Czternaście państw, w tym m.in. Francja, Kanada, Peru, Chiny, Korea Północna... Brzmi jak plan niezapomnianej podróży dookoła świata. W trzeci piątek Wielkiego Postu wspólnie z 250 pątnikami przeszliśmy na terenie Parku Wioski Świata, Drogą Krzyżową przez 14 krajów, w których los chrześcijan jest tragiczny. W czasie „Misyjnej Drogi Krzyżowej Prześladowanych” (MDKP) spotkaliśmy się z ludźmi, którym los naszych braci i sióstr nie jest obojętny. Pomimo przemrożonych stóp, szliśmy, zatrzymując się przy kolejnych stacjach. Towarzyszyła nam ikona „Nieśmiertelni”. Znajdujący się w jej centrum krzyż został wykuty z pocisku, który uderzył w chrześcijańską szkołę w Aleppo.

Nasze rozważania rozpoczęliśmy od słów prowincjała krakowskich salezjanów ks. Adama Parszywki: „Tak jak my odczuwamy zimno fizyczne, tak chrześcijanie w innych miejscach świata doznają zimna braku miłości”. Brutalne mordy, palone domy, kary więzienia czy niszczone kościoły są rzeczywistością otaczającą tysiące wyznawców Jezusa w wielu częściach świata, nie tylko na Bliskim Wschodzie. Najlepsze wsparcie, które możemy im ofiarować, to modlitwa w ich intencji.

Zatrzymując się przy każdej stacji, usłyszeliśmy fragmenty z Pisma Świętego. Poznaliśmy losy prześladowanych chrześcijan w różnych miejscach na świecie. „Docierając” z krzyżem do Peru, wspomnieliśmy np. zamordowanych franciszkanów – o. Michała Tomaszka i o. Zbigniewa Strzałkowskiego. Misjonarze, odpowiadając miłością na nienawiść i wszechogarniający strach, zginęli w imię wiary. Modląc się słowami pieśni: „Tobie ufam i bać się nie będę”, my także prosiliśmy Boga, by pomimo przeciwności, wypełniał nasze życie wiarą i miłością.

Przypuszczam, że z powodu panującego mrozu w głowie niejednego z nas przewinęła się myśl, by jak najszybciej wrócić do domu. Bartosz Gałuszka, uczestnik MDKP wyznaje: – Przyszedłem tu, bo mi się nie chciało. Jedyne, o czym marzyłem po całym dniu pracy, to odpoczynek w ciepłym domu. Ale dlatego tu jestem, bo wiem, że ci ludzie potrzebują naszej modlitwy i o to chodzi w Wielkim Poście. Największym wsparciem, którego jesteśmy w stanie udzielić naszym braciom i siostrom, jest nieustanna modlitwa w ich intencji.

W trud organizacji MDKP zaangażowali się: Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie, Towarzystwo Ducha Świętego, Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej, Schola Męska przy bazylice franciszkańskiej, wspólnota „Chrystus w Starym Mieście”, wspólnota salezjańska „Ziemia Boga”, „Góra Dobra” oraz Stowarzyszenie MISEVI Polska.

Rozważania MDKP znajdują się na stronie: www.swm.pl