Siostra Łucja, opisując objawienie Matki Bożej z 13 czerwca 1917 r., tak mówi: „Z przodu otwartej prawej dłoni Naszej Pani znajdowało się serce otoczone kolcami, które sprawiały wrażenie, jakby zostały w nie wbite. Zrozumieliśmy, że było to Niepokalane Serce Maryi, znieważone grzechami ludzkości, które prosiło o zadośćuczynienie”.

Maryja otwiera przed nami swe Serce i pragnie otoczyć każdego – nie wyłączając największych grzeszników – swoją matczyną miłością. Pragnie przywrócić każdemu człowiekowi pokój ducha, który utracił wskutek grzechu. Dlatego swe prośby kieruje do każdego z nas, abyśmy swe modlitwy i wyrzeczenia ofiarowali w intencji nawrócenia grzeszników. Maryja pragnie również, abyśmy zbliżając się do Jej Serca, razem z Nią wchodzili w promienie Bożego miłosierdzia. Bóg przychodzi zawsze do człowieka z pełnią swej łaski i przebaczenia przez Niepokalane Serce Maryi i Najświętsze Serce Jezusa. To w tych dwóch Sercach płonie ogień tej samej Bożej miłości, która nie staje się nigdy mniejsza i która nigdy nie słabnie mimo cierpień zadawanych Im przez grzeszną ludzkość.