„7 uczuć”, jak większość filmów Marka Koterskiego z Adamem Miauczyńskim w roli głównej, już okrzyknięto arcydziełem. Bo jaka, jak nie arcydzielna, może być opowieść o gościu, który uosabia nasze wyimaginowane wady i kompleksy narodowe, który mówi o nas arcyźle? A jednak nawet pod tym względem do poprzedników filmowi daleko. Jak wiemy spoza ekranu, Koterski chciał być w filmie autentyczny i szczery, bo opowiada o sobie samym.
Ale czy jest szczery? Reżyser cofa się do okresu dzieciństwa, gdy przeżywamy pierwsze miłości, zwycięstwa, porażki, zawody. Bohater przeżywa je intensywnie i sugestywnie. Niestety, „7 uczuć” to film jednego triku, w którym dorośli aktorzy grają dzieci. W rolę Miauczyńskiego wcielił się syn reżysera, Misiek Koterski, a o jego grze można powiedzieć śmiało, że jest irytująca. Film nie ma fabuły, składa się ze scenek-skeczy. Widać, że dobrze bawili się twórcy filmu, gorzej z widzami.
Rymanowski Live nie tylko przekazuje wartości, ale także umożliwia ich publiczne rozumienie.
Nie z każdej konferencji wraca się z poczuciem, że usłyszało się coś naprawdę ważnego. Z Krakowa wyjeżdżałam właśnie z takim przeświadczeniem. XX jubileuszowa Konferencja Naukowa Etyki Mediów na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II, odbywająca się pod hasłem „Wartość mediów – wartości w mediach”, okazała się nie tylko wydarzeniem naukowym, ale także przestrzenią głębokiego namysłu nad kondycją współczesnych mediów. W tym właśnie gronie miałam także okazję mówić o kanale Rymanowski Live jako przestrzeni artykulacji wartości w polskiej debacie publicznej.
Zostawiamy za sobą beskidzkie krajobrazy, by wśród wielkopolskich jezior odnaleźć miejsce ciszy i głębokiej zadumy. Docieramy do Osiecznej, do sanktuarium, które od stuleci jest bastionem franciszkańskiej pobożności. Tutaj, pod troskliwą opieką synów św. Franciszka, Maryja czeka na nas w tajemnicy swojego współcierpienia z Synem, ucząc nas, że każda boleść oddana Bogu staje się drogą do zmartwychwstania.
Sercem tutejszego sanktuarium jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej, pochodzący z początku XVII wieku. To przejmujący wizerunek typu Pieta – Maryja trzyma na kolanach martwe ciało Jezusa zdjęte z krzyża. Jej twarz, choć pełna bólu, emanuje niezwykłym zawierzeniem. Historia tego obrazu to historia tysięcy uzdrowień i nawróceń, które potwierdziła uroczysta koronacja koronami papieskimi w 1979 roku. Pani Osiecka od wieków jest nazywana „Lekarką chorych” i „Pocieszycielką strapionych”, przyciągając pątników, którzy w Jej bolesnym spojrzeniu odnajdują zrozumienie dla własnych krzyży.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Jezus nie odpowiada tak, jak Maryja mogła się spodziewać.
A jednak ona nie wycofuje się.
Maryja nie rozumie wszystkiego.
Ale ufa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
