Eucharystią celebrowaną 31 sierpnia br. w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie katecheci z naszej diecezji rozpoczęli kolejny rok pracy
Mszy św. przewodniczył dyrektor Wydziału Katechezy i Szkolnictwa Katolickiego ks. kan. Krzysztof Mielnicki. Homilię wygłosił bp Piotr Sawczuk. Wyraził radość z pierwszego spotkania z katechetami na progu nowego roku katechetycznego i szkolnego. Nawiązał do liturgii słowa i przypowieści Chrystusa o pomnażaniu talentów. Jak zauważył, przypowieść ta niesie ze sobą prawdę o hojnym obdarowaniu przez Boga i jednocześnie o tym, że wszystko, co mamy, jest użyczone. Życie, zdrowie, powołanie, zdolności nie są wymyślone przez nas. Człowiek od Boga otrzymuje ogromny kapitał łaski. Naszym zadaniem jest proporcjonalnie pomnażać to, co otrzymaliśmy od Stwórcy. Z dawcą łaski mamy współpracować, koniecznie wnosząc własny wkład. Najważniejszym kapitałem jest życie nadprzyrodzone otrzymane od Boga za darmo, dzięki zbawczej ofierze Jezusa Chrystusa. Ekscelencja zapewnił katechetów o modlitwie i wsparciu w podejmowanych przez niech zadaniach wychowawczych. Życzył jednocześnie owocnej pracy w nowym roku.
Oprawę liturgiczną przygotowali katecheci z dekanatu bielskiego. W imieniu wszystkich katechetów powitali nowego Ordynariusza, powierzając się jego pasterskiej pieczy.
Kolejną część stanowiło spotkanie w auli seminaryjnej. Wykład zatytułowany „Świadectwo wiary prześladowanego Kościoła” wygłosił ks. dr Mariusz Boguszewski – dyrektor warszawskiego biura Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Dzielił się wiedzą i świadectwem spotkań z Kościołem prześladowanym w różnych częściach świata. Poruszające historie uświadomiły uczestnikom spotkania, jak wielu chrześcijan cierpi dziś za wiarę. Tłem opowieści była obecna sytuacja na Bliskim Wschodzie. Natomiast ks. kan. Krzysztof Mielnicki wprowadzi w tematykę roku formacyjnego oraz zaprezentował program działań.
Spotkanie zakończyła agapa w refektarzu seminaryjnym.
Powrót uczniów do szkół zależy od rozwoju epidemii. Jeśli jej wyhamowanie będzie widoczne, to stopniowo będą wracać do nauczania stacjonarnego. Najpierw maturzyści i ósmoklasiści i najmłodsze roczniki – mówił w piątek rano w programie I Polskiego Radia minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek.
Pytany o wcześniejszą swoją wypowiedź o powrocie uczniów do szkół po 29 listopada, gdyby utrzymał się spadek liczby dobowych zakażeń koronawirusem, stwierdził, że "można mieć nadzieję, że po 29 listopada, przynajmniej stopniowo, nasze dzieci, nasza młodzież będą wracały do szkół".
Autor listu stawia miłość wzajemną w centrum życia Kościoła. Źródłem pozostaje miłość Boga, już pokazana w posłaniu Syna. Teraz widać jej owoc we wspólnocie. Miłość brata otwiera przestrzeń zamieszkania Boga. Jan używa czasownika (menō), „trwać”. W tej tradycji oznacza stałe przebywanie, jak w domu. W zdaniu „nikt nigdy Boga nie oglądał” słychać echo Prologu Ewangelii Jana (J 1,18). Niewidzialny Bóg pozwala się rozpoznać w miłości, która działa. Wzajemna miłość sprawia, że Jego obecność staje się realna, a miłość w człowieku dochodzi do pełni (teleioō).
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
