O atmosferze pogromu wobec Kościoła katolickiego mówił abp Gerhard Ludwig Müller, prefekt watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, w rozmowie z niemieckim dziennikiem „Die Welt”. - Celowa kampania dyskredytowania Kościoła katolickiego w Ameryce Północnej, jak również u nas, w Europie, osiągnęła to, że duchowni w pewnych obszarach już teraz są oficjalnie zaczepiani. Wynikający stąd nastrój jest obecny na wielu blogach - podkreślał hierarcha. - Również w telewizji uprawia się „jazdę” po Kościele katolickim, która ma początek w walce totalitarnych ideologii przeciwko chrześcijaństwu. Tutaj wzrasta sztucznie podsycana wściekłość, która czasami przypomina atmosferę pogromu - zauważył jeden z najbliższych współpracowników Benedykta XVI.
Nawiązując do dyskusji, jaka odbywa się w Kościele w Niemczech, abp Müller powiedział, że „sam proces dialogu jest dobry, lecz musi się mówić o tym, co istotne, a nie ciągle na nowo podawać na stół te same dania”. Jako przykład podał domaganie się święceń kapłańskich dla kobiet. Tłumaczył, że nie jest to możliwe, i to nie dlatego, że kobiety są mniej wartościowe, lecz z powodu natury sakramentu święceń.
W wywiadzie hierarcha wyjaśniał także brak zgody Kościoła na akceptację homoseksualnych związków partnerskich. - Takich związków partnerskich z zasady w żadnym przypadku nie można stawiać na równi z małżeństwem - podkreślił.
Pytany o brak reform w Kościele katolickim, abp Müller zwrócił uwagę, że powinny one dotyczyć jedynie istotnych tematów, takich jak udział w sakramentach czy znajomość wiary. Jego zdaniem, słowo „reforma” powinno dotyczyć tego, co nie hamuje faktycznej odnowy w Chrystusie. Za przykład takich reform podał działalność św. Franciszka z Asyżu, św. Jana od Krzyża, św. Teresy z Ávila. - To jest reforma Kościoła - stwierdził.
Mówiąc o sporze Kurii Rzymskiej z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X, abp Müller podkreślił, że cierpliwość Watykanu wobec tradycjonalistów nie jest nieograniczona. - Kongregacja Nauki Wiary przedłożyła Bractwu Kapłańskiemu preambułę dogmatyczną. Jak dotąd, nie ma żadnej odpowiedzi. Nie będziemy jednak czekać w nieskończoność - zaznaczył.
Listopad jest wyjątkowym czasem. My, ludzie wierzący, przeżywamy go jako okres, w którym nasze myśli i modlitwy biegną ku tym, których już nie ma pośród nas. Choć uroczystość Wszystkich Świętych przypomniała nam o tym, że każdy z nas jest powołany do świętości, to Dzień Zaduszny budzi refleksje nad naszym przemijaniem i ziemskim końcem, który kiedyś musi nadejść. Czy tego chcemy, czy nie, czas biegnie nieubłaganie. Przypomina nam o tym także słowo Boże, lecz nie po to, żeby nas straszyć, ale po to, żeby zachować w nas czujność. Na temat przypowieści o talentach na pewno słyszeliśmy już bardzo wiele. Wygłoszono pewnie setki tysięcy kazań o tym, w jaki sposób należy postępować z darami otrzymanymi od Boga. Wiemy, że Bóg każdemu z nas daje tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Ale dziś, kiedy spoglądamy na groby naszych bliskich zmarłych, chcemy zapytać siebie: czy my odziedziczymy królestwo niebieskie? Czy usłyszę od Boga słowa: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości twego pana!”. Co robię w moim codziennym życiu? Pamięć o zmarłych powinna rodzić w nas pytanie, co by było, gdyby dzisiaj Bóg wezwał mnie do siebie? Czy dziś jestem gotowy na spotkanie z Chrystusem? Jak przeżywam moje codzienne życie? Jak realizuję moje codzienne powołanie? Jakim jestem ojcem, jaką jestem matką? Jakim jestem pracownikiem, jakim jestem pracodawcą? Co kieruje moim codziennym życiem? Czy naprawdę jestem człowiekiem wierzącym wtedy, kiedy jestem wśród innych? Czy przypadkiem nie zamknąłem Chrystusa w kościele i zakrystii? A może moja religijność zaczyna się i kończy tylko w pokoju, w którym mieszkam? Jaka jest moja codzienna postawa? Wracamy zatem do dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Przysłów: „Niewiastę dzielną któż znajdzie?”. I choć może chcielibyśmy widzieć w tym czytaniu tylko i wyłącznie kobietę, to tak naprawdę autor Księgi Przysłów pyta dzisiaj o postawę każdego z nas. O postawę mojego codziennego funkcjonowania w świecie. Pokazuje, że prawdziwego człowieka wierzącego poznajemy po jego codziennym życiu. Nie po tym, co mówi, ale po tym, w jaki sposób postępuje. Bardzo mocno widzimy uzewnętrznienie tego, co tak naprawdę jest w środku. I nie bez przesady mówi tutaj o kobiecie dzielnej, bo bycie człowiekiem wierzącym we współczesnym świecie musi być nacechowane wielką odwagą. Choć może w naszym męskim rozumieniu chcielibyśmy widzieć kobietę jako tą słabszą, może nawet bardziej bojaźliwą, to żadna postawa nie usprawiedliwia nigdy naszego tchórzostwa. Jeśli chodzi o świadectwo naszej wiary, nikt nie ma prawa być tchórzem. A co więcej – być może ci, którzy uznawani byli za ludzi słabszych, tchórzliwych, tak naprawdę okazywali się osobami prawdziwie odważnymi. I pewnie można za św. Pawłem Apostołem powiedzieć, że to wszystko, o czym dzisiaj piszemy, jest dla każdego z nas jasne i oczywiste – przecież nie jesteśmy synami nocy ani ciemności – dlatego czuwamy i jesteśmy trzeźwi, abyśmy byli gotowi na przyjście Pana.
Leon XIV nałożył złotą koronę figurze Matki Bożej Niepokalanej w katedrze w Chiclayo
Przy Tobie uczyłem się być pasterzem Chiclayo - wyznał Leon XIV. Papież koronował wizerunek Matki Bożej Niepokalanej w katedrze swojej dawnej diecezji. Powierzył Maryi swoje życie i posługę Następcy św. Piotra. W homilii odniósł się również do przemocy i cierpienia, przypominając, że odpowiedzią Boga na ciemności świata jest Jezus Chrystus.
Dla Leona XIV uroczystość w katedrze w Chiclayo miała szczególnie osobisty charakter. To właśnie tutaj rozpoczynał swoją posługę biskupią i przez lata dzielił życie oraz wiarę miejscowego Kościoła. Teraz, jako Następca św. Piotra, powrócił, aby ukoronować wizerunek Niepokalanej Maryi Panny, Patronki diecezji.
Papież Leon XIV podczas spotkania z mieszkańcami Limy
Ubodzy naszych czasów są okradani nie tylko z chleba, ale także z głosu i twarzy – napisał Leon XIV w orędziu na X Światowy Dzień Ubogich, który w tym roku obchodzimy 15 listopada. Papież ostrzegł w swoim przesłaniu na ten dzień przed społeczeństwem, które spycha najsłabszych na margines, a także przed obojętnością pogłębianą przez środowisko cyfrowe. Zaapelował jednocześnie, by Kościół był „ubogi z ubogimi” i stawał się dla potrzebujących miejscem schronienia, nadziei i godności.
Światowy Dzień Ubogich ustanowił papież Franciszek w Liście Apostolskim „Misericordia et Misera” ogłoszonym na zakończenie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia 20 listopada 2016 r. Obchodzony jest corocznie w 33. niedzielę zwykłą w ciągu roku liturgicznego – przed uroczystością Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
