Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Muzyka dla wszystkich

Wymyślony przed 12 laty przez Michała Górala, dyrektora Miejskiego Klubu im. Jana Kiepury w Sosnowcu, Festiwal Sosnowieckie Dni Muzyki Znanej i Nieznanej należy do największych imprez popularyzujących muzykę klasyczną w regionie. 12. edycja tego międzynarodowego przeglądu odbyła się 3-7 kwietnia w świątyniach i centrach kultury Sosnowca

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Patronat nad festiwalem sprawował bp Grzegorz Kaszak. Przez 5 dni melomani, sympatycy muzyki poważnej mogli wysłuchać wyjątkowych utworów we wspaniałych wykonaniach.

Jak to jest w zwyczaju festiwal rozpoczął się w sosnowieckiej bazylice katedralnej koncertem Chóru Chłopięcego i Męskiego Filharmonii Poznańskiej Poznańskie Słowiki. Dzień później w Miejskim Klubie im. J. Kiepury można było wysłuchać piosenek lwowskich, musicalowych i filmowych w wykonaniu artystów ze Lwowa. Kolejny dzień to wyjątkowy koncert młodych artystek z Chin. 6 kwietnia w kościele św. Andrzeja Boboli można było wysłuchać Boruha Finkelsteina ben Yankela - kantora Wielkiej Synagogi w Sankt Petersburgu. Zwieńczeniem festiwalu, 7 kwietnia, był koncert Zespołu Pieśni i Tańca im. Stanisława Hadyny „Śląsk” w kościele św. Joachima w Sosnowcu-Zagórzu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Idea zorganizowania festiwalu muzycznego w rodzinnym mieście Jana Kiepury zrodziła się, jak to często bywa, spontanicznie, we wrześniu 2001 r., a 1. edycja festiwalu wystartowała już na wiosnę następnego roku. Inicjatorem przedsięwzięcia jest Michał Góral, który wymyślił jego profil i ustalił wstępny program. Jednak aby projekt mógł zostać zrealizowany, potrzebne było wsparcie i pomoc wielu osób. Rokrocznie patronat honorowy nad festiwalem obejmują Prezydent Sosnowca i Biskup sosnowiecki. Festiwal otrzymuje wsparcie Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego w Sosnowcu.

Reklama

Festiwal powstał z myślą o osobach spragnionych wydarzeń artystycznych na najwyższym poziomie. - Głównym założeniem programowym festiwalu jest prezentacja utworów muzycznych należących do szerokiego repertuaru największych sal koncertowych na świecie, czyli takich, które cieszą się ogromną popularnością wśród melomanów. Zadaniem festiwalu jest także propagowanie utworów mniej znanych, często zapomnianych, które nie zdołały się jeszcze przebić do szerokiego grona odbiorców, a które naszym zdaniem zasługują na baczniejszą uwagę - wyjaśnia M. Góral.

Dzięki festiwalowi po raz pierwszy w historii miasta mogliśmy usłyszeć Poznańskie Słowiki. Chór Chłopięcy i Męski Filharmonii Poznańskiej Poznańskie Słowiki to najsłynniejszy chór w Polsce. Daje rocznie ok. 50 koncertów na terenie Polski i poza jej granicami. Chór ma wszechstronny repertuar, zawierający ponad tysiąc utworów. Wykonuje dzieła mistrzów średniowiecznych i epoki renesansu. Szczególnie ceni sobie wokalno-instrumentalne arcydzieła baroku - Bacha i Händla, utwory klasycyzmu - Mozarta, Haydna i Beethovena, romantyzmu - Chopina, Schuberta. Śpiewa z powodzeniem kompozycje współczesne Szymanowskiego, Szeligowskiego, Kilara, Góreckiego, Pendereckiego. Poznańskie Słowiki nagrały 31 płyt CD, zarejestrowały setki nagrań radiowych i telewizyjnych. Przez ponad 70 lat chór tworzyło blisko 1500 śpiewaków.

Uwagę uczestników festiwalu przykuł Baruh Finkelshtein ben Yankel - kantor Wielkiej Synagogi w Sankt Petersburgu. Baruch Finkelstein jest od 1989 r. głównym kantorem Wielkiej Synagogi w Sankt Petersburgu i jednocześnie od 2003 r. głównym kantorem Synagogi w Moskwie. Swoją karierę artystyczną rozpoczął w 1973 r. Obdarzony przez naturę elastycznym głosem o pięknym brzmieniu i skali, ukończył Konserwatorium w Leningradzie w klasie prof. Mikołaja Ochotnikowa. Przez ponad 15 lat występował w partiach solowych na deskach teatrów operowych Petersburga. W 1979 r. los sprawił, że artysta trafił do synagogi. Jego zainteresowanie kulturą, tradycją i historią żydowską, studia nad Torą i językiem hebrajskim oraz śpiew w chórze synagogalnym sprawiły, że jego droga zawodowa i artystyczna uległa gwałtownej zmianie i związała jego życie z Synagogą. Nie mając wszakże wykształcenia w tym kierunku, musiał samodzielnie studiować arkana sztuki kantoralnej. I jak było słychać podczas festiwalu, udało mu się to znakomicie. Swój kunszt przekazuje młodym adeptom sztuki wokalnej, którzy już teraz z sukcesem uprawiają muzykę kantoralną w Wilnie, Moskwie, Mińsku, Petersburgu, a także w USA i Izraelu. Baruch Finkelstein jest również organizatorem i kierownikiem męskiego chóru synagogalnego i zespołu muzyki klezmerskiej. Ostatnio bierze udział w rozwoju twórczości wśród dzieci i dorosłych, a także w organizacji koncertów galowych, podczas których występuje w charakterze reżysera i scenarzysty. Od wielu lat wykłada w Konserwatorium Petersburskim.

Ostatnim akcentem festiwalu był koncert dobrze znanego Zespołu Pieśni i Tańca Śląsk. Śląsk jest zespołem artystycznym o ogromnych możliwościach wykonawczych, występującym nie tylko na wielkich światowych scenach, lecz także w miejscowościach na co dzień pozbawionych dostępu do wartościowych propozycji kulturalnych. Nadrzędną ideą działania zespołu jest ukazywanie bogactwa źródeł kultury śląskiej na tle spuścizny innych regionów kraju. I udaje mu się to nieprzerwanie od 60 lat.

2013-04-19 11:58

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Festiwal Piosenki Religijnej

[ TEMATY ]

festiwal

Zofia Świerczyńska

W wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego w Zabierzowie odbył się Pierwszy Festiwal Piosenki Religijnej „Niech Zstąpi Duch Twój”, kierowany do zespołów muzycznych z Archidiecezji Krakowskiej. Laureatem festiwalu została orkiestra z Korzkwi wraz z chórem „Fermata” z Zielonek.

Festiwal Piosenki Religijnej zgromadził osiem zespołów, a tym samym ponad 130 wykonawców. Oprócz części konkursowej, w związku z obchodami setnej rocznicy odzyskania niepodległości, zabrzmiały także pieśni patriotyczne. Nie zabrakło wspólnej modlitwy, czuwania i uwielbienia przygotowującego do uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Więcej o wydarzeniu i laureatach w jednym z kolejnych numerów Niedzieli Małopolskiej.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

19-26 lipca: XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

2026-07-17 07:31

[ TEMATY ]

19‑26 lipca

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

MIVA

BP KEP

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

Pod hasłem „Uczniowie-misjonarze światłem świata na drogach” w niedzielę, 19 lipca br., rozpocznie się 27. Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa. Obchodom towarzyszyć będzie „Akcja św. Krzysztof – 1 grosz za 1 kilometr”, polegająca na zbiórce ofiar na środki transportu dla misjonarzy. Za wstawiennictwem św. Krzysztofa – patrona kierowców, podróżnych i wszystkich zmotoryzowanych – wierni Kościoła katolickiego będą modlić się o bezpieczeństwo na drogach dla wszystkich podróżujących.

Temat tegorocznych obchodów nawiązuje do hasła programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na rok 2025/2026, które brzmi „Uczniowie-Misjonarze”. Ważnym punktem Ogólnopolskiego Tygodnia św. Krzysztofa jest błogosławieństwo kierowców oraz ich pojazdów wraz z modlitwą o odpowiedzialne i roztropne poruszanie się po drogach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję