Podczas Mszy Krzyżma wraz z bp. Krzysztofem Nitkiewiczem i bp. Edwardem Frankowskim modlili się księża, dziękując Bogu za dar powołania i otrzymany sakrament kapłaństwa oraz prosząc o wierność złożonym przyrzeczeniom. Na początku liturgii życzenia księżom biskupom złożył w imieniu całego prezbiterium diecezji sandomierskiej ks. Rafał Kułaga, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu i wikariusz biskupi ds. duchowieństwa.

Być obrazem Chrystusa

Ze słowem Bożym do wiernych zwrócił się bp Krzysztof Nitkiewicz. Powiedział w homilii, że Msza Krzyżma ma dla duchownych szczególną wymowę, gdyż podczas niej przypominają sobie obietnice złożone Bogu i Kościołowi, odnawiając je uroczyście na potwierdzenie przymierza zawartego z Jezusem Chrystusem – Kapłanem wiecznego i nowego przymierza oraz Głową Kościoła.

– On je przypieczętował swoją krwią, a my? Mamy przecież wypełniać Jego polecenie: „To czyńcie na moją pamiątkę”, które powtarzamy w Liturgii Eucharystycznej, starając się myśleć, mówić oraz czynić wszystko na sposób Chrystusa, na Jego pamiątkę. Być dla Ludu Bożego obrazem i obecnością naszego Zbawiciela. Istnieje bowiem ścisła relacja pomiędzy poziomem życia duchowego nas kapłanów – powiem wprost: pomiędzy naszą wiarą i wiarą ludzi, którzy zostali nam powierzeni. Moje zaniedbania i grzechy są powodem zgorszenia świeckich, prowadząc do osłabienia ich wiary. Zdarza się jednak, że właśnie świeccy ratują duchownego w trudnościach. Czynią to z miłości do pasterza, który się pogubił, a także w poczuciu odpowiedzialności za Kościół. Jakże wiele możemy drodzy bracia kapłani nauczyć się od naszych wiernych. Jak często zawstydzają nas swoją pobożnością, gorliwością, ofiarnością – powiedział biskup.

Potrzeba świadectwa kapłana

Ordynariusz sandomierski podkreślił jednak, że zdecydowana większość kapłanów w diecezji, a także posługujących w niej księży zakonnych, wypełnia wiernie swoją pasterską misję. Dziękując za to, skierował słowa szczególnej wdzięczności za solidarność w trudnych momentach biskupiej posługi. – Przez wasze „sentire cum Ecclesia”, gdyż w gruncie rzeczy chodzi o cały Kościół, jesteście dla mnie bezcennym darem i ja również pragnę stawać się jeszcze w większym stopniu darem dla każdego. Bycie razem, tym bardziej jeśli łączy nas Chrystusowe kapłaństwo, święcenia i inkardynacja, nie może ograniczać się do okazjonalnych spotkań, do obchodzenia imienin czy uczestnictwa w pogrzebach, chociaż i to ma swoje znaczenie. Mamy czuć się odpowiedzialni jeden za drugiego, modlić się za siebie, dzielić się tym, co posiadamy, czuwać nad sobą, dodawać sobie odwagi, jeśli trzeba upominać i – oczywiście – współpracować, każdy zgodnie z własnym charyzmatem, ale i posłuszni swoim przełożonym. W ten sposób będziemy pasterzami dla siebie nawzajem. Świadectwa naszej braterskiej kapłańskiej miłości potrzebują dzieci, młodzież, rodziny, starsi i chorzy. Myślę, że również osoby obojętne religijnie lub niewierzące. O gdyby mówiono o nas podobnie jak w czasach Tertuliana, u zarania chrześcijaństwa: „Zobaczcie, jak oni się miłują” – podkreślił bp Krzysztof Nitkiewicz.

Jak umocnić wiarę

Nawiązując do fragmentu z Listu do Rzymian, ordynariusz sandomierski zachęcił księży, aby żyli według Ducha, a nie według ciała. – Muszę zastanawiać się w codziennym rachunku sumienia: Czy mieszka we mnie Duch Jezusa Chrystusa? Do kogo należę? Do Niego czy do świata, który Chrystusa nienawidzi? Nas zresztą też, dopóki nie przejdziemy na jego stronę. W gruncie rzeczy chodzi o sprawę najważniejszą, o moją wiarę. Benedykt XVI ostrzega nas kapłanów przed stawaniem się „panami wiary”, którzy mówią o Bogu przy pomocy „uczonych słów i myśli”, lecz nie idą dalej. Zachęca w związku z tym, abyśmy pozwolili opanować się wierze, żyjąc „według Boga i ku Niemu”. Punktem wyjścia, warunkiem sine qua non, jest – zdaniem papieża – celebracja Eucharystii i kult Najświętszego Sakramentu. One nie mogą być przeżywane na zasadzie ceremonii, ale jako najświętsze misterium śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Dlatego proszę was, drodzy księża: Nie przystępujcie do ołtarza „z biegu”, pomiędzy jednym i drugim zajęciem, bez duchowego przygotowania. Celebrujcie Mszę św. pobożnie, w najuroczystszej formie, z uwagą, bez pośpiechu, przestrzegając ściśle prawa liturgicznego. Wychowujcie w tym duchu ministrantów i służbę kościelną, troszczcie się o chóry i schole. Adorujcie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. To jest pierwsza droga do umocnienia naszej wiary i wiary całego Ludu Bożego. Nie traćmy energii na rzeczy drugorzędne, gdyż one nas absorbują, odsuwając od tego, co najważniejsze – mówił kaznodzieja.

W trakcie sprawowanej Mszy św. bp Krzysztof Nitkiewicz dokonał poświęcenia olei świętych (chorych, krzyżma i katechumenów), które przez kolejny rok będą służyć przy udzielaniu sakramentów: chrztu, namaszczenia chorych i święceń kapłańskich oraz przy poświęceniu kościoła i ołtarzy.

Spotkanie LSO

Wielkoczwartkowe spotkanie kapłanów jest również okazją do Diecezjalnej Pielgrzymki Liturgicznej Służby Ołtarza. Podczas liturgii i na wspólnym spotkaniu zgromadzili się ministranci, lektorzy i scholanki, którzy przyjechali wraz ze swoimi duszpasterzami. Przybyłym chłopcom i dziewczętom podziękował za przyjazd i udział w uroczystości bp Krzysztof Nitkiewicz.

Po liturgii ministranci i lektorzy oraz zainteresowani wierni mieli okazję zwiedzić mieszczące się w budynku obok bazyliki konkatedralnej Muzeum św. Jana Pawła II. Jest tam zgromadzonych wiele pamiątek związanych ze świętym papieżem Polakiem. Ekspozycja zawiera historię budowy i poświecenia przez kard. Karola Wojtyłę bazyliki konkatedralnej. Są również eksponaty oraz opisy i wystawa multimedialna mówiąca o czasach komunistycznych i działalności związków zawodowych „Solidarność”. Oprowadzającymi po ekspozycjach muzealnych byli stalowowolscy harcerze oraz ks. Stanisław Gurba, dyrektor placówki.

Organizatorzy pielgrzymki przygotowali również poczęstunek dla przybyłych.