Dokumenty wskazują, że parafia w Słupi Nadbrzeżnej istniała już przed 1325 r. Pierwszy kościół św. Barbary był modrzewiowy. Drewniana świątynia nadwyrężona przez czas, została w początkach ubiegłego wieku rozebrana. Obecny kościół został zbudowany w 1842 r. przez ówczesnego dziedzica Alojzego Leszczyńskiego. Kościół jest skromną i niezbyt dużą bryłą zbudowaną na kształcie prostokąta. Urozmaica ją jedynie niewielka wieżyczka oraz fasada zachodnia zakończona trójkątnym szczytem. Prezbiterium ma sklepienie kolebkowe, jest krótkie i węższe od prostokątnej nawy głównej. Dominantę wnętrza stanowią trzy ołtarze: główny i dwa boczne. Utrzymane są w stylu barokowym, podobnie jak i ambona. W kościele znajduje się kopia cudownego obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w nietypowych sukniach; późnobarokowy obraz św. Barbary w ołtarzu bocznym; epitafia oraz cykl malarski „Droga Krzyżowa” pędzla anonimowego twórcy z przełomu XVII i XVIII wieku. Kościół wewnątrz został odnowiony w 1959 r., a także w ostatnim czasie.

Dolina Bożego Miłosierdzia

W 2009 r. powstała przy parafii Fundacja Wspierania Integracji Społeczeństwa ,,Dolina Bożego Miłosierdzia”. Jej celem, jak możemy przeczytać w statucie, jest „zintegrowanie różnych grup społecznych w dziedzinie kultury, nauki, sportu i rekreacji, pielęgnowanie tradycji, szerzenie kultu Bożego Miłosierdzia oraz stworzenie i prowadzenie ośrodka integracyjnego, promowanie środowiska i wyrównywanie szans rozwoju”. Założone w statucie cele realizowane są poprzez: organizowanie imprez integracyjnych, koncertów, występów, wystaw, spotkań dla różnych grup społecznych, rekolekcji, pomocy socjalnej dla osób biednych i potrzebujących. Fundacja współpracuje z przedstawicielami władz powiatowych i gminnych, ośrodkami kultury, lokalnymi przedsiębiorcami i właścicielami sklepów. Instytucja nawiązała kontakt z Bankiem Żywności, od którego otrzymuje produkty żywnościowe, a następnie przekazuje je osobom najbardziej potrzebującym, znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej.

W ciągu kilku lat istnienia zorganizowano m.in. spotkanie i piknik rodzinny dla pszczelarzy regionu świętokrzyskiego. W wakacje fundacja gościła grupę belgijskich skautów. Miejscową tradycją stały się coroczne obchody Nocy Świętojańskiej pod nazwą ,,Puszczanie wianków”.

Kult Miłosierdzia

Wiosną 2009 r., tuż po Świętach Wielkanocnych, zapoczątkowany został w parafii kult Miłosierdzia Bożego. Od tamtej pory w każdy piątek o godz. 15 odprawiane jest nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, Koronka, Litania oraz Msza św. Jak zaznacza ks. Petryk: – W Godzinie Miłosierdzia zgromadzeni w świątyni mają okazję prosić Jezusa o potrzebne miłosierdzie i łaski dla siebie i świata całego. Ta systematyczna modlitwa gromadzi ludzi, którzy pod jej wpływem bardziej pokochali parafię, jej troski i potrzeby. Z kolei każda coroczna niedziela Miłosierdzia Bożego sprawiła, że święto to stało się szczególnie ważne dla naszej parafii – zaznacza Duszpasterz.

Wiele pozytywnych wydarzeń, czynników i spotkanych dobrych ludzi pozwoliło księdzu zbudować nowy parking, odnowić mur wokół kościoła, wybudować plebanię, dokonać zewnętrznej renowacji kościoła i w końcu zrealizować główny cel jakim jest nowy projekt „Mała Jerozolima” w Dolinie Bożego Miłosierdzia. Parafianka pani Maria, dodaje: – Dzięki współpracy Księdza Proboszcza z lokalnymi władzami pojawiają się kolejne drogi asfaltowe, droga na cmentarz. Uwieńczeniem dotychczasowych prac jest też odnowiony na zewnątrz kościół.

Wielkie dzieło Fundacji

Największym dziełem fundacji jest projekt „Mała Jerozolima”. Jak zaznacza Ksiądz Proboszcz: – Dzieło to ukaże nam Jerozolimę i drogę krzyżową, po której przeszedł Syn Boży. Miłosierdzie Boga zostało nam objawione w ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Chrystusie. Doświadczamy go w naszym codziennym życiu poprzez wewnętrzną radość, jaką daje czynione i doznawane dobro – zaznacza Pomysłodawca projektu. Poprzez wąskie uliczki, kamienne fasady i detale architektoniczne z epoki chcą odtworzyć fragment współczesnej Chrystusowi Jerozolimy. Opisując inwestycję ks. Petryk, wskazuje na wizualizację zawieszoną przed świątynią: – Na drodze krzyżowej będziemy mogli spotkać Chrystusa, tak jak spotykamy sąsiada czy listonosza. Chrystus w Słupi Nadbrzeżnej będzie stał wprost na naszej drodze – będzie trzeba przejść koło Niego i spojrzeć w siebie. Zobaczyć kim On dla mnie jest. Przejść koło Niego jak Ci, którzy szli razem z Nim na Golgotę lub przypadkowo przecięły się ich drogi. Jak można zauważyć całe przedsięwzięcie ma powstać w naturalnej dolinie między placem kościelnym, a niedalekim lasem. Trzeba więc będzie, jak zaznaczają pomysłodawcy, zgłębiać tą drogę fizycznie, ale i duchowo. – Naszą drogę rozpoczniemy w pałacu Piłata, staniemy u stóp schodów na których będzie stał Chrystus i Barabasz. Piłat umywa ręce, a decyzja jest w rękach tłumu na placu, czyli w naszych rękach i sercach. Następnie opuszczamy bramy pałacu i schodzimy schodami do miasta, gdzie napotykamy Chrystusa pod murami pałacu w przejściu. Powoli miasto ustępuje miejsca skałom i mijając ostatnią bramę wychodzimy za mury Jerozolimy, gdzie jest Golgota. Następuje ukrzyżowanie, zdjęcie z krzyża oraz złożenie do grobu i to nie jest koniec. Dopiero przejście przez grób Chrystusa – przejście do życia da pełnię drogi krzyżowej – roztacza swoją wizję ks. Wojciech.

Osoby realizujące przedsięwzięcie zwracają się z prośbą do wszystkich o wsparcie tego dzieła modlitwą, dobrym słowem i ofiarą.

Życie religijne

– „Modlitwa i praca to droga do Nieba”, tak często powtarza nam ks. Wojciech. Na nowo zaczęło się życie materialne i duchowe wspólnoty. W każdy piątek nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego gromadzą czcicieli Jezusa i siostry różańcowe. W każdą środę uciekamy się do Matki Nieustającej Pomocy wraz z siostrami z Legionu Maryi. Od maja do października każdego 13. dnia miesiąca wyruszamy z Matką Bożą Fatimską na nasze nadwiślańskie ścieżki – wylicza Irena Pilińska.

Ciekawym wydarzeniem jest tzn. ,,puszczanie wianków”. Jak podkreśla Karol Zając: – W tym roku 26 czerwca wierni z parafii i okolic wypełnili po brzegi naszą świątynię. Po Mszy św. procesyjnie, przy śpiewie pieśni maryjnych, wszyscy udali się nad Wisłę, gdzie dokonała się ceremonia „puszczania wianków”. Potem zebrani uczestniczyli w biesiadzie, w której zaprezentowały się zespoły śpiewacze oraz zespół „Restart” z Sadowia.

Więcej o dziełach prowadzonych w parafii Słupia Nadbrzeżna można przeczytać na stronie www.slupia-nadbrzezna.pl