W wigilię Zesłania Ducha Świętego, 14 maja w bazylice katedralnej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu Pasterz Kościoła sosnowieckiego bp Grzegorz Kaszak wyświęcił sześciu nowych kapłanów naszej diecezji.
Nowi prezbiterzy to: ks. Paweł Cicirko z parafii św. Barbary w Sosnowcu, ks. Przemysław Lech z parafii św. Katarzyny w Wolbromiu, ks. Tomasz Sroczyński z parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Dąbrowie Górniczej, ks. Paweł Stec z parafii św. Jana Kantego w Jaworznie, ks. Mateusz Wróbel z parafii św. Andrzeja Boboli w Bukownie i ks. Tomasz Zaleśny z parafii św. Feliksa w Niedzieliskach.
Na obrazku prymicyjnym nowi prezbiterzy diecezji sosnowieckiej umieścili wizerunek św. Michała Archanioła z zawołaniem: „Któż jak Bóg”, co ma symbolizować, że są gotowi z Bożą pomocą znosić największe trudności.
– Dzisiaj w sposób szczególny Kościół stawia przed nimi, nałożony przez Chrystusa obowiązek zanoszenia nieustannej, gorliwej modlitwy do Boga za cały świat – podkreślił w homilii bp Grzegorz Kaszak. Ksiądz Biskup wskazał, że kapłan to człowiek modlitwy. – Kiedy kard. Karol Wojtyła został wybrany na głowę Kościoła, to w krótkim czasie udał się do jednego z maryjnych sanktuariów pod Rzymem. Tam trwał długo na modlitwie, a wracając miał powiedzieć, że teraz będzie musiał się jeszcze więcej modlić. Bliscy współpracownicy powątpiewali w tę deklarację, gdyż wiedzieli, jaki natłok spraw ma do ogarnięcia Ojciec Święty, ileż spotkań, wyjazdów, listów i dokumentów do napisania. Teraz wiemy, że św. Jan Paweł II dotrzymał słowa. Dał całemu światu świadectwo głębokiej, żarliwej modlitwy. Wy, drodzy bracia, którzy przystępujecie do święceń kapłańskich, jeśli tylko będziecie chcieli działać na chwałę Pana Boga i ku pożytkowi człowieka, będziecie mieli dużo pracy. Ale w tym natłoku zajęć pamiętajcie do czego się dziś zobowiązujecie, wspomnijcie na przykład wspaniałego duszpasterza, jakim był Jan Paweł II, bo taki jest nakaz Chrystusa, bo taki jest też przykład Chrystusa – nauczał Hierarcha. – Proszę was, abyście wypraszali miłosierdzie Boże dla wiernych, z którymi przyjdzie wam współpracować – podkreślił Ksiądz Biskup. – Św. Siostra Faustyna podpowiada nam – „dobrze uczynisz, jeżeli będziesz odmawiał Koronę do Bożego Miłosierdzia”. Czyż my, kapłani, już jesteśmy święci? Dopiero do tego dążymy, też jesteśmy grzeszni. Koronka do Miłosierdzia Bożego jest lekarstwem i ratunkiem także dla nas – powiedział Pasterz Kościoła sosnowieckiego.
Nasza diecezja ma dziewięciu nowych kapłanów. 27 maja w gorzowskiej katedrze diakoni z rąk bp. Tadeusza Lityńskiego przyjęli święcenia prezbiteratu. W uroczystości wzięli także udział: bp Paweł Socha, bp Stefan Regmunt oraz bp Adam Dyczkowski
Do sakramentu kapłaństwa przystąpili: Adam Czeponis z parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie, Barnaba Dębicki z parafii pw. św. Jadwigi Królowej we Wschowie, Kamil Obała z parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Drezdenku, Andrzej Pytlik z parafii pw. św. Alberta Chmielowskiego w Zielonej Górze, Adam Skubis z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie, Michał Szot z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie, Jakub Świątek z parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Głogowie (Krzepowie), Damian Wierzbicki z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Trzebielu i Mariusz Wysakowski z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
Po odmówieniu modlitwy „Anioł Pański” i udzieleniu apostolskiego błogosławieństwa Ojciec Święty wyraził ubolewanie z powodu aktów przemocy w Nigerii, w związku z Światowym Dniem Modlitwy i Refleksji Poświęconej Walce z Handlem Ludźmi zaapelował o poszanowanie godności każdej osoby i wezwał do modlitwy o pokój.
Z bólem i troską przyjąłem wiadomość o ostatnich atakach na różne wspólnoty w Nigerii, które spowodowały liczne ofiary śmiertelne. Wyrażam swoją modlitewną bliskość wszystkim ofiarom przemocy i terroryzmu. Mam nadzieję, że właściwe władze będą nadal z determinacją działać na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony życia każdego obywatela…
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
