Poniedziałkowa uroczystość w Tarnobrzegu-Wielowsi przypadła na liturgiczne wspomnienie św. Dominika 10 sierpnia i zgromadziła w parafialnym kościele pw. św. Gertrudy i św. Michała Archanioła mieszkańców Wielowsi, którzy z rodzinami nowych sióstr, z Dominikankami z całej Polski, z kapłanami z tarnobrzeskiego dekanatu, z diecezji i z innych miejsc spotkali się, aby modlitwą otoczyć wypowiedziane publicznie siostrzane „jestem” w wieczystych ślubach zakonnych. Uroczystości przewodniczył pasterz diecezji bp Krzysztof Nitkiewicz, który razem z ks. kan. Andrzejem Jaworskim - proboszczem z Wielowsi, ks. prał. Stanisławem Barem - dziekanem tarnobrzeskim, ks. kan. Janem Kaszewiczem - wicedziekanem, ks. prał. Michałem Józefczykiem, o. przeorem Pawłem Barszczewskim z tarnobrzeskiego konwentu dominikańskiego, ks. Andrzejem Maczugą, o. Piotrem Krzysztofiakiem z warszawskiego Służewa i innymi kapłanami sprawował Najświętszą Ofiarę.
„Wasz wybór jest odpowiedzią człowieka na wybór, jakiego wcześniej w waszym życiu dokonał Chrystus - mówił do Sióstr w homilii Biskup Ordynariusz. - Składacie śluby zakonne, bo Chrystus was wybrał, Chrystus was powołał - to jedynie odpowiedź na Jego wybór was: «nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem». Przez całe życie musimy się czuć dłużnikami Pana Boga. Wy nie możecie zapomnieć o tym darze, który dzisiaj otrzymujecie. Składając śluby zakonne, patrzycie w przyszłość. Za kodeks Waszego życia weźcie Osiem Błogosławieństw i razem z Regułą Waszego Zgromadzenia i pismami Matki Kolumby wcielajcie w codzienne życie i posługę te treści - ludzie wtedy zobaczą w Was Chrystusa. Pan Bóg was jeszcze wiele razy w życiu zaskoczy i przygotuje wam wiele niespodzianek - te śluby nie są przypieczętowaniem całego waszego życia, to początek nowego, początek cichego, codziennego wypełniania woli Bożej. Musicie ciągle się ćwiczyć, doskonalić, uświęcać. Abba Poimen przypominał mnichom, że dopóki zakonnik trwa w pracy wewnętrznej, wróg nie może go pokonać - podobnie jak kocioł na ogniu, dopóki wrze, muchy ani żadne robactwo się do niego nie zbliżają. Dopiero gdy ostygnie, wtedy tak. Kochajcie Boga i bliźniego, kochajcie Kościół katolicki i Wasze Zgromadzenie, kochajcie Boga i drugiego człowieka, w którym Bóg okazuje swoje oblicze”.
Po homilii i śpiewie Litanii do Wszystkich Świętych, podczas której siostry profeski leżąc krzyżem na środku kościoła - znak całkowitego poddania się Bogu - miało miejsce publiczne złożenie ślubów. Z zapaloną w dłoni świecą, symbolem pragnienia spalania swojego życia dla Boga i ludzi, każda z sióstr odczytywała akt konsekracji przed matką generalną s. Julią Bakalarz, której towarzyszyła s. Świerada - mistrzyni wielowiejskich Dominikanek. Pocałunek pokoju - znak przyjęcia do wspólnoty zakonnej na zawsze i własnoręcznie podpisany na ołtarzu akt ślubowania dopełniał uroczystej ceremonii. Na zakończenie Mszy św. nowe siostry profeski wyraziły wdzięczność Panu Bogu za dar i łaskę powołania, jak również na ręce Biskupa Ordynariusza, proboszcza ks. Andrzeja Jaworskiego i o. Piotra Krzysztofiaka, który prowadził rekolekcje poprzedzające uroczystość ślubów zakonnych złożyły swoje podziękowania. Ostatnim elementem poniedziałkowej liturgii była procesja do grobu matki założycielki Kolumby Białeckiej, której ciało spoczywa w wielowiejskim klasztorze, gdzie w krótkiej modlitwie siostry profeski wraz z innymi siostrami zanosiły modlitwę wdzięczności i prośby o rychły dar beatyfikacji.