Reklama

Alfabet „Niedzieli” - U

Urodziny

Te pierwsze, osiemnaste i następne. Obchodzimy je w gronie rodziny i przyjaciół. Dmuchamy świeczki na torcie, składamy życzenia i wybiegamy planami w przyszłość. Są kraje, gdzie lata życia człowieka liczy się od chwili poczęcia. To piękny zwyczaj.

Niedziela świdnicka 34/2009

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Urodziny są dniem szczególnym. Dla nas - bo przypominają nam, że otrzymaliśmy od Pana Boga wyjątkową szansę, największy dar - życie. Dla naszych najbliższych, rodziców - powodem do radości, że nas mają.
„Kiedy miało się narodzić moje pierwsze dziecko, byłem bardzo poruszony - wspomina Andrzej z Wałbrzycha. - Żonę odwiozłem do szpitala, sam wróciłem do domu. Wtedy nie było jeszcze tak popularne wspólne rodzenie. Siedziałem z moim ojcem przed telewizorem, nie mogłem sobie znaleźć miejsca. Był już późny wieczór, a ze szpitala żadnych wieści. Film oglądałem bez uwagi, pamiętam tylko tytuł: «Tańczący z wilkami» z Kevinem Costnerem. Do dzisiaj nie obejrzałem tego filmu w całości, ale już zawsze będzie mi się kojarzył z późnym wieczorem, kiedy wreszcie zadzwonił telefon i usłyszałem: «urodziła się córka, 57 cm długości i 3850 dag wagi, zdrowa i mamusia też ma się dobrze». Była 23.20, krzyknąłem z radości, padłem w ramiona ojca i ściskałem mamę. Zostałem ojcem. Nazajutrz wizyta w szpitalu, uśmiechnięta żona i maleńki cud. Kiedy położna zaproponowała wziąć ją w dłonie, spojrzałem na nie, takie duże i nieporadne, a mają wziąć taką kruszynkę? Pytałem się w duchu. Żona dodała mi odwagi, delikatnie uniosłem z łóżeczka maleństwo, bałem się oddychać, serce chciało mi wyskoczyć z klatki piersiowej. To prawdziwy cud - pomyślałem. Trwało to chwilę, ale zapamiętałem to uczucie na zawsze. Dzień urodzin mojej córki, choć już obchodzony po raz siedemnasty, jest dla mnie szczególnym momentem, zawsze przypominam sobie tamten pierwszy raz, kiedy trzymałem ją maleńką w moich dłoniach. Dla mnie będzie zawsze maleńką kruszyną, którą trzeba się opiekować”.
Narodziny człowieka to autentyczny cud, dziecko pojawia się na ziemi dzięki miłości rodziców. Podczas zakończonej już 6. Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę bp Dec dzielił się podczas jednego z Apeli pewnym osobistym doświadczeniem, w którym przyznał, że obliczył sobie, kiedy zaistniał w łonie matki, i wyszło, że 27 października 1943 r. Każdego 27 października z wielką wdzięcznością odmawia Różaniec, do czego gorąco namawiał zebranych. Te wyliczenia będą symboliczne, nikt z nas nie będzie miał stuprocentowej pewności, ale chodzi o wzbudzenie w sobie wdzięczności za dar życia, za rodziców, a w szczególności za matkę pod sercem, której każdy z nas wzrastał. Chodzi również o to, aby dziękować Panu Bogu za łaskę życia. We wspomnianej już pieszej pielgrzymce pątnicy mieli okazję wysłuchać wielu konferencji i rozważań, które nawiązywały do hasła tegorocznej pielgrzymki: „Otoczmy troską życie”. Pośród tych konferencji (były poświęcone duchowej adopcji życia poczętego) około dwustu pielgrzymów podjęło zobowiązanie, że przez kolejne dziewięć miesięcy będą każdego dnia odmawiać dziesiątkę Różańca św. oraz specjalną modlitwę umieszczoną w deklaracji w intencji poczętego życia. Zobowiązanie to złożono podczas Mszy św. 7 sierpnia, tak więc do 7 maja będzie trwała modlitwa w intencji dzieci, których imiona znane są tylko Panu Bogu. Cieszmy się więc z każdych urodzin, módlmy się za jubilatów, pamiętajmy o nich. Życie to wielki cud, od chwili poczęcia, narodzin, aż do naturalnej śmierci. Pan Bóg w nieskończonej Miłości powołuje nas do życia. Chciejmy radować się z tego faktu. No, oczywiście, nasze kochane dziewczęta, kobiety są zawsze młode i piękne. I za każdym razem są to osiemnaste urodziny… plus VAT, którego tylko stawka ulega zmianie. - Przekroczyła pani 60-tkę - zwraca uwagę młody policjant kobiecie kierowcy, nie prawda - żachnęła się oburzona kobieta - to ten kapelusz mnie postarza - odrzekła, przeglądając się w lusterku.
Urodziny to moment, kiedy patrzymy w przyszłość i w przeszłość. Podejmujemy postanowienia, analizujemy dotychczasowy dorobek życia. Oprócz narodzin człowieka świętujemy również narodziny choćby naszej świdnickiej diecezji. W tym roku to już jej piąta rocznica. To okazja do podsumowań, do wytyczenia dalszych planów, dziękczynienia Panu Bogu za dar tej świdnickiej wspólnoty, prośba o dalsze łaski na kolejne lata. Zupełnie podobnie jak przy okazji obchodów urodzin człowieka. Bo rytm naszego życia wytycza Dawca, Ojciec wszystkiego dobra, które nas spotyka. I w naszym świętowaniu chodzi o to, aby o tym nie zapominać. Bądźmy wdzięczni Panu Bogu za każdy kolejny rok naszego życia, bo dzięki Niemu możemy cieszyć się obecnością tu, na ziemi. I tylko On wie, kiedy przyjdzie czas na jej opuszczenie.

