Reklama

Kapłański jubileusz

Kapłańskie jubileusze są okazją do wdzięczności Bogu za dar powołania oraz do modlitwy o nowych i świętych pracowników w winnicy Pana. W styczniu br. za 30 lat kapłaństwa dziękował ks. prał. Andrzej Głos, proboszcz parafii pw. św. Jadwigi Królowej w Lublinie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

W centrum uroczystości jubileuszowych znalazła się dziękczynna Msza św., sprawowana przed przewodnictwem abp. Stanisława Budzika. Eucharystię celebrowali kapłani wyświęceni 17 grudnia 1983 r. oraz księża związani z jubilatem i najstarszą parafią na Czechowie. – Zgromadziliśmy się wokół ołtarza, by pochylić się nad tajemnicą sakramentu kapłaństwa, by spojrzeć z troską na tych, którzy są narzędziami Chrystusa na ziemi – mówili przedstawiciele parafii, witając Metropolitę Lubelskiego oraz przybyłych gości. Nawiązując do słów papieża Benedykta XVI, który podkreślał, że od kapłanów wymaga się, by byli specjalistami od spraw wiary, parafianie zapewniali: – My też niczego innego nie oczekujemy, jak tylko tego, by nasi kapłani byli właśnie tacy i modlimy się, by w naszej archidiecezji nigdy nie zabrakło świętych kapłanów – mówili. W obecności Pasterza diecezji oraz rzeszy wiernych, podkreślali, że parafia św. Jadwigi Królowej ma wielkie szczęście do dobrych kapłanów. – Jesteśmy dumni, że naszej wspólnocie przewodzi ks. prał. Andrzej Głos. To kolejny kapłan i proboszcz, którego można określić mianem człowieka Bożego, otwartego na potrzeby parafian; człowieka obdarzonego licznymi talentami, o wielkim sercu, a zarazem dobrego gospodarza parafii – podkreślali. – Dziękujemy za wszystkie dzieła duchowe i materialne, za spotkania i modlitwę, za mądre i poruszające kazania, za sprawowane sakramenty i za remont kościoła – mówili, zaznaczając, że nie sposób wymienić wszelkiego dobra, które za sprawą ks. Andrzeja Głosa dokonało się w parafii w ciągu zaledwie kilku lat. Swojemu proboszczowi oraz kapłanom, którzy wraz z nim przyjęli święcenia prezbiteratu, przedstawiciele różnych stanów i wspólnot życzyli błogosławieństwa na kolejne lata służy w szeregach Chrystusa oraz zapewniali o modlitwie. Słowa wdzięczności za trzy dekady kapłaństwa skierowali również kapłani na co dzień współpracujący z Księdzem Proboszczem oraz siostry zakonne ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego. – W ciekawych czasach przyszło wam żyć, pracować i uświęcać się. Staliście się świadkami ważnych chwil Kościoła i ojczyzny. Po latach ofiarnej służby Chrystusowi możemy z radością zaświadczyć, że prowadzicie nas do Boga. Prosimy, abyście nadal przekonywali nas, że nasza ojczyzna jest w niebie – mówili.

Abp Stanisław Budzik, sprawując uroczystą Liturgię, dziękował Bogu za kapłanów, którzy całym swoim życiem gorliwie służą Chrystusowi oraz prosił o modlitwę o nowe i święte powołania. Zwracając się do jubilatów, Ksiądz Arcybiskup podkreślał, że święcenia kapłańskie, które przyjęli ponad 30 lat temu z rąk bp. Bolesława Pylaka, miały miejsce w katedrze lubelskiej, której patronem jest św. Jan Chrzciciel. – W odczytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii patron katedry ukazany jest jako ten, który prowadzi nas do wiary w Syna Bożego, w Jego zbawczą moc. Wy macie swój udział w tym posłannictwie już od 30 lat. Jesteście głosicielami Boga, który przychodzi do człowieka, by zbawić; jesteście zwiastunami Królestwa Bożego, które przychodzi przez Jezusa Chrystusa. Nie szczędzicie trudów, by przygotować drogi ludzkich serc Jezusowi, który przychodzi. Wskazujecie na Niego jako na Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata. Ile tysięcy razy przez tyle lat waszego kapłaństwa wypowiadaliście to z wiarą, wznosząc w górę białą Hostię przemienioną w Ciało Chrystusa? Pełniliście swoje posłannictwo w jedności z Kościołem, w łączności z Chrystusem – mówił Pasterz. Dziękując za czytelne świadectwo wiary także w imieniu swoich poprzedników: abp. Bolesława Pylaka i abp. Józefa Życińskiego, obecny Metropolita Lubelski podkreślał jedność jubilatów z Kościołem i z biskupem oraz ich gorliwość duszpasterską i nieustanną troskę o lud Boży. Zwracając się bezpośrednio do ks. prał. Andrzeja Głosa, abp Stanisław Budzik dziękował mu m.in. za posługę prefekta w seminarium duchownym, za pracę na stanowisku dyrektora Caritas Archidiecezji Lubelskiej oraz za podjęcie przed czterema laty posługi proboszcza w lubelskiej parafii pw. św. Jadwigi Królowej i wielką troskę o duchowe i materialne dobro wspólnoty.

Na kolejne lata kapłańskiej służby Metropolita życzył jubilatom błogosławieństwa Bożego i wstawiennictwa św. Jadwigi. – Chciejcie jak ona ufać w tajemnicę Chrystusowej miłości, objawioną na krzyżu. Jak ona pełnijcie swoje posłannictwo w duchu wierności Chrystusowi, który nie przyszedł, aby Mu służono, ale by służyć – mówił Pasterz. Słowami bł. Jana Pawła II prosił: – Święta nasza królowo, Jadwigo, ucz nas tej mądrości i tej miłości, którą uczyniłaś drogą swojej świętości. Zaprowadź nas przed wawelski krucyfiks, abyśmy jak ty poznali, co znaczy miłować czynem i prawdą, i co znaczy być prawdziwie wolnym. Weź w opiekę swój naród i Kościół, który mu służy, i wstawiaj się za nami u Boga, aby nie ustała w nas radość.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2014-02-12 16:05

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież do Polaków: niech czas ferii sprzyja przyjaźni z Bogiem

2026-01-14 11:31

[ TEMATY ]

audiencja generalna

Leon XIV

papieskie pozdrowienie

Vatican Media

Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.

„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
CZYTAJ DALEJ

Bp Nykiel o Roku św. Franciszka: odpust to nie "automat do łask"

2026-01-14 08:28

[ TEMATY ]

odpust

bp Krzysztof Nykiel

Rok św. Franciszka

automat do łask

Grafika wygenerowana przez sztuczną inteligencję

Odpust nie jest "automatem do łask"

Odpust nie jest automatem do łask

Nie musimy obawiać się, że święte czasy jubileuszy „spowszednieją”. One nie są po to, by nas nieustannie zachwycać, ale by nadawać poprawną orientację sercu - wskazał bp Krzysztof Nykiel w rozmowie z mediami watykańskimi w kontekście rozpoczętego Roku Świętego Franciszka. O tym, że miłosierdzie przekracza granice ludzkiej sprawiedliwości, odpust nie jest „automatem do łask”, radości Kościoła i zagrożeniu „inflacją świętości” mówił regens Penitencjarii Apostolskiej.

Penitencjaria Apostolska, zgodnie z wolą Papieża Leona XIV, wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, który przypada na 800. rocznicę jego śmierci.O jakie dokładnie warunki chodzi? Czym w istocie jest odpust zupełny i dla kogo jest on przeznaczony?
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję