Według tradycji w Mucharzu przebywał św. Wojciech, wielki misjonarz. Dlatego w tym roku, w tym szczególnym miejscu tu się zebraliśmy – wyjaśnia ks. Tadeusz Dziedzic, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Misyjnego archidiecezji krakowskiej. Z kolei, jak podkreśla ks. Krzysztof Strzelichowski, proboszcz tutejszej parafii, dla Mucharza to ogromny zaszczyt i wielka radość. I zauważa: – To wspaniali kolędnicy, którzy kwestują na rzecz misji, dzielą się radosną nowiną o przyjściu Zbawiciela i dodatkowo zbierają ofiary. Cieszymy się, że mogliśmy ich gościć.

Msza św., Orszak Trzech Króli, spotkania z misjonarzami i siostrami pracującymi w Nigerii, zabawy, a przede wszystkim modlitwa i wspólne kolędowanie – taki program przygotowano dla uczestników spotkania, które odbyło się 5 stycznia. – Dzieci bardzo cieszyły się z obecności bp. Antoniego Długosza, znanego m.in. z programu „Ziarno”. Uczyliśmy się także kolędy w języku igbo z kraju afrykańskiego – zaznacza s. Bożena Najbar, koordynatorka wydarzenia. Biskup pozostawił kolędników z misją i błogosławieństwem: – Otwierajcie wasze serca na to wszystko, co jest udziałem Bożej Dzieciny. Niech Ona wam błogosławi!

Zaangażowanie i ofiarność

– Jesteśmy już 11. raz na takim spotkaniu. Zawsze bardzo liczną grupą, 40-50 osób. Możemy się pochwalić dużą ofiarnością naszej parafii, ponieważ dotychczas zebraliśmy już ok. 55 tys. zł podczas 11 lat kolędowania – mówi pani Jadwiga z parafii św. Marii Magdaleny w Wawrzeńczycach. I dodaje:

– Dzieci bardzo chętnie się angażują, czujemy, że jesteśmy potrzebni w parafii. W okolicach adwentu parafianie sami pytają, kiedy odbędzie się kolęda. Cieszy nas, że na tegoroczne spotkanie przyjechali nie tylko kolędnicy, ale i dzieci, które będą w przyszłym roku kolędować. Chcemy je dodatkowo zachęcić – wyjaśnia. Paulina z VI klasy Szkoły Podstawowej w Wawrzeńczycach mówi: – Jestem pierwszy raz na takim spotkaniu. Wcześniej nigdy nie miałam okazji wzięcia udziału w Orszaku Trzech Króli. W przyszłym roku chciałabym także kolędować – zapewnia.

O wielkim zaangażowaniu dzieci w dzieło misyjne mówi również s. Nazariusza z parafii pw. św. Marii Magdaleny w Poroninie. Zakonnica na tegoroczne spotkanie przyjechała z Grupą Małych Misjonarzy. Opowiada:

– Dzieci bardzo zaangażowały się w dzieło misyjne. Wspólnie modlimy się, uwielbiamy Pana Boga za to, że możemy pomagać innym, służyć najbiedniejszym. To dar dziecięcych serc na rzecz najbardziej potrzebujących rówieśników, szczególnie z Afryki – zaznacza s. Nazariusza. I dodaje: – Mamy duchową adopcję serca dzieci afrykańskich. Dzisiaj też m.in. ofiarujemy im naszą modlitwę. Paulinka z III klasy Szkoły Podstawowej im. Antoniny Tatar w Suchem, na spotkanie przyjechała w stroju Maryi. Kolędniczka podkreśla: – Już cztery razy byłam na takich spotkaniach. Z całą grupą chodzimy po domach, śpiewamy kolędy, mówimy wiersze i cieszymy się, że możemy pomagać innym.

Wystarczy niewiele, by pomóc

– Kolędnikiem misyjnym może zostać każdy, bo idea jest taka, żeby nie tylko cieszyć się z tego, że Jezus się narodził, ale także iść z tą nowiną do innych, dzielić się nią. Kolędnicy przypominają o tym, że nie można się zamknąć w sobie z Jezusem, ale Jezusa, którego się przyjęło, trzeba nieść innym. Właśnie dzieci uczą nas, dorosłych, że można w ten sposób pomagać dzieciom w krajach misyjnych. Jestem bardzo wdzięczny siostrom klaweriankom, szczególnie s. Bożenie, która całym sercem wszystko przygotowuje i jest w tym tak cierpliwa i wytrwała – podkreśla ks. Tadeusz Dziedzic. S. Bożena dodaje, że od 11 lat dzieło misyjne bardzo się rozwinęło, dzieci są otwarte, a ogromną rolę odgrywają w tej kwestii opiekunowie i katecheci.

Kolędnicy misyjni, oprócz głoszenia Dobrej Nowiny, uwrażliwiają ludzi na potrzeby dzieci w krajach misyjnych. W tym roku szczególna uwaga skierowana jest na Burundi i Rwandę. Czasem wystarczy tam niewiele, żeby pomóc. Każda złotówka to szansa na utrzymanie dziecka cały rok w szkole, zapewnienia mu edukacji czy mieszkania w internacie. Warto zatem u progu nowego roku pamiętać o słowach św. Jana Pawła II: „Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.