„Polska i czeska inteligencja w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Ravensbrück na początku II wojny światowej «Zapomniana zagłada?»” - pod takim tytułem Fundacja Brandenburskie Miejsca Pamięci przygotowała na terenie obozu Sachsenhausen specjalną wystawę, której część została poświęcona śp. abp. Kazimierzowi Majdańskiemu.
Wystawę przygotowano we współpracy z Uniwersytetem Jagiellońskim w Krakowie i Uniwersytetem Karola w Pradze na terenie obozu Sachsenhausen i otworzono w sobotę 21 listopada br. Dwugodzinną konferencję poprzedzającą otwarcie wystawy wyprzedziła międzynarodowa konferencja w dniach 19-21 listopada. Podczas tej konferencji obok innych profesorów z Polski, Czech i Niemiec głos zabrał o. dr Alojzy Bogdan Brzuszek OFM z Krakowa, który wygłosił referat nt. „Prześladowania polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego przez okupanta niemieckiego”. Szczególnymi okolicznościami tej wspólnej uroczystości była 70. rocznica brutalnych akcji zorganizowanych przez hitlerowskie Niemcy wobec duchowieństwa polskiego, profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego i profesorów Uniwersytetu Karola w Pradze. Drogi większości z tych - wtedy aresztowanych - spotkały się najpierw tu, w Sachsenhausen, a potem w innych obozach III Rzeszy.
Arcybiskupa Andrzeja Dzięgę w otwarciu wystawy reprezentowali ks. prał. dr Aleksander Ziejewski i piszący te słowa. Wizytę rozpoczęliśmy od nawiedzenia kościoła parafialnego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Oranienburgu, gdzie 5 kwietnia 1987 r. w niedzielę pasyjną, w obecności kard. Joachima Meisnera, ówczesnego biskupa Berlina, bp Kazimierz Majdański - były więzień obozu Sachsenhausen, a potem Dachau, dokonał poświęcenia pomnika ofiar pobliskiego obozu. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności drzwi zamkniętego kościoła otworzył nam emerytowany ks. proboszcz Alfons Bunk, który w tamtych dniach był gospodarzem tego wydarzenia. W rozmowie dodał interesujący szczegół: „Jan Paweł II już w 1984 r. podczas diecezjalnej pielgrzymki do Rzymu w osobistej rozmowie prosił, aby na terenie obozu postawiono jakiś chrześcijański pomnik. Wtedy nie mieliśmy tam jako Kościół żadnych praw, a więc możliwości spełnienia prośby. Stało się to możliwe - choć częściowo, dopiero w 1987 r., gdy ufundowaliśmy ten pomnik we wnętrzu świątyni”.
Konferencję poprzedzającą otwarcie wystawy - zaplanowaną na jedną godzinę (o godz. 18), a przedłużoną do ponad dwóch godzin - wypełniły wystąpienia rozpoczęte i zakończone występem kwartetu skrzypcowego.
W trakcie zwiedzania wystawy ucieszył nas fakt dłuższych chwil spędzanych przez dostojnych gości - oprowadzanych przez dyrektora Fundacji - w sektorze wystawy poświęconej bp. Kazimierzowi Majdańskiemu i kopii kaplicy w Kaliszu, z tekstem listu biskupów polskich do biskupów niemieckich.
Godność ludzka, sztuka, życie, migranci, osoby starsze, młodzi, sztuczna inteligencja - to niektóre z tematów, które Ojciec Święty powierzył modlitwie wiernych na kolejny rok w ramach Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy.
Każda intencja odnosi się do konkretnych wyzwań stojących przed Kościołem i światem. Modlitwa w tych intencjach jest formą duchowego zaangażowania w łączności z Ojcem Świętym oraz zachętą do podejmowania odpowiedzialnych postaw w życiu osobistym i społecznym.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Buty ślubne to znacznie więcej niż dodatek do sukni. To fundament Twojego komfortu przez kilkanaście godzin tego wyjątkowego dnia. Źle dobrane obuwie może zamienić radość w udręcę – obtarcia, ból stóp i niemożność poruszania się w czasie przyjęcia z pewnością nie należą do planowanych elementów ceremonii. Dobry wybór butów ślubnych to równowaga między estetyką a wygodą, między marzeniami o idealnym wyglądzie a realiami długiego dnia pełnego emocji. W tym artykule znajdziesz praktyczne wskazówki, które pomogą Ci podjąć najlepszą decyzję – taką, która pozwoli Ci cieszyć się każdą chwilą bez kompromisów.
Zacznij od szczegółowego zmierzenia swoich stóp. Wiele kobiet nosi niewłaściwy rozmiar butów – według badań branżowych nawet 80% z nas wybiera za małe lub za duże obuwie. Nie opieraj się wyłącznie na rozmiarze, który nosisz na co dzień. Każdy producent stosuje nieco inne standardy, a Twoje stopy mogą różnić się rozmiarem między prawą a lewą nogą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
