Miłośnicy historii regionalnej 14 czerwca po raz kolejny mogli wziąć udział w spotkaniu z cyklu „Z tajemnicą przez historię… W cieniu niezbadanych zagadek II wojny światowej”. Tym razem tematem przewodnim były skarbnice sztuki III Rzeszy nad Kwisą.
Konferencja historyczna odkrywająca dzieje pogranicza śląsko-łużyckiego na stałe wpisała się w harmonogram wydarzeń Europejskiego Centrum Kulturalno-Informacyjnego. Spotkanie z historykami i pasjonatami regionalnej przeszłości to okazja do wspólnego odkrywania nie do końca jasnych faktów, dokumentów oraz hipotez, które nie zawsze mają odzwierciedlenie w archiwaliach przechowywanych m.in. w Lubaniu czy Wrocławiu.
Reklama
Podczas spotkania w galerii Europejskiego Centrum Kulturalno-Informacyjnego o wojennych sekretach w okolicach Gryfowa Śląskiego mówił Szymon Wrzesiński, historyk i publicysta, który przedstawił uczestnikom gawędę historyczną oraz prezentację multimedialną. Była to znakomita sposobność, żeby przyjrzeć się dziejom Ubocza oraz przemysłu, który się tam rozwijał - szczególnie pod kątem nie do końca wyjaśnionych przekazów z czasów II wojny światowej. Znakomicie udokumentowane informacje o Zamku Czocha i Biedrzychowicach zaprezentowała Barbara Grzybek, kustosz Archiwum Państwowego we Wrocławiu oddział w Lubaniu. Dzięki jej badaniom oraz dokumentom, które udało się odnaleźć, można było dowiedzieć się o skarbach przechowywanych w Zamku Czocha i w Biedrzychowicach, do których trafiały dzieła sztuki m.in. z Berlina. Jak się okazuje, archiwa we Wrocławiu Jeleniej Górze i Lubaniu mogą być nieocenioną skarbnicą wiedzy na ten temat, co kustosz lubańskiej placówki bardzo mocno podkreśliła. Ostatnim prelegentem był Piotr Kucznir, wiceprezes Stowarzyszenia Zamek Czocha, pasjonat historii oraz regionalista. Dzięki materiałom przygotowanym przez niego oraz jego małżonkę Agnieszkę każdy mógł wysłuchać opowieści nt. ludzi żyjących w cieniu Zamku Czocha i dowiedzieć się, kim był Bodo Ebhardt, Ernst Gütschow oraz Konrad Zuse.
Zainteresowani wojennymi militariami obejrzeli dioramę połączoną z omówieniem i prezentacją replik broni z czasów II wojny światowej.
Organizatorem spotkania z historią była Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Gryfów Śląski, Stowarzyszenie Zamek Czocha oraz Archiwum Państwowe we Wrocławiu oddział w Lubaniu. Kolejna część spotkań z historią już we wrześniu.
Dzieci Konrada Prószyńskiego. Drugi z prawej - Kazimierz. Zdjęcie z 1907 r.
Kazimierz Prószyński, podobnie jak Jan Szczepanik (patrz „Niedziela” nr 24 z 10 czerwca 2012 r.), zajmował się tematyką techniki filmowania i projekcji filmów. W 1894 r., rok wcześniej, zanim bracia Lumière zgłosili swój patent zbudował jedną z pierwszych kamer filmowych na świecie, tzw. pleograf. Prószyński zbudował również pierwszą przenośną kamerę filmową, która była jedynym urządzeniem, jakie posłużyło do rejestracji działań wojennych na frontach I wojny światowej oraz do wykonywania pierwszych kronik lotniczych. Był też prekursorem nowoczesnego teatru - w 1903 r. podczas premierowego spektaklu opery „Walkiria” Richarda Wagnera w Teatrze Wielkim w Warszawie połączono sztukę sceniczną i filmową, prezentując na 20-metrowym ekranie film, zrealizowany przez Prószyńskiego, ukazujący lecące w obłokach walkirie, czyli panny wojowniczki, które, uzbrojone w hełmy, tarcze i włócznie, służyły Odynowi na polu bitwy.
Kazimierz Prószyński urodził się 4 kwietnia 1875 r. w Warszawie. Jego matką była Cecylia Pąciatówna, która zmarła w 1884 r. w wieku 27 lat. Kazimierz miał wówczas 9 lat i troje rodzeństwa. Ojciec Konrad Prószyński, znany działacz oświatowy i wydawca, ożenił się ponownie w 1886 r. z młodszą od siebie o 12 lat Wandą Korzon. Z tego małżeństwa miał jeszcze siedmioro dzieci.
– „Twój brat był umarły, a ożył” – tymi słowami Ewangelii o miłosiernym Ojcu rozpoczął homilię podczas Mszy świętej pogrzebowej Maciej Małyga, żegnając ks. Jana Sienkiewicza, proboszcza parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Moczydlnicy Klasztornej.
Msza święta odbyła się w kościele pw. św. Jadwigi Śląskiej we Wrocławiu - Leśnicy, a ciało z trumną zostało złożone w wyznaczonym miejscu przy kościele. – Właśnie słyszeliśmy Ewangelię o miłosiernym Ojcu, miłosiernym Bogu, o dwóch braciach. Tę Ewangelię czyta dziś cały Kościół na swojej wielkopostnej drodze nawrócenia w kierunku Krzyża i Zmartwychwstania – powiedział biskup na początku homilii, jak podkreślił, fragment ten nie jest specjalnie przeznaczony na liturgię pogrzebową, ale w chwili pożegnania nabiera szczególnego znaczenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
