Ekscelencjo, Najdostojniejszy Księże Biskupie,

Dziękuję bardzo za zaproszenie mnie do udziału w obchodach 10-lecia istnienia Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy, planowanych w dniach 22 lub 29 marca bieżącego roku.
Niestety, ze względu na moją podróż służbową do Ameryki Łacińskiej, zaprogramowaną w tym właśnie czasie, nie będę mógł uczestniczyć we wspomnianych uroczystościach. Chcę jednak zapewnić o mojej łączności duchowej ze wszystkimi biorącymi w nich udział oraz wszystkich bardzo serdecznie pozdrowić.

1. Waszej Ekscelencji Księdzu Biskupowi Tadeuszowi Rybakowi, Księdzu Biskupowi Stefanowi Regmuntowi, duchowieństwu, wiernym Diecezji Legnickiej oraz wszystkim, którzy współpracowali i przyczynili się w sposób duchowy lub materialny do powstania i dziesięcioletniej działalności Wyższego Seminarium Duchownego, przekazuję w imieniu własnym i całej Kongregacji Edukacji Katolickiej wyrazy szczerego uznania. Liczne wysiłki przez Was podjęte w celu realizacji tego ważnego dzieła ukazują Wasze głębokie przeświadczenie o potrzebie Seminarium jako instytucji przygotowującej nowych i świętych kapłanów.

2. Zadaniem Seminarium, jak przypomina nam Ojciec Święty Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Pastores dabo vobis, jest zapewnienie kandydatom do kapłaństwa możliwości "przeżycia doświadczenia formacji, jaką Chrystus dał Dwunastu" (n. 60) poprzez szczególną wspólnotę przebywania z Nim. W takiej perspektywie "seminarium, zgodnie ze swą najgłębszą tożsamością, jest w Kościele swoistą kontynuacją wspólnoty apostołów zgromadzonych wokół Jezusa, słuchających Jego słów, przygotowujących się do przeżycia Paschy, oczekujących na dar Ducha" (tamże).
Jestem głęboko przekonany, że Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Legnickiej w pełni odpowiadało na te autorytatywne wskazania w ciągu minionych 10 lat swojego istnienia, oraz że i w przyszłości będzie je realizować, dynamicznie się rozwijać i zawsze cieszyć się licznym gronem alumnów.

3. Dlatego pragnąłbym zachęcić kandydatów do kapłaństwa, aby byli gotowi i hojni w odpowiadaniu na wezwanie Pana do pójścia za Nim: "Oto przychodzę (...) jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę, a Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu" (Ps 29, 8-9). Ponadto życzę seminarzystom, aby stawali się kapłanami umiejącymi żyć według wzoru Ewangelii, umacniali się w wierze, nadziei i miłości, aby poprzez praktykowanie cnót wyrobili w sobie ducha modlitwy, osiągnęli umocnienie swego powołania, wzrastali w gorliwości o pozyskiwanie dla Chrystusa wszystkich ludzi (por. DFK, n. 8). Na progu Trzeciego Tysiąclecia Kościół potrzebuje bowiem w duszpasterstwie prawdziwych pasterzy, odważnych i kompetentnych głosicieli Chrystusa Zbawiciela świata, prezentujących postawę bezinteresownej służby zwróconej ku wszystkim. Człowiek nie przestaje i dzisiaj pytać o sens istnienia, o prawdę, o Boga. Do takich ludzi przyszli kapłani powinni czuć się powołanymi, by głosić Dobrą Nowinę o Panu ukrzyżowanym i zmartwychwstałym dla zbawienia ludzkości.

4. Wychowawcom Seminarium życzę, by żyli w ścisłej jedności ducha i działania między sobą i z alumnami, by tworzyli rodzinę, która odzwierciedlałaby w praktyce modlitwę Pana: "aby stanowili jedno" (J 17, 11), by ożywiali w alumnach radość własnego powołania i by formowali ich w oparciu o wskazania Soboru Watykańskiego II i Magisterium posoborowego.

5. Profesorom życzę, aby byli dla seminarzystów mistrzami w nauczaniu teologii i prawdziwymi formatorami, ukazującymi prawdy wiary nie tylko poprzez nauczanie, lecz także poprzez świadectwo własnego życia oraz przekazywali im upodobanie do poszukiwania naukowego i umiłowania prawdy.
Na koniec gorąco życzę, aby przeżywane uroczystości jubileuszowe stanowiły nowy i silny bodziec do kontynuowania przez Wyższe Seminarium Duchowne w Legnicy swojej szczytnej misji kształtowania serc kandydatów do kapłaństwa na wzór Serca Jezusa, Kapłana i Żertwy. Z serca błogosławię wszystkim seminarzystom, wychowawcom i profesorom.

Oddany w Chrystusie Panu