Jest 1931 r. Młoda zakonnica Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w celi płockiego klasztoru otrzymała wizję, która zapoczątkowała kult Bożego Miłosierdzia. W swoim dzienniczku (którego rękopis zachował się) pisze: „Wieczorem, kiedy byłam w celi – ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Chcę, aby ten obraz (...) był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia”.

W roku 1978, na prośbę kard. Karola Wojtyły odwołano Notyfikację zakazującą szerzenia kultu Miłosierdzia Bożego w formach pochodzących z objawień siostry Faustyny. 7 marca 1992 r. Jan Paweł II wydał dekret o heroiczności cnót Faustyny Kowalskiej, a w 1993 r. odbyła się jej beatyfikacja. W 2000 r. Jan Paweł II kanonizował siostrę Faustynę.

Obraz Jezusa Milosiernego

Siostra Faustyna poleciła namalować obraz Jezusa Miłosiernego. Zadanie powierzono Eugeniuszowi Kazimirowskiemu, który był m.in. dekoratorem teatru polskiego w Wilnie. Uroczysty pokaz obrazu miał miejsce w 1935 r. właśnie w pierwszą niedzielę po Wielkiej Nocy w Wilnie. Ale Obraz miał nie spodobać się Faustynie – nie odpowiadał pięknu jej wizji Jezusa. Jezus miał jej wówczas odpowiedzieć: „Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej”. Ten najsłynniejszy chyba obraz znajduje się dzisiaj w kościele Trójcy Świętej w Wilnie. Natomiast w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie w ołtarzu, na którym obecnie spoczywają w niewielkiej trumience relikwie św. Siostry Faustyny Kowalskiej, znajduje się obraz artysty Adolfa Hyły z 1944 r. Jednak rok wcześniej Hyła namalował pierwszy wizerunek Miłosiernego Jezusa, który przekazał dla sióstr w Łagiewnikach jako wotum dziękczynne za ocalenie rodziny z wojny. Była to jego własna wizja Miłosiernego Jezusa. Pan Jezus na obrazach „Miłosierdzia” przedstawiany jest w białej szacie, w postawie stojącej (tak jak ukazywał się Faustynie). Prawą ręką błogosławi zaś lewą wskazuje na swoje serce, z którego wychodzą promienie: jasny blady i czerwony. Woda – jak powiedział podczas wizji Chrystus – usprawiedliwia duszę, kolor czerwony zaś to krew.

Jedno z pierwszych wyobrażeń

Jednym z pierwszych obrazów Miłosierdzia Bożego jest wizerunek umieszczony w ołtarzu bocznym kościoła garnizonowego w Rzeszowie. Obraz namalowano w 1939 r. rękoma bądź Antoniego Kamińskiego bądź Michaliny Janoszanki (krakowskiej uczennicy Jacka Malczewskiego, pochodzącej z Rzeszowa). Jest to jedno z pierwszych wyobrażeń Miłosierdzia Bożego – Chrystus ukazany jest niezwykle pięknie na tle wiosennych pól, jako niezwykła, nieziemska, niematerialna światłość.