Ogromną popularnością cieszyła się inicjatywa muzyczno-patriotyczna podjęta przez zarząd Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Po raz trzeci, z ogromnym rozmachem, został zorganizowany Festiwal Piosenki Patriotyczno-Religijnej pod hasłem „Śpiewaj dla Niepodległej” w Sandomierzu
W przeddzień święta odzyskania przez Polskę niepodległości kilkanaście zespołów i solistów uczciło niepodległość śpiewem pieśni patriotycznych i religijnych. Organizatorem przedsięwzięcia było Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, ale zaproszenie skierowane było do wszystkich, którzy umieją, a przede wszystkim chcą, śpiewać.
– Jednym z celów działalności Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży jest kształtowanie dojrzałej postawy patriotycznej i religijnej wśród młodych. Stąd pomysł na organizację naszego festiwalu w którym każdy może zaprezentować swoje talenty, a po drugie wyrazić swoją miłość do Ojczyzny. Tegoroczny festiwal przebiegał pod hasłem: „Śpiewaj dla Niepodległej”. Chcieliśmy w ten sposób uczcić obchody 100. rocznicy odzyskania niepodległości. Podczas prezentacji każdy z uczestników mógł wykonać utwór patriotyczny i religijny – mówił Damian Warchoł, prezes KSM Diecezji Sandomierskiej.
Spotkanie młodych artystów rozpoczęła wspólna Msza św. w kościele pw. Ducha Świętego w Sandomierzu, której przewodniczył ks. Damian Zieliński, asystent diecezjalny KSM. Wraz z nim Eucharystię koncelebrowali księża asystenci parafialnych oddziałów stowarzyszenia.
Reklama
Podczas homilii ks. Damian Zieliński odwołał się do hasła Stowarzyszenia: „Służyć Bogu i Ojczyźnie. Gotów”. – Służba jest wpisana w zawołanie naszego stowarzyszenia i realizujemy ją w pełni oddanym sercem Bogu i ludzkimi siłami Ojczyźnie. Nasza obecność tutaj jest wyrazem miłości do Chrystusa i postawy patriotycznej wobec Polski – mówił kaznodzieja. Parafrazując słowa poety, że „Ojczyzna to taka kraina, która się w sercu zaczyna” ksiądz asystent podkreślił, że choć młodzi pochodzą z wielu parafii, to jednak wezwani są do budowania wspólnego dobra Ojczyzny i służenia jej swoimi talentami. Działania te muszą mieć zawsze religijny fundament.
Po Mszy św. uczestnicy przemaszerowali na część artystyczną festiwalu, która odbyła się w Katolickim Domu Kultury im. św. Józefa.
Część festiwalowa
Na scenie domu katolickiego zaprezentowało się 12 zespołów wokalno-muzycznych i 17 solistów, co łącznie daje pokaźną listę 132 wykonawców. Każdy zespół lub solista miał do wykonania dwa utwory: religijny i patriotyczny. Uczestników oceniało jury, biorąc pod uwagę wartość wokalną i ekspresyjną wykonania utworu. Podczas obecnej edycji festiwalowej wystąpili również młodzi spoza naszej diecezji.
– Bardzo się cieszę, że tak wielu chętnych przybyło na tegoroczny festiwal, co potwierdza, że jest potrzebna jego organizacji. Zapraszamy już za rok na kolejne spotkanie muzyczno-religijno-patriotyczne, podczas którego będziemy mieli okazję ubogacić się wspólnym spotkaniem i wymienić doświadczeniami podejmowanych działań w naszych parafiach – podsumował ks. Damian Zieliński.
Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy dylom i upominek, zaś najlepsi z każdej kategorii cenne nagrody. – W kategorii zespoły zostali wyróżnieni: I miejsce – schola z Chmielowa, II miejsce – „Jedyni tacy”, zespół z Tuszowa Narodowego, III miejsce – „Rosa”, schola z Ćmielowa. W kategorii soliści wyróżnienia przypadły dla: I miejsce – Szymon, II miejsce Emilia, III miejsce Wiktoria – informują organizatorzy przedsięwzięcia.
Pod takim tytułem w ogrodzie przy Domu Długosza zainaugurowane zostały dwie plenerowe prezentacje.
