Reklama

Aspekty

Zatroskany pasterz

19 stycznia 2008 r. bp Stefan Regmunt odbył ingres do katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim i objął funkcję ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. W tym tygodniu mija 8 lat od tego wydarzenia.
Z kolei 5 stycznia br. funkcję pasterza naszej diecezji oficjalnie przekazał bp. Tadeuszowi Lityńskiemu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W ciągu 8-letniej posługi bp Stefan Regmunt podjął wiele ważnych dla naszej diecezji inicjatyw i dał się poznać jako zatroskany o los swojego lokalnego Kościoła pasterz.

Ingres

Biskupem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Stefan Regmunt został mianowany 29 grudnia 2007 r. przez papieża Benedykta XVI. Zastąpił na tym urzędzie dotychczasowego ordynariusza diecezji bp. Adama Dyczkowskiego. Ingres bp. Regmunta odbył się 19 stycznia 2008 r. w Gorzowie Wielkopolskim. Charakterystycznym punktem uroczystości była procesja, podczas której do gorzowskiej katedry nowego ordynariusza prowadzili przedstawiciele duchowieństwa oraz grup modlitewnych. W uroczystości uczestniczyli nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, metropolita szczecińsko-kamieński abp Zygmunt Kamiński, metropolita wrocławski abp Marian Gołębiowski, dotychczasowy ordynariusz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Adam Dyczkowski oraz biskup pomocniczy tejże diecezji Paweł Socha. Nuncjusz apostolski przekazał bp. Regmuntowi pastorał i wprowadził go na miejsce, gdzie znajduje się katedra. Podczas ingresowej homilii bp Regmunt mówił o męczeńskiej śmierci za wiarę, przedstawiając historię Pięciu Męczenników Polski – patronów diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Ingres bp. Stefana Regmunta do konkatedry pw. św. Jadwigi Śląskiej w Zielonej Górze miał miejsce 26 stycznia 2008 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jubileusze w Rokitnie

Reklama

Bp Regmunt w czasie swojej 8-letniej posługi brał udział w wielu bardzo ważnych dla naszej diecezji wydarzeniach. Takimi były niewątpliwie obchody związane z jubileuszem 20- i 25-lecia koronacji wizerunku Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w sanktuarium w Rokitnie, które odbyły się kolejno w czerwcu 2009 r. i 2014 r. Podczas tych uroczystości ówczesny pasterz naszej diecezji ukoronowanie Cudownego Obrazu koronami papieskimi uznał za znak wdzięczności wobec Matki Najświętszej za Jej opiekę nad Polakami, którzy w czasie niewoli i po II wojnie światowej zamieszkali na tych ziemiach. Dziękował Bogu za ludzi, których dzieła służyły i nadal służą dobru wspólnemu, oraz prosił, by proces naprawy naszego kraju wciąż trwał i przynosił pomyślne rozwiązania dla przyszłości naszej Ojczyzny. W czasie jubileuszu 20-lecia koronacji bp Regmunt dokonał poświęcenia odnowionej kaplicy, a także podziękował wszystkim, którzy zaangażowali się w to dzieło. Z kolei podczas obchodów 25-lecia koronacji bp Regmunt wraz z kustoszem sanktuarium ks. Józefem Tomiakiem zawierzył naszą diecezję Matce Bożej Rokitniańskiej.

Obchody Roku Kolbiańskiego

Jako gospodarz naszej diecezji bp Regmunt 24 września 2011 r. uczestniczył w diecezjalnych obchodach Roku Świętego Maksymiliana Marii Kolbego, które odbyły się w Gębicach k. Gubina. W 1939 r. znajdował się tam niemiecki obóz przejściowy Stalag III B Amtitz, gdzie przez 81 dni był więziony o. Maksymilian wraz ze współbraćmi z Niepokalanowa. Pasterz naszej diecezji podkreślał wówczas, że w tym miejscu o. Kolbe składał świadectwo wiary i że wielu współwięźniów za sprawą tego świętego doświadczyło Bożej miłości. – O. Maksymilian – mówił bp Regmunt – uczył postawy wierności Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi.

Dziękczynienie w Głogowie

W czerwcu 2013 r. w Domu Uzdrowienie Chorych im. Jana Pawła II w Głogowie odbyło się diecezjalne dziękczynienie za beatyfikacje włoskiego kapłana – bł. ks. Luigiego Novarese, założyciela Cichych Pracowników Krzyża i Centrum Ochotników Cierpienia, którego dzieło dotarło do Polski i owocnie służy człowiekowi cierpiącemu. Uroczystości były związane z Diecezjalną Pielgrzymką Chorych i Niepełnosprawnych. Pielgrzymom towarzyszył bp Regmunt, który podkreślał, że udział w uroczystościach w Rzymie nie był możliwy dla wszystkich wiernych diecezji i że stąd potrzeba dziękczynienia Bogu za tę beatyfikację również w Polsce.

