Pożegnano śp. dr. inż. Andrzeja Juszczyka, wieloletniego przewodniczącego Rady Parafialnej wspólnoty Świętych Aniołów Stróżów, nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej i wybitnego specjalistę z dziedziny elektroenergetyki.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się 27 listopada w wałbrzyskiej kolegiacie, gdzie Mszy św. żałobnej przewodniczył proboszcz, ks. kan. Wiesław Rusin, który wygłosił poruszającą homilię. Nawiązując do słów Jezusa: „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele” oraz do Księgi Mądrości, podkreślił, że „sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek”, a prawdziwa starość mierzy się mądrością, nie liczbą lat.
Andrzej Juszczyk był mężem, ojcem i dziadkiem, a przede wszystkim człowiekiem głębokiej wiary i wielkim przyjacielem Pana Jezusa. Żywo angażował się w życie parafii, był gorliwym orędownikiem powstania wspólnoty Akcji Katolickiej oraz hojnie wspierał parafię duchowo i materialnie. Przed liturgią wybrzmiały słowa wdzięczności przedstawicieli parafii, Ojców Ministrantów i Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej, Akcji Katolickiej, Rady Parafialnej, męskich róż różańcowych oraz środowiska naukowego Politechniki Wrocławskiej. Przywołano również jego znaczący wkład w rozwój polskiej nauki oraz bogate doświadczenie zawodowe zdobywane m.in. w firmach Schneider Electric i General Electric.
Zmarły miał 60 lat. Jego ciało spoczęło na cmentarzu parafialnym przy ul. Przemysłowej.
Przez blisko sześć dekad posługiwał jako duszpasterz w górniczym mieście, będąc filarem parafialnych wspólnot św. Barbary, Zmartwychwstania Pańskiego oraz Świętych Aniołów Stróżów.
W ostatnią sobotę stycznia, z godnymi honorami, pożegnano księdza prałata Bogusława Feliksa Wermińskiego. Jego oddanie, serdeczność i zaangażowanie w rozwój życia duchowego parafian na trwałe wpisały się w historię wałbrzyskiego Kościoła. W ostatnich miesiącach życia zmagał się z cierpieniem, które przyjmował z cierpliwością i ufnością w Bożą wolę. Był człowiekiem, którego życie stało się świadectwem wiary, pokory i miłości do Kościoła oraz ludzi.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
W niedzielę po południu Leon XIV odwiedził parafię NMP Królowej Pokoju w nadmorskiej Ostii. To pierwsza z jego pięciu wizyt w rzymskich parafiach, zaplanowanych przed Wielkanocą. Podczas homilii apelował o odpowiedź „rozbrajającą mocą łagodności” na szerzącą się kulturę przemocy., szczególnie obecną właśnie w tej miejscowości. W serdecznej atmosferze spędził kilka godzin na spotkaniach z parafianami.
„To moja pierwsza wizyta w parafii w mojej nowej diecezji. Bardzo się cieszę, że zaczynam tutaj, w Ostii. W parafii, która nosi imię Matki Bożej Królowej Pokoju, tak ważne w czasie, w którym żyjemy” – mówił Leon XIV na początku wizyty w pallotyńskiej parafii w Ostii – nadmorskiej miejscowości, związanej m.in. z kultem św. Augustyna i św. Moniki. Podczas spotkań i celebracji w parafii, towarzyszyli mu m.in. wikariusz Diecezji Rzymskiej, kard. Baldo Reina i lokalny proboszcz, ks. Giovanni Patané SAC.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