Pierwsza z nich zatytułowana jest „Sandomierski epizod wojennych losów ołtarza Wita Stwosza”. W sierpniu 1939 r., w obliczu zbliżającej się wojny, w kościele Mariackim w Krakowie rozpoczęto demontaż ołtarza Wita Stwosza, na który składało się ponad tysiąc części. Wyjęte z ołtarza rzeźby i płaskorzeźby zostały zapakowane do trzydziestu skrzyń oraz pięciu dużych paczek tekturowych. Największe skrzynie zaplanowano ukryć w Sandomierzu. Pozostałe części ołtarza podzielono na trzy grupy i ukryto w różnych miejscach w Krakowie. Transportem skrzyń z Krakowa do Sandomierza kierował dr Karol Estreicher jun., krakowski uczony, wówczas starszy asystent w Zakładzie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Za wyborem Sandomierza na punkt ewakuacji ołtarza przemawiały, jak możemy przypuszczać, bliskie związki Estreichera z tym miastem, gdzie w latach 1936-37 urządzał Muzeum Diecezjalne w obecnej siedzibie w Domu Długosza. W nocy z 28 na 29 sierpnia 1939 r. z Krakowa do Sandomierza wypłynęły Wisłą galary ciągnione przez holowniki, na które załadowano skrzynie. Galary dotarły do Sandomierza w dniu 1 września rano. Przy transporcie skrzyń znad Wisły pomagali więźniowie z sandomierskiego zamku. Biskup Jan Kanty Lorek, wówczas administrator apostolski diecezji sandomierskiej, podjął decyzję, że największe skrzynie, w których znajdowały się rzeźby, zostaną ukryte w przedsionku katedry, a skrzynie z płaskorzeźbami w gmachu Seminarium Duchownego. Zachował się dokument z datą 1 września 1939 r., który zawiera spis przewiezionych do Sandomierza części ołtarza Wita Stwosza. Biskup Lorek pozostawił na nim adnotację: „odebrałem bez sprawdzania zawartości”. W dniu 9 września 1939 r. wojska niemieckie zdobyły Sandomierz. Pociągnęło to za sobą dotkliwe skutki także dla katedry, gdzie dokonano wielu zniszczeń. Cztery skrzynie złożone w kruchcie zachodniej katedry szczęśliwie ocalały. Tymczasem w Krakowie Niemcy rozpoczęli poszukiwania ołtarza Wita Stwosza. Zachowała się notatka spisana własnoręcznie przez abp. księcia Adama Stefana Sapiehę, w dniu 18 września 1939 r., opisująca, jak hitlerowcy wymusili na nim ujawnienie miejsca przechowywania ołtarza. Arcybiskup Sapieha nie chciał też narażać na niebezpieczeństwo duchownych z Sandomierza. Skrzynie z rzeźbami Wita Stwosza były przechowywane w Sandomierzu do 5 października 1939 r. Następnie dzieło trafiło do Reichsbanku w Berlinie, a wreszcie do Norymbergii, gdzie ołtarz został ukryty w schronie przeciwlotniczym pod górą zamkową. Do Krakowa powrócił w 1946 r., specjalnym pociągiem, w czterech wagonach i stu siedmiu wyściełanych wiórami skrzyniach. Tym samym pociągiem wracały także cenne dzieła sztuki, które Niemcy wywieźli z Sandomierza na przełomie 1939 i 1940 r.: Relikwiarz drzewa Krzyża Świętego, dar króla Władysława Jagiełły dla sandomierskiej kolegiaty, a także obraz Łukasza Cranacha Starszego Matka Boska z Dzieciątkiem i św. Katarzyną Aleksandryjską ze zbiorów Muzeum Diecezjalnego. Powrócił wówczas do Sandomierza jeszcze jeden zabytek. Karol Estreicher w swoim dzienniku zapisał: „Dziś rano odnalazłem przypadkiem obrazy Canaletta zawinięte w gobelin sandomierski. Komplet. Wyobrażam sobie radość w Warszawie z powodu odnalezienia Canaletta. Już chciałem gobelin z Katedry sandomierskiej odłożyć na bok jako mniej wartościowy. Zwróciło moją uwagę, dlaczego tak mało wartościowy gobelin jest nawinięty na bęben? Rozpakowałem. Zaczęły chrzęścić obrazy Canaletta!”.
Papież pielgrzymujący w Angoli odwiedził Dom Opieki dla osób starszych pod miastem Saurimo na północnym wschodzie kraju. Ośrodek działa od 14 lat. Gości 62 osoby w wieku od 60 do 93 lat. Należy do państwa, ale wspierany jest duchowo i materialnie przez miejscową diecezję.
Dyrektorka domu Georgina Mwandumba w rozmowie z Vatican News podkreśliła, że pensjonariusze, z których wielu zajmuje się uprawą na terenach koło domu, żyją w zgodzie i wspólnie uczestniczą w Mszach św., choć nie wszyscy są katolikami. Na miejscu jest też ośrodek medyczny, z którego korzystają również okoliczni mieszkańcy.
Ponad osiem tysięcy woluminów mieści się w Czytelni Biblijnej, otwartej w poniedziałek w Bibliotece Uniwersyteckiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Otwarciu czytelni towarzyszy wystawa zabytkowych Biblii ze zbiorów specjalnych biblioteki.
Dyrektor Biblioteki KUL Artur Podsiadły ocenił, że Czytelnia Biblijna jest miejscem unikatowym. „Biblioteka uniwersytecka - oprócz tego, że pełni rolę zaplecza dla studentów i naukowców, jest też takim strażnikiem dziedzictwa, a Pismo Święte jest największym dziedzictwem dla naszej cywilizacji, dla Europy, jest inspiracją dla sztuki i kultury, a dla nas katolików - źródłem wiary” – powiedział.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
