Procesja Bożego Ciała to wielkie dziękczynienie za obecność Boga wśród ludzi – mówił abp Stanisław Budzik. – Wyjście na ulice naszych miast za Jezusem Eucharystycznym to wyznanie, że wierzymy, iż Jezus jest obecny pośród nas, chce wchodzić w nasze codzienne sprawy, uczestniczyć w życiu każdego człowieka, obdarowując go swą miłością – podkreślał Ksiądz Arcybiskup, który przewodniczył centralnym uroczystościom w Lublinie.
Centralna procesja Bożego Ciała przeszła w tym roku zmienioną trasą. W uroczystej procesji eucharystycznej, która wyruszyła z katedry w stronę pl. Zamkowego, uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych i państwowych, senat Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, kapituła katedralna, siostry zakonne, duchowieństwo, alumni seminarium duchownego i licznie przybyli mieszkańcy Lublina.
– Jezus dał nam obietnicę, że nie zostawi nas sierotami i będzie z nami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Tak też się stało. Zawsze możemy zwrócić się do Niego i wołać w każdej sprawie. Posłał nam swego Ducha, który nas prowadzi i umacnia, dlatego procesja Bożego Ciała to wielkie dziękczynienie za obecność Boga wśród ludzi – mówił abp Budzik. Metropolita Lubelski przewodniczył Mszy św. sprawowanej na zakończenie procesji w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.
Gościem lubelskich uroczystości był biskup charkowsko-zaporoski Stanisław Szerokadiuk. W homilii Pasterz z Ukrainy zwrócił uwagę na istotny fakt jedności Kościoła oraz kult Eucharystii i Bożego Miłosierdzia, które są tak bardzo widoczne we wspólnocie Kościoła. – Jezus Chrystus, ofiarując się na krzyżu, stał się dla nas Chlebem, który daje życie wieczne. Jezus przez chleb chciał zostać z nami. To jest cud Eucharystii. Jako chrześcijanie powinniśmy Go stale miłować i doceniać troskę Boga, że dba o każdego człowieka – powiedział bp Szerokadiuk. Kaznodzieja nawiązał również do problemów, jakie przeżywa Kościół na Ukrainie. – Musimy walczyć o każdą świątynię; udowadniać, że to miejsce modlitwy – mówił. Na zakończenie zapytał zgromadzonych o największy skarb Kościoła, o miłość i jedność: – Czy doceniamy ten skarb? Czy wiemy, jakie wartości są najważniejsze w naszym życiu? Czy jesteśmy wierni Kościołowi, który jest dla nas tak dostępny? Pytania zwróciły uwagę wiernych na fakt, jak wielkim darem jest możliwość swobodnego dostępu do kościołów i modlitwy.
Wieczorem na pl. Zamkowym odbył się 16. Koncert Chwały, który na modlitwie uwielbienia i adoracji Najświętszego Sakramentu zgromadził tysiące osób. Relacja z tego wydarzenia w kolejnym numerze „Niedzieli Lubelskiej”.
W czwartek 4 czerwca 2015 r. Kościół święty obchodził uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Wielki wyraz naszej wiary, a jak mówił bł. ks. Jerzy Popiełuszko: „Wiara jest źródłem życia dla człowieka wierzącego. Wiara otwiera przed człowiekiem perspektywy, których bez wiary nie sposób dostrzec”. Tę wiarę wyznaliśmy razem z naszymi pasterzami, gdy w procesji podążaliśmy od bazyliki św. Jana Chrzciciela, Matki kościołów Pomorza, do archikatedry św. Jakuba Apostoła, Matki kościołów archidiecezji.