Polskie zwyczaje i obyczaje urodzinowe

Zwyczaj obchodzenia urodzin jest znany już od starożytności. Kiedyś miał znaczenie religijne, ale z czasem przyjął znaczenie społeczne. Urodziny to piękny zwyczaj, bo nie tylko pozwala spotkać się z rodziną i przyjaciółmi na urodzinowym przyjęciu, ale przede wszystkim stwarza okazję do refleksji nad sensem istnienia i jest wyrazem wdzięczności za dar naszego życia.
Od wieków symbolem urodzin był i jest tort urodzinowy, przy którym gromadzi się rodzina, by wspólnie z jubilatem cieszyć się z jego święta. Tort jest przyozdobiony świeczkami, które odpowiadają wiekowi świętującego albo są symboliczne. Jubilat powinien pomyśleć sobie po ciuchu życzenie, a następnie zdmuchnąć świeczki. Według tradycji ludowych, z okazji pierwszych urodzin dziecku podaje się pieniążek, kieliszek czy krzyżyk (w niektórych regionach książkę, a zamiast krzyżyka różaniec) i pozwala się mu podjąć pierwszą samodzielną decyzję. To, po co dziecko sięgnie, będzie determinować jego przyszłe życie. Naturalnie wszystkie tego typu zwyczaje należy traktować z przymrużeniem oka. W końcu to tylko zabawa. Z okazji 18. urodzin jubilat otrzymuje o północy od gości osiemnaście klapsów albo uderzeń pasem, które symbolizują przejście w trudne dorosłe życie. Tego dnia może po raz pierwszy napić się szampana. Kolejnym zwyczajem urodzinowym jest śpiewanie „Sto lat” jubilatowi, składanie życzeń oraz wręczanie prezentów. Kiedyś popularne było także wysyłanie kartek z życzeniami, teraz wyparte przez e-maile, SMS-y i kartki internetowe.
Do pięknych tradycji należy również zamawianie Mszy św. w intencji jubilata. I to nie tylko z okazji pierwszych urodzin, 18-tki czy pięćdziesięciolecia.
Nowym w sumie zwyczajem stało się organizowanie urodzinowych przyjęć dla dzieci (tzw. kinderbali) w lokalach, na które dzieci przychodzą w przebraniu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Adwent, który nadchodzi, będzie szkołą rozpoznawania nawiedzin

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Karol Porwich/Niedziela

Wizja trwa: „i ujrzałem na prawej ręce Zasiadającego na tronie księgę zapisaną wewnątrz i na odwrocie, zapieczętowaną na siedem pieczęci”. Biblion, zwój zapisany obustronnie, jak zwój Ezechiela, pełen po brzegi. Siedem pieczęci to forma najściślejszego zabezpieczenia, jaką znało antyczne prawo dokumentowe, bo rzymski testament pieczętowało siedmiu świadków. Księga jest testamentem historii, Bożym planem dziejów. Oto dramat: „nikt w niebie ani na ziemi, ani pod ziemią nie mógł otworzyć księgi ani na nią patrzeć”. Jan „bardzo płakał”. To płacz wszystkich pokoleń nad historią zamkniętą, nieczytelną, toczącą się jakby bez sensu.
CZYTAJ DALEJ

Możesz powiedzieć Mu wszystko. Ojciec Marcin Ciechanowski o Bogu, którego nie trzeba się bać

2026-11-19 22:28

[ TEMATY ]

diecezja świdnicka

Bardo

rekolekcje diecezjalne

o. Marcin Ciechanowski

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

O. Marcin Ciechanowski, podczas rekolekcji diecezjalnych w Bardzie Śląskim.

O. Marcin Ciechanowski, podczas rekolekcji diecezjalnych w Bardzie Śląskim.

O rutynie w przeżywaniu wiary, pierwszeństwie osobistej więzi z Jezusem i uczeniu się od Maryi troski o człowieka mówił o. Marcin Ciechanowski podczas rozpoczętych 19 listopada w Bardzie rekolekcji diecezjalnych „W bezpiecznych dłoniach Maryi”.

Jako pierwsi w rekolekcyjnych spotkaniach uczestniczyli kapłani. Ich dzień skupienia rozpoczęła Eucharystia z homilią paulina. Program obejmował także Nieszpory z konferencją, wieczorną naukę, adorację Najświętszego Sakramentu oraz Apel Jasnogórski z rozważaniem. Był również czas na rozmowy przy wspólnym stole.
CZYTAJ DALEJ

Czy wolno mieć nadzieję, że wszyscy będą zbawieni?

2026-11-19 18:12

[ TEMATY ]

Wiara (nie)oderwana od życia

Natalia Janowiec

Karol Porwich/Niedziela

Kiedy umiera ktoś bliski, trudno pogodzić się z myślą, że już go nie ma. Wracamy do wspólnych chwil, przypominamy sobie rozmowy, gesty i sytuacje, które kiedyś wydawały się zwyczajne. Z czasem pojawiają się pytania, na które niełatwo znaleźć odpowiedź. Jaka była jego wiara? Czy pod koniec życia zdążył jeszcze coś zmienić?

Nie wiemy, co wydarzyło się w człowieku w ostatnich chwilach życia. Być może właśnie wtedy, dokonało się coś, czego najbliżsi nigdy nie mieli okazji dostrzec. Czy można zatem mieć nadzieję, że również tacy ludzie osiągną zbawienie?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję