Święty Cyryl

Konstanty był ostatnim z siedmiorga rodzeństwa. Przyszedł na świat w roku 826 lub 828. Obiecywano mu świetną karierę urzędniczą, ale wycofał się do klasztoru nad Bosforem, a potem na górę Olimp w Bitynii. Około 860 r. udał się na misję do Chazarów, w czasie której nauczył się języka hebrajskiego i syryjskiego. Nieco później przewodniczył misji wysłanej na Morawy. Pełen inicjatyw zabrał się tam do przekładania niektórych ksiąg liturgicznych i wówczas to obmyślił nowy rodzaj pisma, nazwany później głagolicą. Naraził się klerowi bawarskiemu i musiał przenieść się do Panonii. Stamtąd też wybrał się do Rzymu, gdzie uzyskał aprobatę Adriana II. Na Morawy już nie wrócił. W przeczuciu swej bliskiej śmierci pozostał w Rzymie, gdzie wstąpił do jednego z klasztorów greckich. Przywdziawszy habit mnisi i przybrawszy imię zakonne Cyryl, zmarł na rękach swojego brata, św. Metodego 14 lutego 869 r. Papież Adrian (Hadrian) urządził Cyrylowi uroczysty pogrzeb. W 1974 r. papież Paweł VI w geście ekumenicznym kazał zwrócić Kościołowi prawosławnemu relikwie św. Cyryla. Przyjęły je bardzo uroczyście Saloniki i umieściły w nowo wystawionej świątyni ku czci św. Cyryla i św. Metodego.

Święty Metody

Metody (to imię zakonne; na chrzcie otrzymał imię Michał), starszy brat Konstantego urodził się między rokiem 815 a 820 r. Ponieważ posiadał uzdolnienia wybitnie prawnicze, wstąpił na drogę kariery urzędniczej. Był rządcą w jednej z prowincji słowiańskiej, ale jego także rychło pociągnęło życie zakonne. Tęsknił za służbą Bożą w klasztorze. W 840 r. wstąpił w Bitynii do jednego z nich, który znajdował się w Olimpie. Tu właśnie przybrał imię Metody. Po krótkim czasie został przełożonym tego klasztoru. Około 855 r. znalazł się w tymże klasztorze również św. Cyryl. Od tego czasu dzielili wspólnie losy: jako misjonarze w ziemi Chazarów, a potem na Morawach i w Panonii. W 869 r., tuż po śmierci św. Cyryla, papież Adrian II konsekrował Metodego na arcybiskupa Moraw i Panonii i mianował go swoim legatem (wysłannikiem) dając mu wszelkie uprawnienia misyjne. Kiedy wrócił z Rzymu na Morawy zastał warunki zupełnie zmienione. Za przyczyną misjonarzy zachodnich obrządek łaciński wziął górę nad obrządkiem słowiańskim. W 870 r. biskupi niemieccy ściągnęli go podstępnie do Ratyzbony pod pretekstem synodu. Tam go uwięziono. Św. Metody dwa lata (870-872) spędził w więzieniu w opłakanych warunkach. Dopiero energiczna akcja papieża Jana VIII przywróciła mu wolność. Papież przyjął go bardzo życzliwie i potwierdził wszystkie dane mu wcześniej przywileje. Aby jednak uspokoić niemiecki kler papież dał Metodemu za sufragana bp. Wickinga, który miał urzędować w Nitrze. W tym czasie doszło do pojednania Rzymu z Konstantynopolem. Św. Metody udał się do patriarchy Focjusza, by mu zdać sprawę ze swojej działalności. Został przyjęty przez cesarza uroczyście. Kiedy powracał, przyprowadził ze sobą liczny zastęp kapłanów. Złamany wiekiem i trudami odszedł do Pana 6 kwietnia 885 r. Nie wiemy gdzie go pochowano.

Kult świętych

Wielkich Apostołów Słowian w ostatnich dziesiątkach lat przypominali papieże w swoich uroczystych wypowiedziach: Leon XIII, Pius XI, Jan XXIII, Paweł VI oraz Jan Paweł II, który podniósł ich wspomnienie doroczne do rangi święta. 14 lutego 1981 r. Papież Jan Paweł II osobiście celebrował liturgię eucharystyczną w bazylice św. Klemensa, gdzie w dolnym kościele znajduje się grób św. Cyryla.
Świętych Cyryla i Metodego otaczał szczególny kult w Polsce. Na ziemi śląskiej zachowała się stara pieśń, zaczynająca się od słów: Boże, coś raczył przed tysiącem laty. Najstarsze teksty liturgiczne związane z tymi Świętymi spotykamy w Krakowie. Są to Brewiarz pochodzący z roku 1443 i Pansjonał pochodzący z przełomu XIII i XIV w.
W naszej diecezji w tym dniu odpust obchodzi parafia pw. Świętych Cyryla i Metodego w Hajnówce. Proboszczem tej parafii jest ks. mgr Zygmunt Bronicki, a wikariuszem ks. mgr Zbigniew Niemyjski. Parafia została erygowana przez bp. Antoniego Dydycza 3 września 1995 r. Obecnie trwają prace przy wznoszeniu nowej świątyni pw. świętych Cyryla i Metodego. Tymczasową świątynią parafialną jest rozbudowana przed siedmioma laty kaplica cmentarna.