Reklama

Niedziela Częstochowska

Aktualność VIII przykazania Bożego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Człowiek jest istotą obdarowaną wolną rolą i posługuje się rozumem. Rozum zaś służy rozpoznawaniu prawdy. Człowiek pragnie żyć prawdą, pragnie cywilizacji prawdy. Prawda jest czymś zasadniczym dla każdego człowieka. Dlatego wszystkie systemy społeczne powinny nie tylko w założeniach, ale i w realizacji opierać się na prawdzie.

Wszyscy powinniśmy kąpać się w prawdzie. Ma ona bowiem siłę życiodajną i wyzwalającą, ożywiającą wszelaką działalność człowieka. Gdy mówimy o potrzebie cywilizacji miłości, która daje życie, musimy wiedzieć, że nie będzie jej, jeżeli nie będzie cywilizacji prawdy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Mimo że wszyscy zgadzamy się z powyższym, zauważamy, iż jesteśmy osaczeni manipulacją, fałszem, kłamstwem. Ma to również odniesienie do pracy dziennikarskiej, co jest szczególnie groźne, gdyż oddziałuje na dużą część społeczeństwa. Czynione jest to często z prawdziwym artyzmem i bez zająknięcia, ośrodki piarowskie poszukują wciąż nowych sposobów pokazywania rzeczywistości w takim świetle i takich barwach, by osiągnąć zamierzone cele, a niektórzy mówią żartobliwie, że czasem dziennikarze kłamią tak, jak oddychają. Prawda nie jest dla nich priorytetem, ważne są osiągnięcia, pieniądze, władza.

I w ten sposób jesteśmy świadkami okradania z prawdy nieraz całych narodów. Jakże wielu ludzi pracuje dla kłamstwa i fałszu, czyli dla cywilizacji śmierci. Oczywiście, często jest to nazywane pięknie „dyplomacją”, czasem wiąże się po prostu z przemilczaniem pewnych informacji, czyli z zamierzonymi niedopowiedzeniami, manipulacją informacją, ale wszystko to są precyzyjne narzędzia kłamstwa i fałszu. W ekonomii tego typu czynności określa się mianem korupcji i jest to dość łatwe do uchwycenia oraz ukarania. Gorzej jest na polu mediów – fałszowanie prawdy jest nagminne i trudno wykrywalne.

Trzeba nam zatem domagać się, by w naszym życiu publicznym, politycznym, kulturalnym, akademickim panowała troska o przekaz prawdy, o uczciwość wewnętrzną. Pamiętajmy, że troska o życie w prawdzie jest ujęta nawet w VIII przykazaniu Dekalogu: „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”. Przez stosowanie bowiem metod kłamstwa i fałszu krzywdzi się ludzi, a życie społeczne doprowadza do rozchwiania. Jest to po prostu kradzież prawdy. Nie wolno okradać ludzi z tego, co niejako z natury im się należy.

2016-06-01 14:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zachęta do pokuty

Nieustannie w Kościele zaznaczyły się tendencje do rozmiękczania Ewangelii. Na różne sposoby sprytnie usypia się przez media zbiorowe sumienie katolików, które zaczyna tracić wrażliwość rozróżniania cnoty od zła moralnego, i nie umie albo nie ma śmiałości przeciwstawić się błędom. Przez pobłażliwość i brak reakcji na złe objawy w życiu jednostek, cała wspólnota staje się współwinna, uczestniczy w grzechach cudzych. Dlatego nawołujemy do solidarności w naprawie tego, co nie jest zgodne z myślą Boga. Zmieniając to na język konkretny dla nas, podejmijmy uczynki pokutne za grzechy własne i za grzechy innych, w których mieliśmy udział, np. patrząc na nie przez palce w wielu obszarach naszego codziennego życia. To również podpada pod rachunek naszego sumienia.
CZYTAJ DALEJ

Rozważania na niedzielę: Jak przestać się bać ludzi i ich ocen, plotek i złośliwych komentarzy

2026-03-06 10:43

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat. prasowy

Historia jak zwykle zaczęła się niewinnie - zagubione narzędzie, potem wykrywacz metalu i odkrycie jednego z największych rzymskich skarbów. A w Ewangelii też skarb - nie chodzi o monety. Chodzi o to, co dzieje się z człowiekiem, kiedy w zwykłym dniu spotyka Kogoś, kto zna jego historię… i nie odchodzi, nie gardzi tą historią.

Dlaczego Samarytanka przychodzi do studni wtedy, gdy nikt nie patrzy? Co robi z nami wstyd, lęk i poczucie odrzucenia? I dlaczego jedna rozmowa potrafi sprawić, że człowiek przestaje uciekać, a zaczyna biec – do ludzi, z odwagą, z nową radością?
CZYTAJ DALEJ

Pani Weronika zmuszona do prac społecznych - za ostrzeganie przed lekarzem namawiającym do aborcji

2026-03-09 10:57

[ TEMATY ]

aborcja

Fundacja Życie i Rodzina

Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.

Młoda kobieta została zobowiązana do wykonywania kary na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim. Każdego dnia musi stawiać się tam, aby odpracowywać zasądzone godziny. W tym czasie w domu zostawia troje małych dzieci.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję