Katolicka Szkoła Podstawowa i Katolickie Gimnazjum Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Łodzi zostały założone 10 lat temu. Kilka lat później powołano też Katolicie Liceum SPSK, a dwa lata temu – Szkołę Muzyczną I Stopnia.

Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich, mające ponad 100 szkół w Polsce, zostało powołane jako odpowiedź na wezwanie św. Jana Pawła II, podkreślającego ważną rolę szkół katolickich w kształtowaniu młodego człowieka. Charyzmat stowarzyszenia można zawrzeć w słowach: „Kształcą, aby wychować”. Oprócz zadań edukacyjnych, największy nacisk jest tu kładziony na integralny rozwój osoby. Program wychowawczy szkoły opiera się na wartościach chrześcijańskich i przejawia się w formacji religijnej, moralnej, kulturowej, społecznej, rodzinnej i patriotycznej. Dotyczy to zarówno uczniów, jak i nauczycieli.

– Najlepiej słucha się ludzi, którzy świadczą swoim postępowaniem – mówi dyrektor łódzkiego gimnazjum Marek Woźniak – żeby nauczyciel był świadkiem, musi być autentyczny w tym, co robi. Ważne jest, co mówi, jeszcze ważniejsze, co robi, jednak najważniejsze jest to, kim jest. Dlatego nauczyciele uczestniczą w szkoleniach formacyjnych i wakacyjnych rekolekcjach.

– Nauczyciel nie tylko prowadzi dzieci po ścieżkach wiedzy, ale też pociąga ich za sobą, prowadząc drogą Bożych przykazań i nauki Chrystusa – mówi nauczycielka Aneta Bartłomiejczyk-Siuto. Spotkania formacyjne pozwalają dostrzec więź duchową nie tylko z Bogiem, ale odczuć wspólnotę, która istnieje nie tylko przed zajęciami w pokoju nauczycielskim czy na radach pedagogicznych, ale jest także w modlitwie.

Dyrekcja podkreśla, że w szkole panuje miła, życzliwa atmosfera: – Zależy nam, żeby patronowie szkół byli obecni na co dzień w życiu wspólnoty – mówi. Patronami Szkoły Podstawowej są Błogosławione Dzieci z Fatimy, Gimnazjum – św. Faustyna Kowalska, Liceum – bł. Matka Teresa z Kalkuty. Te osoby łączy idea Miłosierdzia Bożego. To miłosierdzie jest obecne w relacjach między uczniami i nauczycielami. Młodego człowieka trzeba uczyć stawać w prawdzie. Jeśli zdarzy się jakieś zło – każdy uczeń zawsze dostaje możliwość zadośćuczynienia krzywdy. – Reagujemy natychmiast na wszystkie nieprawidłowości. Chcemy, żeby każdy czuł się ważny i potrzebny, dlatego dużo czasu przeznaczamy na rozmowy indywidualne z uczniami, do każdego podchodzimy z życzliwością, co nie oznacza z pobłażliwością. Na tym polega wychowanie. Uczniowie to doceniają – podkreślają dyrektorzy szkół.

O sympatii do szkoły świadczą liczni absolwenci, którzy wciąż odwiedzają swoich nauczycieli.

– Czas spędzony w szkole ma duży wpływ na nasze życie – mówi Patryk Maciejewski. – Pamiętam korytarze szkolne pełne twarzy roześmianych ludzi, życzliwych nauczycieli, z którymi zawsze można było porozmawiać. Piętnaście minut porannej modlitwy dawało nam energię na cały dzień, pozwalając wierzyć, że będzie dobry. Przychodząc do gimnazjum z różnych szkół, prowadzonych różnymi metodami nauczania, mieliśmy liczne obawy. Dzięki zaangażowaniu nauczycieli, temu, że poświęcali nam dużo czasu, nawet uczniowie, którzy czegoś nie rozumieli, szybko przyswajali temat. Bycie częścią takiej wspólnoty, gdzie każdy może liczyć na wsparcie i pomoc innych, jest niezapomnianym doświadczeniem. Nic nie daje takiej satysfakcji, jak ukończenie szkoły, w której znalazło się znajomych na całe życie. Z nauczycielami, zwłaszcza z wychowawcą, też stworzyliśmy więzi. Oni razem z nami tworzyli tę „szkolną rodzinę”. Umacniali w nas świadomość, że wszystko możemy osiągnąć – dodaje.

Uczniowie szkoły są finalistami i laureatami wielu konkursów. Kończą szkołę z dobrymi wynikami. Co roku uczestniczą w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych prowadzonych – oprócz księży rekolekcjonistów – także przez nauczycieli według przygotowanego wcześniej scenariusza. Uczestniczą w pielgrzymkach do sanktuariów w Polsce i za granicą, w rajdzie św. Faustyny, w wielu uroczystościach patriotycznych. „Sercem” szkoły jest kaplica pw. Miłosierdzia Bożego, do której zawsze można wejść na chwilę modlitwy.