Reklama

Polska historia poza granicami

Trasa prowadziła przez Niemcy, Belgię, Holandię aż do Normandii we Francji, gdzie podczas II wojny światowej walczyli nasi pancerniacy. Uczniowie klasy II b Gimnazjum im. A. Osieckiej w Kamienicy Polskiej uczestniczyli w wyjeździe edukacyjnym szlakiem walk I Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka

Niedziela Ogólnopolska 1/2016, str. 55

[ TEMATY ]

ludzie

emigracja

Magdalena Muchla

Grób gen. Maczka na cmentarzu wojskowym w Bredzie (Holandia)

Grób gen. Maczka na cmentarzu wojskowym
w Bredzie (Holandia)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wyjazd był nagrodą za zdobycie tytułu laureatów w ogólnopolskim konkursie „Sprzączki i guziki z orzełkiem ze rdzy”, organizowanym przez Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie. Celem konkursu było upamiętnienie lokalnego bohatera, który w czasie II wojny światowej został zamordowany w Katyniu. Taką osobą był ppor. Jan Cianciara. Urodził się 12 marca 1900 r. w Kamienicy Polskiej. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Śremie i w 1920 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w VII Batalionie Telegraficznym w Poznaniu, był dziennikarzem, przebywał w obozie w Kozielsku. Zginął w Katyniu w 1940 r. Uczniowie wyszukali informacje na temat ppor. Cianciary, opracowali jego biogram, zdobyli zdjęcia i tak powstała nagrodzona praca.

Szlak znaczony zniczami

Reklama

Trasa wyjazdu rozpoczęła się w Warszawie 26 września 2015 r.. Następnego dnia dotarliśmy do holenderskiego miasta Driel, miejsca lądowania spadochroniarzy I Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. Stanisława Sosabowskiego. Odwiedziliśmy m.in. cmentarz Oosterbeek na przedmieściach Arnhem z grobami 73 polskich żołnierzy. Kolejne dwa dni spędziliśmy we Francji, odwiedzając miejsca związane z operacją Overlord, czyli lądowaniem aliantów w Normandii i bitwą pod Falaise. Odwiedziliśmy Muzeum Desantu w Arromanches, gdzie znajduje się pamiątkowa tablica poświęcona pancerniakom. Dotarliśmy także na Mont Ormel – wzgórze, na którym I Polska Dywizja Pancerna zamknęła drogę wyjścia z tzw. worka Falaise 7. Armii Niemieckiej, czym przyczyniła się do szybszego oswobodzenia Francji. W tym miejscu znajduje się pomnik gen. Maczka, odsłonięty w 2014 r. Spacerując po historycznych plażach Normandii, oglądaliśmy okazałe fortyfikacje Wału Atlantyckiego. Wracając do Caen, odwiedziliśmy cmentarz wojskowy Urville-Langannerie, gdzie spoczywa 615 naszych rodaków. Po Mszy św. zapaliliśmy znicze na grobach spoczywających tam polskich żołnierzy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Piątego dnia dojechaliśmy do Antwerpii w Belgii. Głównym punktem dnia było zwiedzanie prywatnego polsko-kanadyjskiego muzeum wojny w Adegem. Powstało ono z inicjatywy p. Gilberta van Landschoota. Twórca tego prywatnego muzeum wypełnił w ten sposób obietnicę, którą w roku 1987 złożył swemu umierającemu ojcu.

Z wizytą u generała

1 października dotarliśmy do Bredy w Holandii, gdzie na Polskim Honorowym Cmentarzu Wojskowym znajduje się grób gen. Stanisława Maczka. Odwiedziliśmy też muzeum poświęcone generałowi. Wysłuchaliśmy wykładu na temat I Brygady Pancernej, która w znaczny sposób przyczyniła się do oswobodzenia miasta. Na cmentarzu w Bredzie odbyła się uroczysta Msza św., po której wszystkim uczniom i opiekunom wręczone zostały pamiątkowe dyplomy. W uroczystości uczestniczyły władze miasta oraz przedstawiciele Polonii, a na szczególną uwagę zasługuje przybycie ostatniego żyjącego żołnierza brygady gen. Maczka – p. Romana Figla pochodzącego ze Śląska, który ma 90 lat i mieszka w Bredzie.

Ostatnie dwa dni spędziliśmy w Niemczech w Osnabrück. Zwiedzaliśmy miasto, m.in. katedrę św. Jana oraz rynek z ratuszem, gdzie w 1648 r. podpisany został pokój westfalski kończący wojnę trzydziestoletnią. Następnie pojechaliśmy do Esterwegen, gdzie obejrzeliśmy filmy dokumentalne dotyczące obozów pracy w regionie Emsland oraz polskiej strefy okupacyjnej. Byliśmy też w obozie jenieckim Oberlangen, wyzwolonym właśnie przez I Dywizję Pancerną. Po niemieckim obozie, w którym przebywały m.in. kobiety – jeńcy AK z Powstania Warszawskiego, pozostała tylko kamienna płyta z polską flagą, która przypomina, że było to jedno z wielu miejsc zagłady Polaków w czasie II wojny światowej.