Listopad jest wyjątkowym czasem. My, ludzie wierzący, przeżywamy go jako okres, w którym nasze myśli i modlitwy biegną ku tym, których już nie ma pośród nas. Choć uroczystość Wszystkich Świętych przypomniała nam o tym, że każdy z nas jest powołany do świętości, to Dzień Zaduszny budzi refleksje nad naszym przemijaniem i ziemskim końcem, który kiedyś musi nadejść. Czy tego chcemy, czy nie, czas biegnie nieubłaganie. Przypomina nam o tym także słowo Boże, lecz nie po to, żeby nas straszyć, ale po to, żeby zachować w nas czujność. Na temat przypowieści o talentach na pewno słyszeliśmy już bardzo wiele. Wygłoszono pewnie setki tysięcy kazań o tym, w jaki sposób należy postępować z darami otrzymanymi od Boga. Wiemy, że Bóg każdemu z nas daje tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Ale dziś, kiedy spoglądamy na groby naszych bliskich zmarłych, chcemy zapytać siebie: czy my odziedziczymy królestwo niebieskie? Czy usłyszę od Boga słowa: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości twego pana!”. Co robię w moim codziennym życiu? Pamięć o zmarłych powinna rodzić w nas pytanie, co by było, gdyby dzisiaj Bóg wezwał mnie do siebie? Czy dziś jestem gotowy na spotkanie z Chrystusem? Jak przeżywam moje codzienne życie? Jak realizuję moje codzienne powołanie? Jakim jestem ojcem, jaką jestem matką? Jakim jestem pracownikiem, jakim jestem pracodawcą? Co kieruje moim codziennym życiem? Czy naprawdę jestem człowiekiem wierzącym wtedy, kiedy jestem wśród innych? Czy przypadkiem nie zamknąłem Chrystusa w kościele i zakrystii? A może moja religijność zaczyna się i kończy tylko w pokoju, w którym mieszkam? Jaka jest moja codzienna postawa? Wracamy zatem do dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Przysłów: „Niewiastę dzielną któż znajdzie?”. I choć może chcielibyśmy widzieć w tym czytaniu tylko i wyłącznie kobietę, to tak naprawdę autor Księgi Przysłów pyta dzisiaj o postawę każdego z nas. O postawę mojego codziennego funkcjonowania w świecie. Pokazuje, że prawdziwego człowieka wierzącego poznajemy po jego codziennym życiu. Nie po tym, co mówi, ale po tym, w jaki sposób postępuje. Bardzo mocno widzimy uzewnętrznienie tego, co tak naprawdę jest w środku. I nie bez przesady mówi tutaj o kobiecie dzielnej, bo bycie człowiekiem wierzącym we współczesnym świecie musi być nacechowane wielką odwagą. Choć może w naszym męskim rozumieniu chcielibyśmy widzieć kobietę jako tą słabszą, może nawet bardziej bojaźliwą, to żadna postawa nie usprawiedliwia nigdy naszego tchórzostwa. Jeśli chodzi o świadectwo naszej wiary, nikt nie ma prawa być tchórzem. A co więcej – być może ci, którzy uznawani byli za ludzi słabszych, tchórzliwych, tak naprawdę okazywali się osobami prawdziwie odważnymi. I pewnie można za św. Pawłem Apostołem powiedzieć, że to wszystko, o czym dzisiaj piszemy, jest dla każdego z nas jasne i oczywiste – przecież nie jesteśmy synami nocy ani ciemności – dlatego czuwamy i jesteśmy trzeźwi, abyśmy byli gotowi na przyjście Pana.
– Potrzebujemy tej żywej relacji z Bogiem, który jest miłością, żeby to Jego światło zanosić, żeby ta miłość, którą otrzymuję od Niego, mogła być przekazywana innym – mówił bp Zbigniew Wołkowicz podczas Mszy Świętej z okazji 30-lecia Akcji Katolickiej w Archidiecezji Łódzkiej.
W łódzkiej archikatedrze św. Stanisława Kostki sprawowana była uroczysta Eucharystia z okazji jubileuszu 30-lecia Akcji Katolickiej Archidiecezji Łódzkiej. Liturgii przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz, biskup pomocniczy archidiecezji łódzkiej. Podczas Mszy Świętej dziękowano Bogu za trzy dekady działalności stowarzyszenia, prosząc jednocześnie o błogosławieństwo dla wszystkich jego członków.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
