Po ubiegłorocznym doświadczeniu spotkania z Jezusem, Synem Bożym, program tegoroczny zakłada większe otwarcie się na Miłość Miłosierną Boga w postawie aktywnej duchowej przemiany i zawierzenia Chrystusowi – mówi ks. dr Marian Biskup, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Wrocławskiej Kurii. – Chcemy, aby kształtowała nas Miłość, aby Zbawiciel przemieniał nasze życie, myślenie, nasze plany, decyzje i wybory. Słowa „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” pochodzą z pierwszego kazania Jezusa i są Jego pierwszym przesłaniem.

Nowe spotkanie z Ewangelią

Hasło nowego roku duszpasterskiego zachęca i mobilizuje nas do nowego spotkania się z Ewangelią, aby „rzeczywiście uczynić ją dla siebie i drugich Dobrą Nowiną”. Jak podkreśla ks. Marian Biskup, spotkać się z Ewangelią nie żeby ją zmieniać, ale by Ona zmieniała nas. A spotkać się z Ewangelią to spotkać się z Jezusem. – On jest naszą Dobrą Nowiną. To właśnie główne założenie programu duszpasterskiego: obudzić wśród wiernych osobistą relację z Chrystusem.

Jedną z konkretnych form odpowiedzi na program duszpasterski w naszej archidiecezji jest postulat Metropolity wrocławskiego – zgodny z zachętą papieża Franciszka – by z Ewangelią dotrzeć do jak największej liczby wiernych: dzieci, młodzieży i dorosłych. – Mamy Pismo Święte w rodzinach, wspólnotach. Ojciec Święty Franciszek pyta: Masz ją w torebce? Nosisz ją z sobą do pracy? Czytasz w wolnej chwili krótki fragment? Dlatego abp Józef Kupny podjął decyzję, aby w naszej archidiecezji przekazać wiernym kieszonkowe egzemplarze Ewangelii wg św. Mateusza – mówi dyrektor Wydziału Duszpasterskiego. – Księża już złożyli zapotrzebowanie, pierwszy nakład to 11 tys. egzemplarzy. Kapłani będą ją przekazywać parafianom przy różnych wydarzeniach duszpasterskich i zachęcać do noszenia ze sobą, do czytania na co dzień – dodaje.

Pokuta i nawrócenie

Jak podkreśla w wywiadzie dla Tygodnika „Niedziela” ks. Marian Biskup, w nowym roku duszpasterskim wyłania się potrzeba nowej ewangelizacji, by umacniać wiarę tych, którzy wierzą i odzyskać tych, którzy wątpią lub wiarę stracili. Jednym z głównych zadań jest przypomnienie i wyakcentowanie znaczenia sakramentu pokuty i pojednania w życiu ludzi wierzących i tych, którzy są daleko od Boga, by odkryli w nim na nowo źródło Bożego Miłosierdzia. – Wezwanie do nawrócenia dotyczy każdego z nas. Powrót po grzechu dokonuje się w sakramencie pokuty i na ten sakrament chcemy w tym „Czasie łaski” zwrócić szczególną uwagę – tłumaczy ks. Marian Biskup. – Stąd różne pomysły do wykorzystania dla duszpasterzy i wiernych. Konkretną pomocą w pogłębieniu rozumienia sakramentu pokuty mogą być homilie niedzielne w Wielkim Poście oparte na „pięciu warunkach sakramentu pokuty”. Zachęcamy księży do zaopatrywania wiernych w rachunki sumienia, do wykładania w kościołach rachunków sumienia dla różnych grup – godny uwagi jest „Rachunek sumienia dla dorosłych” sługi Bożego ks. Aleksandra Zienkiewicza. W ramach inicjatywy Ojca Świętego „24 godziny dla Pana” możemy podjąć zorganizowanie, szczególnie w większych miastach, nocy konfesjonałów. Tych pomysłów jest dużo i wierzę, że każda parafia podejmie nowy program duszpasterski.

Odkryć na nowo

„Czas łaski” w nowym roku liturgicznym jest dla wszystkich doskonałą okazją do odkrycia na nowo dawnych aktów pokutnych, które nie zastępują spowiedzi, ale rozbudzają i umacniają ducha pokuty. To mogą być pielgrzymki, różne formy postu, jałmużna, ożywienie praktyki I piątków i I sobót miesiąca, czy przypomnienie sobie o charakterze pokutnym każdego piątku. Możemy postarać się, by w Godzinie Miłosierdzia jak najczęściej odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia. – Pokuta i wyciszenie zbliżają nas do Boga, a odrywają od świata, od codziennego zabiegania, od ciągłego „chcieć”, „mieć” – podkreśla dyrektor Wydziału Duszpasterskiego. – Tak się utarło, że na pokutę patrzymy jako na coś trudnego, ciężkiego. Tymczasem w pokucie otwierają nam się drzwi do Bożego Miłosierdzia. W pokucie mamy miejsce na radość, że jest ktoś, kto mnie podnosi, umacnia, kto mnie przywraca do pełnej godności dziecka Bożego. To nadaje pokucie nowy wymiar – dodaje.