Wyjazd edukacyjny, zakończony 3 października ub.r., był niezwykłym doświadczeniem. Odbyliśmy lekcję polskiej historii i patriotyzmu, która na zawsze pozostanie w naszych umysłach i sercach. Uczestniczyli w niej: Inga Jamrozik, Martyna Kundzicz i Jonasz Machnia.

2015-12-23 09:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Młodzi

Niedziela Ogólnopolska 49/2013, str. 47

[ TEMATY ]

młodzi

ludzie

emigracja

AndYaDontStop--Foter.com-CC-BY

Niemiecki pluton egzekucyjny 70 lat temu,12 listopada 1943 r., dokonuje w Warszawie jednego z wielu mordów – tym razem przy ul. Nowy Świat 49. Wśród rozstrzelanych jest 21-letni Andrzej Trzebiński. Przypomina o nim współczesna świetna poetka – Maria Dorota Pieńkowska. „Groszku pachnącego przyniosłaś mi w dłoni…” – dźwięczą nam w uszach słowa jednego z niewielu ocalałych liryków tego poety, dramatopisarza („Aby podnieść różę…”), myśliciela i publicysty, jednego z redaktorów konspiracyjnego pisma „Sztuka i Naród”, które przyjęło za swoje motto wzięte z Norwida słowa: „Artysta jest organizatorem narodowej wyobraźni”. Stawiali sobie za cel „połączenie aktywnej kultury Zachodu z kontemplacyjną kulturą Wschodu, w atmosferze myśli i doktryny chrześcijańskiej”. Trzebiński wprowadzał ideę uniwersalizmu, stawiającą w centrum człowieka, indywidualnie dorastającego do praw wieczności i Boga. Pisał w pamiętniku: „Prawdziwa kultura wymaga twardości charakteru i twórców w pełni dojrzałych. (…) Stworzenie wielkiej kultury kosztuje. Kultura rodzi się w bólu i bohaterstwie”. Zaznaczał, że kultura nie jest sama przez się uniwersalna – staje się taką wtedy, gdy spełnia zadania moralne”. Najważniejszym postulatem artystów związanych ze „Sztuką i Narodem” była jedność sztuki i czynu. Wierność tej idei wszyscy pieczętowali własną krwią: Bronisław Kopczyński (1916-43), Wacław Bojarski (1921-43), Andrzej Trzebiński (1922-43), Tadeusz Gajcy (1922-44), Zdzisław Stroiński (1921-44) i Wojciech Mencel (1923-44). Myśleli o przyszłej Polsce, o nas. Młodzi, odpowiedzialni, zdolni… „Trzeba podnieść te róże, trzeba je ożywić…” – pisze wspomniana literatka Maria Dorota Pieńkowska. Tu zasadnicze pytanie: Kto ma dzisiaj te róże podnieść, kto ma kontynuować zadania i myśli straconych, zamordowanych przez Niemców i Sowietów młodych Polaków i Polki? Wyniszczanych przez NKWD, UB, SB i inne urzędy tzw. bezpieczeństwa (o ironio!). Do tego dochodzą zniszczone dobra materialne, wielowiekowe budowle, miasta całe, dwory, pałace i perfidna grabież dzieł sztuki, drogocenności tysiącletniej naszej kultury. Gdy dzisiaj mówimy o młodych, nie analizujemy ich sytuacji, wychowania, wiedzy i świadomości historycznej. Wpędzeni w wir materialnych zależności, wyścigu, braku pracy, a co najgorsze, braku prawdziwych autorytetów, zatracają najważniejszy sens życia. Wartościowi, zdolni, gubią się w walce o pieniądze, stanowiska, układy, znajomości... Harują, by nie „wypaść z szeregu”, by się przypodobać nie najmądrzejszym szefom, zatracają poczucie czasu, niedziel, świąt, nie mówiąc o zasadach, ideach… Dochodzą jeszcze ci, którzy wyjechali „za chlebem”, w XXI wieku! Nie są u siebie, podejmują każdą pracę na każdych warunkach, tułają się, nierzadko żebrzą, kradną (jak relacjonują mi znajomi z Londynu). Rujnują zdrowie, psychikę, życie rodzinne. Współcześni niewolnicy. Jak podają statystyki, wyjechało ponad 2 mln młodych Polaków! Dlaczego w Ojczyźnie, dużym państwie środkowoeuropejskim, w Polsce, nie mają pracy, środków do życia?! Kto za to odpowie przed Bogiem i historią?
CZYTAJ DALEJ

Trzy rozmowy, trzy wymówki, trzy oblicza mojego serca

Rozważanie do Ewangelii Łk 9, 57-62

Czytania liturgiczne na 30 września 2026;
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV do Polaków: męczennicy wierni aż do przelania krwi

2026-09-30 11:17

[ TEMATY ]

Papież do Polaków

Leon XIV

Vatican Media

Podczas pierwszej audiencji generalnej po zakończeniu podróży apostolskiej do Francji Leon XIV zwrócił się do Polaków. Papież przypomniał świadectwo bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy, a ich wstawiennictwu polecił jedność chrześcijan oraz katolików prześladowanych dziś za wiarę.

Leon XIV przypomniał, że 30 lat temu św. Jan Paweł II ogłosił błogosławionymi Wincentego Lewoniuka i jego 12 Towarzyszy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję