Można do nich dołączyć. Jednak od razu trzeba zastrzec, że Ekstremalna Droga Krzyżowa (EDK) nie jest dla wszystkich. Organizatorzy zniechęcają osoby zamknięte. Ludzi, którzy oceniają innych a siebie uważają za lepszych. A także tych, którzy myślą, że jakoś to będzie. – Trzeba mierzyć zamiar na siły, jakie się ma – ostrzega ks. Jarosław Raczak. Kapłan pełni funkcję rzecznika EDK, ale o wydarzeniu wie wszystko również z własnego doświadczenia. Sam 4 razy szedł w EDK, dlatego zachęcając do udziału jednocześnie nie owija w bawełnę.

– Trzeba w nocy pokonać trasę 40 km pieszo. Samotnie lub ze znajomymi, ale zawsze w skupieniu, modlitwie i medytacji. Bez rozmów i pikników – opowiada „Niedzieli” ks. Raczak i podkreśla: – To boli i musi boleć, bo trzeba opuścić swoją strefę komfortu, aby powiedzieć Panu Bogu: jestem tutaj, bo chcę się z Tobą spotkać!

Cierpienie i wzrost ducha

Słowa duchownego potwierdzają liderzy rejonów i pątnicy. – Na początku jest normalnie. Po prostu idę, co jakiś czas stacja, krótka modlitwa i tekst rozważań czytany w świetle lampki – relacjonuje Bartek. – Zmaganie może zacząć się na 18., 30. albo jeszcze jakimś innym kilometrze. I raczej zostanie do końca – dodaje.

Wielu nie daje rady. Statystyki zrobione przez organizatorów EDK w Otwocku pokazują, że część osób poszła za radą wieszcza Adama Mickiewicza i decyzję o uczestnictwie podjęła „mierząc siły na zamiary”. Lecz sił im nie starczyło. Rok temu z niebieską, liczącą 40 km trasą nie poradziło sobie 40 proc. startujących. Czerwoną, która miała 46 km, pokonało 64 proc. osób. Zieloną – 65 proc. Tylko najdłuższą pomarańczową pokonało 100 proc. Z tym, że na 75-kilometrową trasę wyszło jedynie dwóch mężczyzn. Szli i modlili się przez 14 godz. i 58 minut!

Wśród uczestników jednej z otwockich tras EDK była p. Anna. Pokonanie trasy zajęło jej 10 godz. W czasie marszu nie obyło się bez chwil słabości, bólu i łez. – Jest to piękne, ale i niełatwe wyzwanie. Dotarłam do granic swoich możliwości – pisze. – Każdy kolejny krok zawdzięczałam Bogu i pomocy mego męża. Ostatnie 5 km było wielkim cierpieniem i bólem, ale chyba tak właśnie miało to wyglądać.

Zenobiusz Topyła EDK Rembertów-Sulejówek wspomina tak: – Jest to totalne odejście od cielesności, którą się poniewiera, a wzrostu dostaje nasza dusza. Im mniej cielesności, tym większy wzrost ducha, do którego całe życie dążymy.

EDK nie jest więc przygodą. Jest wyzwaniem dla ciała i ducha, bo każdy walczy o przetrwanie na trasie. Ale przede wszystkim walczy o przemianę własnego życia. A jeśli pątnik staje się lepszy, zyskuje on i wszyscy wokół niego.

Pod prąd do Źródła

Wyzwania, które zachęcają do pogłębienia duchowego wymiaru życia przez doświadczenie fizycznej słabości, stoją w sprzeczności z dominującą dzisiaj kulturą. Ta przede wszystkim zachęca do zabawy. A jeśli proponuje wysiłek to z reguły taki, który jest miły, łatwy i przyjemny.

Ten system wartości uderza w facetów. Przestają się rozwijać, kształtować charakter czy podejmować poważne wyzwania. A kobiety? One także stają się nieodpowiedzialne i powierzchowne – takie dyskusje toczyli studenci na spotkaniach w Duszpasterstwie Akademickim prowadzonym przez ks. Jacka „Wiosnę” Stryczka. Kapłan zastanawiał się, jak zarazem pójść pod prąd współczesnym modom i pomóc młodym. Odpowiedzią stała się... Ekstremalna Droga Krzyżowa.

