Aby nawiązać kontakt z osobami ogłaszającymi się w tej rubryce, należy napisać do nich list, zaznaczyć numer ogłoszenia, a redakcja przekaże go wskazanej osobie.
Mam 61 lat, jestem emerytką. Interesuję się medycyną, psychologią, kulturą i historią Żydów. Uwielbiam piesze wędrówki, kino i teatr.
5729. Karolina z Krakowa
Mam 21 lat, jestem trochę samotna. Na co dzień pomagam wielu osobom. Bardzo lubię śpiewać, gotować. Od niedawna opiekuję się chomiczkiem. Chętnie bym z kimś porozmawiała na początek.
Mam 65 lat, pracuję. Chciałbym, aby napisała do mnie osoba samotna w zbliżonym wieku, do której będę mógł napisać więcej, także o swojej samotności.
5731. Czytelniczka z okolic Warszawy
Mam 55 lat, jestem panną, katoliczką, bardzo samotną. Lubię chodzić na spacery, jeździć rowerem i samochodem, lubię zwierzęta i przyrodę. Cenię ludzi szczerych i uczciwych, o dobrym sercu. Mam nadzieję, że za pośrednictwem „Niedzieli” znajdę prawdziwego przyjaciela.
5732. Dorota z Łodzi
Mam 45 lat, jestem osobą samotną, szukam przyjaciół na dobre i na złe. Ludzi, którzy stworzyliby mi namiastkę rodziny.
5733. Czytelniczka z Wielkopolski
Jestem osobą starszą, pragnę korespondować z osobą lubiącą przyrodę, książki, muzykę. Oczekuję pomocy w rozwiązywaniu problemów życiowych. W zamian mam do zaoferowania 7 klaserów znaczków pocztowych polskich, niestemplowanych.
Uwaga! Czytelnicy nawiązują kontakty z osobami ogłaszającymi się na własną odpowiedzialność.
Ulewne deszcze, które w ostatnich dniach przeszły nad Strefą Gazy, pogorszyły i tak już katastrofalną sytuację mieszkańców tego regionu. „Brakuje już słów, by opisać rzeczywistość, w jakiej żyje większość ludności” - powiedział ojciec Gabriel Romanelli. Proboszcz jedynej katolickiej parafii w Gazie zauważa, że ludzie bardzo boją się czwartej wojennej zimy „pod namiotami, które nawet nie są namiotami”.
Pochodzący z Argentyny kapłan powiedział, że w Gazie nawet deszcz to nie tylko woda. Miesza się ze ściekami ze zniszczonych kanałów i latryn wykopanych w obozach dla uchodźców. Niesie ze sobą śmieci, zalewa prowizoryczne schronienia przesiedleńców. „Rozejm ograniczył bombardowania, ale nie przyniósł poprawy sytuacji. Ponad dwa miliony Palestyńczyków straciło wszystko i nadal traci wszystko” - powiedział.
Trzeci List Jana, najkrótsze pismo Nowego Testamentu, jest adresowany do Gajusa i chwali go za rzecz z pozoru drobną, za gościnność wobec wędrownych braci-misjonarzy. „Ty, umiłowany, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd”. Pierwotne chrześcijaństwo żyło siecią wędrownych głosicieli. Ich przyjęcie pod dach było infrastrukturą misji. „Oni to świadczyli o twej miłości wobec Kościoła”. Gościnność Gajusa ma świadków i protokół. „Dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę zgodnie z wolą Boga”. Propempsas axiōs tou Theou, wyprawić w drogę w sposób godny Boga. Formuła oznaczała pełne wyposażenie na podróż, prowiant, środki, może eskortę. Miarą wyprawki jest godność Tego, w czyim imieniu wędrują. Racja jest podana precyzyjnie: „dla imienia Jego wyruszyli w drogę, nie przyjmując niczego od pogan”. Misjonarze Janowi żyli z zaplecza wspólnot, by Ewangelia nie wyglądała na akwizycję wobec adresatów misji (zob. glossę na 23 IX). Stąd zdanie, które jest teologią całej logistyki kościelnej: „powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy”. Synergoi tē alētheia, współpracownicy prawdy. Kto przyjmuje głosiciela, uczestniczy w głoszeniu. Kto zaopatruje na drogę, idzie tą drogą w sensie najściślejszym. Kościół zna z tego wersetu całą swoją niewidzialną armię. Domy otwarte dla misji, ofiarodawców dzieł misyjnych, zaplecze modlitwy i chleba. Prawo kościelne przypomni, że wszyscy wierni mają obowiązek wspierania misyjnego dzieła (por. kan. 211; 781). Jan powiedziałby prościej, że prawda potrzebuje kwater. W dobie, gdy „wielu zwodzicieli wyszło na świat” (2 J 7; zob. glossę wczorajszą), gościnność ma też swoją roztropność, o czym Druga Janowa mówi twardo. Trzecia pilnuje jednak, by roztropność nie zjadła serca. Rozeznawać tak, zamknąć drzwi prawdzie w drodze nigdy.
W obliczu tragedii, która wstrząsnęła mieszkańcami Ostrowca Świętokrzyskiego i całej Polski, tydzień temu, wierni zgromadzili się na wspólnej modlitwie za ofiary zamachowca oraz ich bliskich. Nabożeństwu w kolegiacie pw. św. Michała Archanioła przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.
W nabożeństwie uczestniczyli kapłani z ostrowieckich parafii oraz mieszkańcy miasta. Wspólna modlitwa była wyrazem pamięci o ofiarach tragicznych wydarzeń, a także solidarności z rodzinami, które straciły swoich najbliższych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
