Te trzy słowa wracają do mnie co i rusz, uparcie, w najmniej przewidywalnych momentach. Przeczytałam je dawno temu w „Niedzieli” – był to jakiś okolicznościowy felieton ks. Ireneusza Skubisia. A nawiązywał do sceny z Ewangelii wg św. Jana, gdy doprowadzono Jezusa przed arcykapłana, który dopytywał o Jego nauczanie. Jeden ze sług arcykapłana spoliczkował wtedy Jezusa, na co Ten odrzekł: „Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?” (J 18, 23). Czyli – jak byśmy dziś powiedzieli – zamiast siły argumentów ów sługa użył argumentu siły. I to od razu, bez ostrzeżenia i wysłuchania racji bitego.
Takie sytuacje znamy z naszego życia. Pewnie dlatego zapamiętałam szczególnie to pytanie, wielekroć powtarzane: „Dlaczego mnie bijesz? Dlaczego – mnie – bijesz?!”. Każdy z nas, potraktowany niesprawiedliwie i krzywdząco, jakże często powtarza w duchu za Chrystusem, zwracając się do swoich braci z żalem i wyrzutem: „Dlaczego mnie bijesz?”. A w podtekście przeważnie jest: przecież nie uczyniłem ci nic złego. A czasem nawet – pomimo że uczyniłem ci tyle dobrego... Dlaczego więc mnie bijesz – słowem, spojrzeniem? Dlaczego stosujesz fizyczną przemoc?
Ktoś powie: słowa nie mogą powodować bólu. A jednak! Potrafimy obrażać się nawzajem, obrzucać oskarżeniami, inwektywami. I to bez przyczyny. Tylko dlatego, że ktoś jest inny niż my, że inaczej myśli. A czy to jest zbrodnia? Czyż nie każdy ma prawo do swojego zdania, swojej opinii? Nie wyrzucimy dziecka z domu tylko dlatego, że się z nami nie zgadza. Powiem więcej – dalej będziemy je kochać. Tymczasem drugiemu człowiekowi odmawiamy tego samego prawa. Prawa do naszej miłości – pomimo wszystko.
Ks. Sopoćko nie od razu był przekonany o prawdziwości objawień św. s. Faustyny. Jednak po dłuższej obserwacji i głębokim namyśle doszedł do przekonania, że jej wizje są autentyczne.
W Dzienniczku św. s. Faustyny zapisane są takie oto słowa Jezusa, określające jej spowiednika - ks. Michała Sopoćko: „Jest to kapłan według serca mojego, miłe mi są wysiłki jego. Widzisz, córko moja, że wola moja stać się musi, a to, com ci przyobiecał, dotrzymuję. Przez niego rozsiewam pociechy dla dusz cierpiących, udręczonych; przez niego upodobało mi się rozgłosić cześć do miłosierdzia mojego, a przez to dzieło miłosierdzia więcej dusz do mnie się zbliży, aniżeliby on dzień i noc rozgrzeszał aż do końca życia swego, bo tak pracowałby tylko do końca życia, a przez dzieło to pracował będzie do końca świata” (nr 1256).
Kiedy świat „adoruje siebie i galerie”, modlitwa przed Jezusem Eucharystycznym w ostatnich dniach karnawału to czas wejścia w ciszę, pokutę, wynagrodzenie Bogu za popełnione grzechy. Na Jasnej Górze rozpoczęło się nabożeństwo czterdziestogodzinne. Ma charakter głównie pokutny. Wśród intencji te wynagradzające za grzechy i błagalne; m.in. o pokój, nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, za młodzież podejmującą życiowe wybory, o trzeźwość w narodzie.
S. Maria Amabilis, Uczennica Boskiego Mistrza mówiąc o intencjach podejmowanych przez nie w modlitwie wskazuje przede wszystkim potrzeby całego Kościoła Świętego, papieża, kapłanów. - Prosimy o wierność, wytrwanie w powołaniu, miłość, o nowe powołania - mówi siostra Amabilis i zapewnia też o modlitwie zwłaszcza za chorych, cierpiących, za tych, którzy już odeszli do Pana. Zauważa, że czas trwania przy Jezusie Eucharystycznym na Jasnej Górze jest czasem wynagradzania Bogu za grzechy, prośbą dla wszystkich o dobre przygotowanie do przeżycia Wielkiego Postu, o nawrócenie, odnawianie ducha. S. Amabilis, która w zgromadzeniu jest już 43 lata, zapewnia, że czas adoracji, tej wyjątkowej bliskości intymnej przed Jezusem zawsze przynosi owoce. - Bóg wie, co dla mnie w tej chwili jest potrzebne - podkreśla, i mówi, ze dziękuje za wytrwanie w powołaniu, w wierności.
To nie powołań brakuje, ale troski o nie i odwagi w odpowiedzi na powołanie – to jeden z wniosków Krajowej Kongregacji Duszpasterstwa Powołań, która odbyła się w dniach od 13 do 15 lutego br. w Piekarach Śląskich. Wzięli w niej udział duszpasterze i referenci powołaniowi z diecezji oraz ze zgromadzeń żeńskich i męskich.
Główny temat spotkania dotyczył problematyki rodzinnej w świetle powołań do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Wskazano na rodzinę jako podstawowe środowisko rozwoju powołań i miejsce duszpasterskiej pracy w tym zakresie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
