„Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie” – słowa te, odczytywane podczas liturgii 3. niedzieli Wielkiego Postu, były komentarzem Jezusa w związku z tragicznymi wydarzeniami, które z pewnością na swój sposób poruszały Izraelitów, tak, jak nas poruszają relacje dotyczące bądź ludzkiego okrucieństwa, bądź kataklizmów przyrody pochłaniających setki ludzkich istnień.
Zresztą, gdyby 20 wieków temu istniało zjawisko mass mediów, relacje o zabitych przez Piłata Galilejczykach czy ofiarach zawalenia się wieży w Siloam pełne byłyby informacji o okolicznościach zdarzeń, o łzach, opinii przechodniów i ekspertów z dziedziny bezpieczeństwa, prawa karnego, budowlanego et cetera, et cetera.
Tymczasem Jezus interpretuje to, co się stało, w perspektywie pytań o zbawienie, o nawrócenie. To nie jest faktografia, zbiór jedynie powierzchownej wiedzy o tym, co się wydarza. To droga w głąb, ku ostatecznym dylematom dotyczącym ludzkiego życia.
Tak właśnie winien patrzeć na rzeczywistość wierzący w Chrystusa, słuchając przeróżnych medialnych, bardziej czy mniej gorących doniesień.
W tym tygodniu przypada 100. rocznica śmierci bł. Honorata Koźmińskiego, skromnego kapucyna, który w zamykanym konfesjonale założył kilkadziesiąt zgromadzeń zakonnych. Skoro car skasował tradycyjne klasztory, to on zaczął zakładać zakony tajne i bezhabitowe, aby podtrzymywać pracę Kościoła dosłownie u podstaw. Dzięki niemu do dziś pracują setki sióstr, które nazwałbym „cichociemnymi Kościoła”. Znam kilka honorackich zgromadzeń i wiem, że ich działalność jest nie do przecenienia. Pracują tam, gdzie habit mógłby być przeszkodą. Bo przecież ewangelizacja i ratowanie kobiet przed handlem oraz prostytucją, to jest zadanie dla najprawdziwszych „cichociemnych”.
Zostawiamy za sobą beskidzkie krajobrazy, by wśród wielkopolskich jezior odnaleźć miejsce ciszy i głębokiej zadumy. Docieramy do Osiecznej, do sanktuarium, które od stuleci jest bastionem franciszkańskiej pobożności. Tutaj, pod troskliwą opieką synów św. Franciszka, Maryja czeka na nas w tajemnicy swojego współcierpienia z Synem, ucząc nas, że każda boleść oddana Bogu staje się drogą do zmartwychwstania.
Sercem tutejszego sanktuarium jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej, pochodzący z początku XVII wieku. To przejmujący wizerunek typu Pieta – Maryja trzyma na kolanach martwe ciało Jezusa zdjęte z krzyża. Jej twarz, choć pełna bólu, emanuje niezwykłym zawierzeniem. Historia tego obrazu to historia tysięcy uzdrowień i nawróceń, które potwierdziła uroczysta koronacja koronami papieskimi w 1979 roku. Pani Osiecka od wieków jest nazywana „Lekarką chorych” i „Pocieszycielką strapionych”, przyciągając pątników, którzy w Jej bolesnym spojrzeniu odnajdują zrozumienie dla własnych krzyży.
Spotkanie Synodalnego Zespołu Archidiecezji Łódzkiej
Blisko 40 osób należących do Synodalnego Zespołu Archidiecezji Łódzkiej spotkało się w łódzkiej kurii, aby wspólnie odpowiedzieć na pytanie: co dalej z synodalnością w naszym Kościele?
Spotkanie rozpoczął kard. Konrad Krajewski, który podzieli się swoim doświadczeniem synodu w Rzymie a kończąc swoją wypowiedź postawił wszystkim zgromadzonym pytanie - synod i co dalej?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
