Ks. Krzysztof Hawro: – Niedawno, bo 13 czerwca, minęła 19. rocznica beatyfikacji Męczennika z Gdeszyna. Jakie znaczenie dla wspólnoty parafialnej ma obecność Błogosławionego, którego grób znajduje się na miejscowym cmentarzu?

Ks. Mariusz Rybiński: – Ks. Zygmunt jest żywo wspominany przy różnych okazjach: różne fakty z czasów II wojny światowej, kiedy był u nas proboszczem (np. podczas wizyty kolędowej). Ludzie pytają również o relikwie, które należy przenieść z cmentarza do kościoła, bo za długo ta sprawa jest obiecywana, a czas ucieka. Rozwija się nabożeństwo i coraz liczniej wierni w nim uczestniczą. To nabożeństwo do Błogosławionego jest w każdą ostatnią sobotę miesiąca po południu. Proboszcz modli się wtedy za ochrzczonych parafian z danego miesiąca, począwszy od 1978 r., czyli od wyboru Jana Pawła II.

– Czy w parafii żyją jeszcze ludzie znający Błogosławionego?

– Tak. Są tacy, których chrzcił i uczył katechezy. Są dumni, że przeżyli tamte trudne czasy i chcieliby doczekać uroczystości przeniesienia relikwii – zobaczyć je, dotknąć i ucałować.

– Bł. ks. Zygmunt Pisarski nazywany jest orędownikiem pojednania? Czy taka ocena męczeństwa jest dziś aktualna?

– Dziś szukamy przez naszego Błogosławionego większego sensu, by budził w ludziach autorytet kapłana, który jedna ludzi z Bogiem, np. w konfesjonale.Ludzie tutaj rzadko się spowiadają. Ofiara bł. Zygmunta jest nam też potrzebna do budzenia w ludziach pobożności eucharystycznej. On może pomóc rozwiązać dzisiejsze problemy Kościoła...

– Jak wygląda kult bł. ks. Zygmunta w parafii, w której złożył świadectwo męczeństwa?

– Przyjeżdżają pielgrzymki. Odnaleźliśmy oryginalne zdjęcie, które robi renomę. I jak wcześniej powiedziałem: pamięć i modlitwa.

– Ksiądz, jako proboszcz tej wspólnoty, ma na pewno jakieś plany na przyszłość. Czy dotyczą one także kultu bł. Zygmunta?

– W 2019 r. chcemy przenieść relikwie do kościoła. Miejsce jest już gotowe – w ołtarzu głównym. Będziemy przeżywać 20-lecie beatyfikacji i 100-lecie parafii. A 2 maja 2019 r. chcemy ożywić odpust imieninowy – dzień imienin Błogosławionego. W domu rodzinnym po śmierci mówiono o obowiązku odwiedzin Jego grobu w Gdeszynie. „Pamiętajcie o imieninach Zygmunta” – takie mamy hasło na ten dzień. A w czerwcu planujemy dzień kapłański dla wszystkich kapłanów naszej diecezji, przeniesiony wyjątkowo z Krasnobrodu.

Urodził się w1902 r. w Krasnymstawie. Po ukończeniu gimnazjum we Włocławku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. W 1926 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracował kolejno w Modliborzycach, Soli, Zamchu, Trzęsinach, Perespie. Ostatnią jego parafią była parafia pounicka pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdeszynie, w której objął probostwo w 1933 r. Ks. Zygmunt Pisarski potrafił jednać ludzi różnych wyznań i narodowości, czerpiąc siłę ze swojej wiary. Aktywizował życie społeczności lokalnej jako katecheta, przez organizacje Akcji Katolickiej, Żywego Różańca i zakładając Stowarzyszenie Dobrej Śmierci. Po wybuchu II wojny światowej, szykanowany przez niemieckiego okupanta i komunistów, został zamordowany przez gestapo 30 stycznia 1943 r. Zginął, ponieważ nie chciał wydać partyzantów. 13 czerwca 1999 r. w Warszawie papież Jan Paweł II beatyfikował ks. Pisarskiego w grupie 108 polskich męczenników.