Podczas swojego pontyfikatu w okresie od 1979 do 2003 r. Jan Paweł II kanonizował 482 osoby i beatyfikował 1343 świeckich i duchownych. Błogosławieni i święci są znakiem dla świata, Europy i Polski. Polak bł. ks. Jerzy Popiełuszko jest świadkiem naszych czasów, czasów Europy końca XX wieku, w której także miały miejsce akty męczeństwa. Świadectwo ma bowiem czasem aż taką cenę. Nie jest jednak bezwartościowe – przeciwnie: staje się posiewem nowych wyznawców Chrystusa i jeszcze silniejszej wiary. Tak było przez dwa tysiące lat i tak dzieje się dzisiaj. Miliony chrześcijan oddało swoje życie za Chrystusa. Wielu z nich to błogosławieni i święci ogłoszeni przez Kościół.

Kościół, choć niewątpliwie ma swoich grzeszników, jest świętością Chrystusa i Jego świadków. I jeżeli dzisiaj mówią nam niektórzy, że Kościół jest zły i niegodziwy, to im nie wierzcie. Kościół świeci świętością, ożywia świat i prowadzi ludzi do Boga. Nie można sobie wyobrazić świata bez Kościoła. Pamiętajmy, że jest on jedynym prawdziwym obrońcą człowieka na ziemi.

Wspominając w Eucharystii świętych i święte, Kościół modli się: „Wszechmogący, Wieczny Boże, Ty dajesz nam nowe dowody swojej miłości, gdy pozwalasz Świętym uczestniczyć w Twojej chwale, spraw, aby ich modlitwa i przykłady pobudzały nas do wiernego naśladowania Twojego Syna”. Bo wynoszenie tak wielu świadków Chrystusa na ołtarze właśnie taki ma cel.

13 czerwca 1999 r. Jan Paweł II beatyfikował 108 Męczenników II wojny światowej. Mówił wtedy: „Błogosławieni męczennicy wołają do naszych serc: Uwierzcie, że Bóg jest miłością! Uwierzcie na dobre i na złe! Obudźcie w sobie nadzieję! Niech ta nadzieja wyda w was owoc wierności Bogu we wszelkiej próbie! (...) Spodobało się Bogu „wykazać przemożne bogactwo Jego łaski na przykładzie dobroci” Twoich synów i córek w Chrystusie Jezusie (por. Ef 2, 7). Oto „bogactwo Jego łaski», oto fundament naszej niewzruszonej ufności w zbawczą obecność Boga na drogach człowieka w trzecim tysiącleciu! Jemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen”.

Musimy stać przy Chrystusie. Polska dotąd będzie sobą, dopóki będzie chrześcijańska i katolicka. Nasza Ojczyzna jest dzisiaj w wielkim niebezpieczeństwie zalewu neopogaństwa i jako katolicy musimy mieć świadomość, że nasza wiara wymaga naszego świadectwa. To nie jest takie trudne! Musimy być świadomi tego, że obok nas są ludzie święci, pełni modlitwy, łaski, pełni Boga. Bo człowiek, który się modli, jest blisko Boga. A życia nie można opierać na czymś ulotnym – trzeba je oprzeć na fundamencie trwałym. Chrześcijańska wizja życia mówi nam, że jest Bóg. Jego obecność nadaje wszystkiemu sens, dodaje siły i nadziei. Jakże uzasadnić np. sens cierpienia, samotności, gdy odrzuci się Boga? Bez Boga, bez Jego miłosiernej miłości do człowieka, bez Jego przebaczenia i perspektywy zmartwychwstania, którą przed nami roztacza – tylko pustka i nicość.

Trzeba nam więc budować świat Boży, jak najszerzej głosić Dobrą Nowinę, a kiedy zajdzie taka potrzeba – zaświadczyć o Chrystusie swoim życiem. I wypraszać jak najwięcej Bożych powołań, bo niezmiennie „żniwo jest wielkie, a robotników mało” (por. Łk 10, 2).