Pierwsze EDK odbyła się 11 lat temu. Dzisiaj wszyscy są zgodni, że pomysł ks. Stryczka był strzałem w dziesiątkę. A nawet więcej, bo to, co od kilku lat obserwujemy pod koniec Wielkiego Postu zasługuje na miano fenomenu społecznego. Tylko w ubiegłym roku wydarzenie przyciągnęło 80 tys. uczestników. EDK zostały zorganizowane w 350 miejscowościach na ponad 700 trasach.

Pomysł polskiego kapłana przekroczył też granice naszego kraju. W 2018 r. EKD odbyły się w 17 państwach, m.in. w Australii, USA, na Islandii, w Wielkiej Brytanii, Belgii, Irlandii, na Ukrainie, we Włoszech i w Ziemi Świętej.

Mamo, jest dobrze!

Rok temu z pątnikami duchowo połączył się papież Franciszek. Ojciec Święty zachęcił ich, aby ufnie powierzyli Chrystusowi siebie. A także swoje rodziny, przyjaciół i nieprzyjaciół. Po to, by w każdym z nich – mówił Papież – zamieszkał „pokój i moc Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego”. I właśnie tego doświadczyła rodzina Katarzyny.

Kobieta nie kryje, że za pierwszym razem poszła na EDK w Otwocku głównie w intencji swojej córki. Kiedy w 2018 r. wyruszała z domu po raz drugi córka na pożegnanie powiedziała: „Mamo, zobacz, co było rok temu, zobacz, jak się zmieniłam i jak jest dobrze”. – Tak. Bóg uratował moje dziecko. Zaczął prostować jej ścieżki – pisze Katarzyna i dodaje, że ufa, iż w tym roku jej przekonanie, „jak dobry i wielki jest Bóg nabierze jeszcze większej głębi”.

Kościół XXI wieku

Zdaniem ks. Raczaka, to świadectwa uczestników zamieszczane na portalach społecznościowych oraz opowiadane znajomym powodują, że z każdym rokiem coraz więcej osób decyduje się wziąć udział w EDK.

W tym roku prawdopodobnie padnie rekord frekwencyjny, bo rekord miejscowości oraz tras już odnotowano.

– W naszym rejestrze jest już 381 miejscowości, w których wyznaczono 841 tras. A rejestracja kolejnych trwa – powiedział nam w ubiegłym tygodniu rzecznik EDK.

Na Mazowszu, jak na razie, wyznaczono 88 tras. W naszym województwie pierwsze tegoroczne EDK odbyły się w Broku i Żyrardowie. Ale największe marsze dopiero przed nami. Odbędą się one 5 i 12 kwietnia br.

Na początku kwietnia pątnicy pójdą najdłuższymi trasami. Rekordowa, czarno-czerwona, ma 80 km, wiedzie z Rembertowa do Czerwińska nad Wisłą. Tylko 2 km mniej ma pomarańczowa EDK św. Andrzeja Boboli w Otwocku. Obok trasy 40 km, liderzy mazowieckich rejonów wyznaczyli też szlaki krótsze. 20 km ma EDK w Gliniance, 22 km – w Markach. Niewiele dłuższe są trasy w Milanówku i Grodzisku Mazowieckim.

Osoby zainteresowane udziałem w EDK mogą się jeszcze dołączyć. Wystarczy wejść na stronę: www.edk.org.pl. Tam należy wybrać interesującą nas trasę i zarejestrować się. Na stronie są opisy tras, ich aplikacje oraz teksty rozważań przygotowane przez ks. Jacka Stryczka.

Tegoroczna EDK odbywa się pod hasłem „Kościół XXI wieku”. – Obecny Kościół tworzą fajni, zaangażowani ludzie, którzy stali się takimi wyprowadzając moc ze swoich słabości – mówi ks. Raczak i podkreśla, że EDK to właśnie droga pokonywania własnych ograniczeń, aby stać się pięknym człowiekiem. – Dlatego bez złudzeń, będzie ciężko. Ale zaryzykujcie! Przeżyjcie Drogę Krzyżową, która może odmienić wasze życie – zachęca kapłan.