Ulf Ekman w wywiadzie udzielonym w 2014 r. zwierzał się: „Ogłosiliśmy naszą decyzję pod koniec marca. Niektórzy z naszych znajomych powiedzieli, że było to tak, jakby tsunami uderzyło w Szwecję. Była to przepiękna ceremonia, ale biskup Sztokholmu Anders Arborelius, skądinąd jedyny katolicki biskup w Szwecji, zasugerował, by nie nadawać temu zbyt wielkiego rozgłosu. Wybraliśmy klasztor Brygidek pod Sztokholmem. Odbyło się to podczas wieczornej Mszy św., w dzień powszedni, w obecności przyjaciół”.

Tak założyciel największego w Szwecji wolnego Kościoła opowiadał o swej decyzji przejścia do Kościoła katolickiego. Ulf Ekman w 1983 r. założył charyzmatyczny Kościół o nazwie Livets Ord (Słowo życia). Był już wtedy ordynowanym duchownym w luterańskim Kościele Szwecji. Od kilku lat pracował na Uniwersytecie w Uppsali. Założonej przez siebie wspólnocie przewodził do 2002 r. Potem rozpoczął życie misjonarza. Głosił słowo Boże w Albanii, Izraelu, Rosji, Indiach, Bangladeszu, Armenii i w kilku innych krajach. Przez cały ten czas pilnie studiował historię Kościoła. Postanowił pytać o ciągłość przekazu wiary od Chrystusa aż do dziś. Ogromnym zaskoczeniem dla charyzmatycznego pastora było to, że ciągłość tę odkrywał właśnie w Kościele katolickim. Decyzja o konwersji narastała jednak stopniowo. To były kolejne etapy, niekiedy przez mrok, aż do przejrzenia. Ta droga zaprowadziła go ostatecznie do kaplicy sióstr brygidek, gdzie wraz z żoną Birgittą został włączony do wspólnoty rzymskich katolików.

Niewidomy od urodzenia nie odzyskał wzroku natychmiast po spotkaniu Chrystusa. Gdy wędrował do sadzawki Siloam z błotem nałożonym na oczy, nic jeszcze nie widział. Dopiero później „obmył się i wrócił, widząc” (J 9, 7).