Jesień zagościła na dobre, dni są coraz krótsze, a ranki coraz częściej bieleją od nocnego szronu.

To tydzień, w którym imieniny świętuje Jadwiga – przypomina ona, że jesień coraz szybciej odchodzi. Nasi przodkowie mawiali:

– Jadwiga ostatnie jabłka z sadu zbiera i zaszronione okienka przeciera.

– Od Jadwigi czas do Godów na wyścigi.

– Gdy w dzień Jadwigi pogoda przypomina lato, rok zakończy się bogato.

– Po Jadwidze nie wybieraj się na rydze.

– Gdy w dzień Jadwigi bezwietrznie i sucho, to zima dośnieży, a śnieg długo poleży.

– Po Jadwidze cukier w buraki i marchew idzie.

– Gdy Jadwiga pochmurna i przekropna, zima przyjdzie wcześnie, mroźna i wichrami groźna.