W okolicznościowym słowie biskup Roman Pindel podkreślił, że odczuwanie pragnienia spotkania z Panem Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie jest formą wybrania i powołania. – Należycie do ludzi uprzywilejowanych i wybranych. To jest niewątpliwie jakiś rodzaj powołania. To się tak objawia, że człowiek nie przymuszony przez nikogo odczuwa pragnienie przychodzi tutaj – mówił Ksiądz Biskup, zaznaczając, że sami modlący się w kaplicy sióstr klarysek mogliby poświadczyć, jak wiele cudów przez to się dokonało w życiu ludzi. – Najbardziej jest tutaj potrzebne milczenie i wsłuchanie się w to, co nasz Pan do nas mówi – powiedział biskup Roman Pindel do sióstr i wiernych świeckich zgromadzonych w kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu, życząc wszystkim obfitych owoców przemiany ludzkiego serca.

Zakon Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji powstał w połowie XIX wieku we Francji, w czasie, kiedy tamtejszy Kościół katolicki po rewolucji przeżywał okres swego odrodzenia, które koncentrowało się wokół kultu Eucharystii i pobożności maryjnej. Kęcki klasztor założony został przez Matkę Marię od Najświętszego Serca Jezusa (Walentynę Łempicką), jako filia Sióstr Kapucynek. Kiedy w 1907 r. siostry stanęły wobec groźby kasaty, zdecydowały się na połączenie z Zakonem Franciszkanek Najświętszego Sakramentu ze Lwowa (dziś to Siostry Klaryskami od Wieczystej Adoracji). 15 czerwca 1909 r. Stolica Apostolska wyraziła zgodę na inkorporację.

W 1910 r. biskup Anatol Nowak dokonał uroczystego wystawienia Najświętszego Sakramentu, który nieprzerwanie adorowany jest przez siostry i wiernych aż do dnia dzisiejszego. W 1999 r. biskup Tadeusz Rakoczy ogłosił kościół lokalnym sanktuarium Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu. Klasztorna świątynia rozdzielona jest eucharystycznym tronem na dwie części: z jeden strony Eucharystycznego Chrystusa adorować mogą wierni, wchodząc do kościoła od ulicy; z drugiej – objętej klauzurą – modlą się siostry.