W piątek 10 kwietnia do Bolesławca przybył Makoto Yamanaka, ambasador Cesarstwa Japonii w Polsce, wraz z małżonką i osobami towarzyszącymi. Podczas swojej wizyty odwiedził m.in. bolesławiecką bazylikę maryjną
W Ratuszu Miejskim gości powitał prezydent miasta Piotr Roman wraz z przewodniczącym Rady Miasta Jarosławem Kowalskim. Podczas spotkania rozmawiali o sprawach gospodarczych oraz możliwościach inwestycyjnych Bolesławca. W mieście ceramiki, która jest bardzo popularna w Kraju Kwitnącej Wiśni, nie mogło zabraknąć odwiedzin w zakładach Ceramiki Artystycznej.
Po spotkaniu w ratuszu goście odwiedzili także bolesławiecką bazylikę maryjną. W drzwiach świątyni ambasadora z towarzyszącymi mu osobami powitał ks. prał. Andrzej Jarosiewicz, rektor bazyliki.
W krótkim rysie historycznym ks. Andrzej przedstawił gościom początki kultu maryjnego na wzgórzu bolesławieckiej starówki, sięgającego roku 1247. Ksiądz Kustosz zwrócił uwagę na szczególne znaczenie świątyni, która od początku odgrywała wyjątkową rolę, łącząc dwie linie chrześcijańskiej pobożności – maryjną i charytatywną. Na to właśnie znaczenie wskazuje wezwanie bazyliki – Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja. Kościół ma również wielkie znaczenie dla wszystkich podejmujących się pokutnych pielgrzymek do Santiago de Compostela. Mimo że w tym kościele modlili się Dolnoślązacy w języku czeskim, niemieckim, polskim, to na każdym etapie historii bazylika zawsze była eucharystyczną szkołą, w której dla wszystkich wiernych, bez względu na język serca, Maryja – Matka Pana była pierwszą Nauczycielką Wiary, a współpatron bazyliki św. Mikołaj uczył i nadal uczy, jak ideały ewangelicznych zasad przekładać na świadectwo miłości w codziennym chrześcijańskim życiu.
Na zakończenie wizyty ks. prał. Andrzej Jarosiewicz wręczył gościom upominki w postaci najnowszych pozycji albumowych, utrwalających w artystycznej fotografii sztukę sakralną bolesławieckiej bazyliki maryjnej.
To była pierwsza wizyta ambasadora Makoto Yamanaka w Bolesławcu. Miejmy nadzieję, że nie ostatnia.
Katolickie Radio Zamość zawitało w niedzielę 16 lutego do parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niemstowie.
Dzisiejsza niedziela jest szczególna dla naszej wspólnoty. Są wśród nas i z nami się modlą pracownicy i posługujący w Katolickim Radio Zamość. Poprzez tę rozgłośnię witamy wszystkich radiosłuchaczy – powiedział początku tej Mszy św. ks. Andrzej Wysokiński, proboszcz parafii w Niemstowie.
Wczoraj, 13 stycznia, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej przewodniczył obrzędowi zamurowania Drzwi Świętych, znajdujących się w świątyni. Pozostaną one zamknięte do kolejnego Roku Świętego. W obrzędzie, który miał charakter prywatny, uczestniczył m.in. mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, abp Diego Ravelli oraz członkowie kapituły.
Obrzęd zamurowania Drzwi Świętych w Bazylice Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) odbył się we wtorek wieczorem, jako prywatna uroczystość. Przewodniczył jej archiprezbiter tej świątyni, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter bazyliki, a sam obrzęd został poprowadzony przez jednego z papieskich ceremoniarzy, ks. prał. Lubomir Welnitz, w obecności Mistrza Papieskich Celebracji Liturgicznych, abp. Diega Ravelliego.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
