Kochane Dzieci, Droga Młodzieży,
Szanowni i Drodzy Rodzice,
Panie i Panowie Dyrektorzy, Nauczyciele, Wychowawcy, Katecheci

Jak każdą wielką i ważną rzecz, pragniemy również ten nowy rok szkolny 2014/2015 rozpocząć z Panem Bogiem, prosząc Ducha Świętego o światło dla naszych umysłów, które chcą poznawać prawdę, i o moc dla naszych serc, które mogą wzrastać tylko wtedy, gdy są otwarte na Boga i na innych ludzi.

Przed Wami wszystkimi, Moi Drodzy, staje kolejna wielka szansa, aby poprzez swój osobisty wysiłek i poświęcenie przyczynić się do wzrostu dobra – zarówno osobistego, jak i dobra innych ludzi, dobra naszej Ojczyzny i dobra Kościoła w naszej Ojczyźnie. Dla Rodziców, Dyrekcji Szkół, dla Wychowawców i Nauczycieli nowy rok szkolny rysuje się jako wspaniała okazja, aby swym dzieciom, uczniom i wychowankom mogli każdego dnia przekazywać to, co najbardziej szlachetne i piękne – prawdę i miłość. Natomiast dla uczniów i wychowanków nowy rok szkolny to czas, w którym będą mogli zgłębiać i odkrywać najprzeróżniejsze tajemnice świata i człowieka, stworzonych przez Boga, a ponadto nawiązywać między sobą koleżeńskie i przyjacielskie więzy. W ten sposób każda szkoła może stać się wspaniałym ośrodkiem, jednoczącym ludzi różnych pokoleń, którym leży na sercu dobra przyszłość dzieci i młodzieży, a przez to budząca wielką nadzieję dobra przyszłość naszej Ojczyzny – Polski.

Aby móc zrealizować ten cel, będący naszym wspólnym dobrem, konieczne jest wielkie zatroskanie wszystkich odpowiedzialnych za właściwe – właśnie w duchu prawdy i miłości – wychowanie młodego pokolenia Polaków. Zarówno prawda, jak i miłość są rzeczywistościami, które domagają się wobec siebie swoistego posłuszeństwa ze strony człowieka. Prawda domaga się, aby ją uczciwie zgłębiano i przekazywano dalej, odrzucając wszelkie kłamstwa, półprawdy i manipulacje. Miłość domaga się, aby dawano jej odpowiedź w postaci miłości – rzetelnej, uczciwej, bezinteresownej, ofiarnej. Żeby nauczyciele i wychowawcy mogli żyć prawdą i miłością, a następnie żeby mogli swym uczniom i wychowankom ukazywać całe ich piękno i niezwykłą wartość, muszą być przede wszystkim ludźmi prawego sumienia. Muszą zatem umieć iść zawsze za prawdą i dobrem, a równocześnie zdecydowanie odrzucać kłamstwo i zło – właśnie po to, aby uczyć tego dzieci i młodzież powierzone ich wychowawczej trosce. Tylko w ten sposób nauczyciele będą mogli się cieszyć prawdziwym autorytetem i wdzięcznością ze strony dzieci i młodzieży, a z kolei dzieci i młodzież będą stawali się ich autentyczną dumą i radością. W ten też sposób właściwej treści nabierze zapis znajdujący się w Preambule „Ustawy o systemie oświaty” z 1991 roku, w której jest mowa o tym, że „nauczanie i wychowanie – respektując chrześcijański system wartości – za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata”.

Na ten odpowiedzialny i zarazem piękny trud bycia człowiekiem sumienia oraz uczenia i wychowywania innych bycia takim właśnie człowiekiem

z serca błogosławię

Abp Marek Jędraszewski, Metropolita Łódzki

Łódź, 1 września 2014 roku