Zakończenie procesu i synod

Dotychczasowy pasterz zainicjował remont domów biskupich w Gorzowie Wielkopolskim i Zielonej Górze oraz budynku Kurii Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. W 2013 r. w odnowionym domu biskupów gorzowskich utworzył Instytut Biskupa Wilhelma Pluty, zajmujący się prowadzeniem badań naukowych nad życiem i spuścizną wieloletniego biskupa gorzowskiego. W ubiegłym roku doprowadził do zakończenia diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego bp. Pluty i przewodniczył kilkunastoosobowej delegacji diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, która udała się do Rzymu z dokumentami dotyczącymi procesu diecezjalnego. Z kolei 13 listopada ubiegłego roku, w święto patronów naszej diecezji, w sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski w Międzyrzeczu bp Regmunt podpisał dekret zwołujący I Synod Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, który ma uczynić nasz lokalny Kościół bardziej misyjnym i którego hasłem są słowa: „Przez wiarę i chrzest do świadectwa”.

Bp Regmunt 5 stycznia w katedrze w Gorzowie Wielkopolskim oficjalnie przekazał funkcję ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej dotychczasowemu biskupowi pomocniczemu Tadeuszowi Lityńskiemu. Za pełnioną dotychczas posługę i wszelkie działania na rzecz naszego lokalnego Kościoła należą się mu wyrazy uznania i dziękczynienia, a na dalszą posługę życzenia zdrowia i Bożego błogosławieństwa.

2016-01-14 10:30

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miasta i ludzie zabranych szans

Sandomierz miał być stolicą Centralnego Okręgu Przemysłowego w II Rzeczypospolitej, zaś mała Irenka bardzo już chciała iść do pierwszej klasy. 1 września 1939 r. jej marzenia legły pod niemieckimi bombami, zaś 17 września, na 7. urodziny dziewczynki, weszli Sowieci

W niecały rok po zakończeniu I wojny światowej Sandomierz był jednym z raczej prowincjonalnych, powiatowych miast województwa kieleckiego. Działania wojenne, które się przez niego przetoczyły, zostawiły na nim swój nader widoczny ślad i prawie całkowicie zatrzymały jego rozwój. Miasto w tamtym czasie było znacznie wyludnione – zostało w nim zaledwie 6 tys. mieszkańców, daleko też było mu do tego, by instytucje społeczno-kulturalne czy oświatowe działały w nim na takim poziomie, do którego aspirowały. Jednak moment odzyskania przez Polskę niepodległości stał się iskrą, która zapaliła ludzi do wzmożonego wysiłku o taki kraj, w jakim chcieliby mieszkać. Tak właśnie było z Sandomierszczyzną, która z miesiąca na miesiąc, a potem z roku na rok stawała się prężnie działającym lokalnym ośrodkiem i perłą w tej części kraju. Nie mogło to zostać niezauważone: właśnie Sandomierz miał leżeć w samym sercu zamyślonego przez wicepremiera ds. ekonomicznych i ministra skarbu Eugeniusza Kwiatkowskiego Centralnego Okręgu Przemysłowego i być jego stolicą. Tak się nie stało. Zaatakowana przez III Rzeszę bez wypowiedzenia wojny i walcząca w osamotnieniu II Rzeczypospolita jeszcze się nie otrząsnęła po szoku, jakim był dla niej 1 września 1939 r. i dni następne wraz z bombardowaniem Wielunia, ostrzeliwaniem Westerplatte z pancernika Schlezwig-Holstein, obroną Poczty Polskiej w Gdańsku, gdy 17 września wschodnią granicę kraju przekroczyła Armia Czerwona. Pokonane przez Wehrmacht i Luftwaffe miasta broczyły krwią swoich cywilów i gruzami budynków. I choć sam Sandomierz – jeśli chodzi o zabudowę – nie ucierpiał tak podczas II wojny światowej jak wcześniej, to definitywnie została skradziona jemu i innym miastom regionu szansa na bezprecedensowy w swojej historii rozwój.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

Generał Paulinów w święto patronalne Zakonu: św. Paweł Pustelnik wzorem Bożego dziedzica

2026-01-15 18:24

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Paulini

św. Paweł Pierwszy Pustelnik

BPJG

O tym, co tracić, by zyskać świętość przypomniał w święto patronalne Zakonu o. Arnold Chrapkowski. Przełożony generalny Zakonu Paulinów przewodniczył Mszy św. wspólnotowej w obchodzoną dziś uroczystość św. Pawła Tebańczyka.

To pierwszy pustelnik, który przez 90 lat w samotności modlił się za świat, stanął u początku rozwoju życia monastycznego najpierw w Egipcie, a później w Kościele. Znalazł licznych naśladowców. Jako swego patriarchę obrali go pustelnicy jednoczący się w XIII w. na ziemi węgierskiej we wspólnotę, którą od ponad 700 lat znamy jako Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika. Dziś w swoje święto patronalne paulini również ponowili profesję zakonną: śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję