To nie pierwsze moje Światowe Dni Młodzieży. Miałam wielkie szczęście doświadczyć radości i trudu uczestnictwa w takim wydarzeniu w Kolonii w 2006 r. czy w Madrycie w 2011 r. Takie spotkanie to nie wczasy i nie wycieczka turystyczna, lecz wielka przygoda, pełna wrażeń, nowych znajomości, podziwiania świata i poznawania nowych kultur. To wielki wysiłek fizyczny, ale i apteczka dla serca i duszy! Najmocniejsze przeżycie, które miałam już w Kolonii, i które towarzyszy mi przy każdym podobnym spotkaniu, to pewność tego, że ja, jak i każdy katolik, jestem częścią potężnej oraz kochającej rodziny! Podczas Eucharystii w Niemczach, gdy rozpoczęła się modlitwa „Ojcze nasz” i 2 miliony młodych z różnych zakątków świata wzięło się za ręce, odczułam wielką moc Kościoła katolickiego. Byłam kolejny raz dumna, że jestem jego częścią i wtedy zrozumiałam, że gdzie bym nie była, w jakim kraju się nie znajdę, to zawsze mogę zapukać do drzwi świątyni i poczuć się jak w swoim domu, bo to dom mojego Ojca z Nieba”.

Powyższe słowa to fragment świadectwa Weroniki, która te dni spędza wraz z rzeszą młodych ludzi i z papieżem Franciszkiem w Rio de Janeiro. Gdy rozmawiałyśmy przed jej wylotem do Brazylii, dodała na pożegnanie: - Postaramy się przywieść Krzyż Światowych Dni Młodzieży do Polski i zaprosić Ojca Świętego do Krakowa! W niedzielne popołudnie 28 lipca już wszystko będzie jasne! Młodzi zgromadzeni w sanktuarium Bożego Miłosierdzia podczas „Rio w Krakowie”, i połączeni tele-mostem ze stolicą Brazylii, dowiedzą się, czy to właśnie oni będą gospodarzami kolejnych Światowych Dni Młodzieży. Aby jednak krzyż ŚDM nie był dla nich za ciężki, ważne, by zawsze mogli liczyć na naszą pomoc: obecność, modlitwę, a także odpowiedzialne decyzje, które będą czynić świat, w którym żyjemy, lepszym.

Nie jesteśmy z tym zadaniem sami! Chrystus dziś w Ewangelii zapewnia nas: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Jeżeli którego z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą” (Łk 11, 9-13).

Dlatego w najnowszej „Niedzieli Małopolskiej” dużo miejsca poświęcamy miłości, którą Pan Bóg okazuje nam m.in. w sakramencie pojednania, a także przez obecność ludzi sprawiających, że nawet w trudniejszych momentach życia mamy siłę, by się uśmiechać!