W ciągu roku ludzie często mówią, że nie mają na nic czasu – każdego dnia goni ich praca i ledwie mogą zdążyć. Jeżeli zapytamy, czy mają czas na czytanie, odpowiedź także będzie negatywna, wielu też przyzna się, że w ciągu roku nie przeczytało ani jednej książki. Niektórzy dodadzą, że nie wzięli do ręki nawet gazety – oglądają telewizję i to im wystarczy.

Tymczasem czytanie, w tym czytanie książek, ubogaca. Dzięki temu człowiek rozwija się intelektualnie i duchowo. Ten, kto czyta, pobudza swoją wyobraźnię, poszerza swoją wiedzę, często bowiem musi przecież zajrzeć do encyklopedii, słownika, zapytać bardziej doświadczone osoby.

Chociaż w dzisiejszych czasach czytelnictwo podupada, jest wypierane przez Internet czy audiobooki, to nadal stanowi ono istotną wartość. Bogu dzięki, są ludzie, którzy korzystają z bibliotek, czytelni, odwiedzają księgarnie, kupują książki. Już sam fakt, że istnieją oficyny wydawnicze, które utrzymują się przecież ze sprzedaży wydawanych pozycji książkowych, oznacza, że są ludzie, którzy czytają.

Zauważa się wzrost popularności albumów. Taką książkę się przegląda. Czytanie jest czynnością nieco trudniejszą. „Niedziela” wyszła naprzeciw tym tendencjom i wydawała swego czasu tzw. minialbumiki – małe książeczki ubogacone zdjęciami, zawierające podstawową wiedzę dotyczącą niektórych tematów, np. osoby Jana Pawła II, Jasnej Góry, Ziemi Świętej czy osoby ks. Jerzego Popiełuszki. Ukazały się 23 takie kolorowe książeczki.

Ojciec Święty Franciszek zachęca nas, byśmy nosili ze sobą Pismo Święte, a zwłaszcza Nowy Testament, z którego w ten sposób zawsze można skorzystać. Otóż kilka lat temu „Niedziela” wydała – w tłumaczeniu bp. Kazimierza Romaniuka – poszczególne księgi Nowego Testamentu w formacie przystosowanym do torebki, plecaka czy kieszeni itp. Dzięki temu ludzie mogą sięgać po święte teksty np. w podróży. Toteż gdy papież Franciszek tak serdecznie przekonuje nas o ważności jak najczęstszego zaglądania do Ewangelii, ucieszyłem się, że taka akcja była i naszym udziałem.

Mamy także wiele wartościowych książek katolickich. Chciałbym, żeby je zauważano i czytano. Ojciec czy matka winni zadbać, by katolickie wydawnictwa – chociaż kilka pozycji – były obecne w rodzinie. W każdej domowej biblioteczce powinny się znaleźć Pismo Święte, choć niektóre dokumenty Stolicy Apostolskiej czy właśnie wspomniane albumiki, które w dużym skrócie uzupełnią naszą wiedzę na różne ważne tematy. Musimy też dostrzec potrzebę bibliotek parafialnych, które kiedyś istniały w wielu parafiach, obsługiwane przez siostrę zakonną czy wolontariuszkę. Czasami książki do takich bibliotek przekazywali też księża. Nie wolno zamykać dostępu do katolickiej książki w wydaniu papierowym – jest ona czymś niezmiernie ważnym, sprzyjającym głębszej refleksji, także działającym terapeutycznie. Wydawnictwa katolickie napotykają jednak na duże trudności w sprzedaży swych tytułów, niektóre hurtownie żądają od wydawcy nieraz aż 55 proc. wartości książki. Nie mamy przebicia na rynek, bo nie stać nas na warunki hurtu. Stąd książek tych trzeba szukać różnymi sposobami, m.in. przez Internet, na stronach wydawnictw katolickich. Jest też wiele cennych książek katolickich dla dzieci i młodzieży, pobudzających ich rozwój intelektualny i duchowy i przyczyniających się do wzrostu świadomości chrześcijańskiej.

Książka katolicka ma zatem ważną misję do spełnienia – uwrażliwia sumienia, czyni bardziej przejrzystym świat ludzkich wartości, buduje wiarę. Byłoby rzeczą dobrą, gdyby w wakacje zwrócić uwagę na czytelnictwo książki katolickiej. Ten problem kładę na serce rodziców i duszpasterzy.