Znakiem pokutnym jest też pokropienie wodą święconą. – W wielu parafach zaniechano pokropienia wiernych na początku Mszy św., a to także akt pokutny, w którym Bóg gładzi nasz grzech powszedni. Warto do tego wrócić – mówi ks. Marian Biskup. – Warto także przypomnieć, że kiedyś także w domach były kropielnice. To piękny akt wiary: wracając do domu i wychodząc z domu czynić znak krzyża wodą święconą, oddając się Panu Bogu w opiekę. To także najprostszy egzorcyzm chroniący nas od zła – nikt się tak nie boi wody święconej jak szatan. Myślę, że trzeba wiernych zachęcić, by do tego wrócili – podkreśla.

Rok Życia Konsekrowanego

Rok 2015 w Kościele to także Rok Życia Konsekrowanego. Papież Franciszek zainauguruje go w pierwszą niedzielę Adwentu. W naszej archidiecezji rozpocznie się on uroczystą Eucharystią sprawowaną 30 listopada w katedrze wrocławskiej, której przewodniczyć będzie bp Andrzej Siemieniewski. – Rok Życia Konsekrowanego jest upamiętnieniem 50. rocznicy ogłoszenia Dekretu Soboru Watykańskiego II „Perfectae caritatis”, poświęconego odnowie życia konsekrowanego w Kościele – mówi ks. Marian Biskup. – Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby konsekrowane na uroczystą Eucharystię rozpoczynającą Rok Życia Konsekrowanego w naszej archidiecezji. Oprócz inauguracji w 2015 r. odbędzie się m. in. Sympozjum Teologii Życia Konsekrowanego, od 10 do 17 maja będzie trwał II Diecezjalny Kongres Powołaniowy, a 20 czerwca osoby konsekrowane udadzą się z Diecezjalną Pielgrzymką do Sanktuarium Maryi Strażniczki Wiary w Bardzie Śląskim. Warto też podkreślić inicjatywę peregrynacji Pisma Świętego po wszystkich domach zakonnych naszej archidiecezji.

* * *

O. prof. Jacek Kiciński CMF
Wikariusz Biskupi ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego

Jako osoby konsekrowane jesteśmy powołani do tworzenia w Kościele duchowości komunii. Duchowość ta oznacza czynienie z Kościoła domu i szkoły komunii. W praktyce życia codziennego jest to zdolność do odczuwania więzi z braćmi i siostrami w wierze, dzięki głębokiej świadomości jedności mistycznego Ciała. Jest to więc postrzeganie drugiego człowieka jako „kogoś bliskiego”, z którym dzieli się radości i cierpienia. Duchowość komunii, to także zdolność odkrywania w bliźnim tego, co jest pozytywne, co stanowi dla nas dar i zadanie.

Rok Życia Konsekrowanego zachęca więc wszystkie osoby konsekrowane do odnowy pierwotnego dynamizmu poprzez „nowe” rozmiłowanie się w Bogu, prawdziwą przyjaźń i jedność z Bogiem, przeżywając teraźniejszość we wzajemnej komunii, by stać się dla współczesnego świata świadectwem obecności Boga, który jest Miłością. Spoglądając na współczesne zadanie osób konsekrowanych w świecie należy na pierwszym miejscu podkreślić umiłowanie Boga i Jego królestwa. Tylko osoba żyjąca Jego miłością jest w stanie wskazać właściwą drogę dzisiejszemu człowiekowi, tak często zagubionemu i poszukującemu drogi wiodącej do szczęścia osobistego i rodzinnego.

W naszej archidiecezji posługuje 31 zgromadzeń żeńskich obecnych w 71 domach zakonnych, w tym 28 zgromadzeń czynnych i 3 zakony klauzurowe oraz 4 dziewice konsekrowane i 1 konsekrowana wdowa. Na terenie archidiecezji są także obecne Świeckie Instytuty Życia Konsekrowanego. W całości na naszym terenie posługują 832 siostry zakonne. Jeśli chodzi o zgromadzenia męskie jest ich 18 w 43 wspólnotach zakonnych w liczbie 348 osób.