiens. Marcin, wówczas rzymski żołnierz, spotkał tam ubogiego człowieka, który nie miał odpowiedniego ubrania, by ochronić się przed zimnem. Nie mogąc ofiarować mu pieniędzy ani innej pomocy, przeciął swój wojskowy płaszcz i oddał mu jego połowę.
Urodził się około 316 roku na terenie dzisiejszych Węgier. Jego ojciec służył w rzymskiej armii, dlatego również on został skierowany do służby wojskowej. Według przekazu hagiograficznego po spotkaniu z ubogim, Marcinowi przyśnił się Chrystus odziany w część płaszcza, którą podarował nieznajomemu. Wkrótce przyjął chrzest, a po pewnym czasie opuścił wojsko i rozpoczął życie poświęcone Bogu. Później został wybrany biskupem Tours. Swoją posługę łączył z działalnością misyjną, zakładaniem wspólnot monastycznych i troską o ludzi ubogich. Zmarł w 397 roku w Candes, podczas jednej z podróży duszpasterskich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
