Zastanawiam się, co chce tworzyć Pani od „naturalnej selekcji” – tłumacząc się tym, że dzieci jej nie potrzebują.

Znam od podszewki sprawy dotyczące matek (byłam ze swoją do końca) oraz dzieci i wiem, czego wymagają od swoich matek. Mam przykład w rodzinie – najstarsza siostra odchodziła w wieku 25 lat, zostało troje maleńkich dzieci...

Ta druga miała swoje, urodziła jeszcze „wspólne”, a tę trójkę miała dosłownie do wszystkiego, na każde żądanie, wyobcowała je z czegokolwiek, co mogło wcześniej przypominać rodzinę! Mimo że mają już swoje rodziny, zaniedbane zdrowie i swoje kłopoty, to „mamusia musi być na pierwszym miejscu”.

Łączę wiele serdeczności –

B.S.

Nowe rodziny powstają z przyczyn losowych, jakkolwiek byśmy je oceniali. I nowe więzy zawsze jakoś uwierają. Ale bywa też inaczej. Zupełnie inaczej.

Niedawno zmarła moja prawie sąsiadka (bo przez kilka ulic), która wyszła za mąż za wdowca z szóstką dzieci. Swoich już nie mieli. I ona mówiła, że po prostu chciała dla nich stworzyć dom, a męża szczerze kochała, choć wydaje się, że było to trochę małżeństwo z rozsądku. Ta leciwa już niewiasta do końca swoich dni otoczona była wielką miłością swoich przybranych dzieci, wyrażającą się w ich staraniach. W tej rodzinie nikt się nie targował, kto jest ważniejszy, kto jest na pierwszym czy drugim miejscu, i każdy dawał z siebie jak najwięcej. Wszyscy w miłości byli równi sobie.

Aleksandra