W dniach 22-27 czerwca odbyła się I Puławska Pielgrzymka Rowerowa. Jej inicjatorami byli ks. Robert Karczmarek, duszpasterz z parafii pw. św. Józefa na Włostowicach oraz ks. Karol Mazur, duszpasterz parafii pw. Świętej Rodziny w Puławach. Pomysł takiego pielgrzymowania zrodził się w związku z Rokiem św. Pawła i stanowił uwieńczenie działań związanych z jego obchodami. Myślą przewodnią pielgrzymki były słowa św. Pawła: „Postępujcie drogą miłości” (Ef 5, 2). Swojego patronatu pielgrzymce użyczyli prezydent miasta Puławy Janusz Grobel oraz dziekan dekanatu puławskiego ks. Józef Brodaczewski. W organizację wyjazdu zaangażowali się strażnicy miejscy, ratownicy medyczni oraz wiele osób dobrej woli, które poświęciły swój czas oraz dobra materialne. Rola każdej z tych grup była niezwykle istotna dla przebiegu pielgrzymki: strażnicy czuwali nad bezpieczeństwem przejazdu na trasie, ratownicy leczyli kontuzje i urazy.
Pielgrzymka rozpoczęła się uroczystą Mszą św. w kościele pw. Świętej Rodziny w Puławach, której przewodniczył Ksiądz Dziekan. Wspólnie modlili się księża jadący z pielgrzymami na Jasną Górę oraz proboszcz parafii pw. Świętej Rodziny w Puławach. Z Bożym błogosławieństwem w drogę na rowerach wyruszyły 44 osoby. Trasa była podzielona na sześć etapów, każdy po ok. 100 km. Po drodze pielgrzymi odwiedzili wiele ciekawych miejsc. Wśród nich znalazły się: Święty Krzyż, kościół św. Anny, sanktuarium Ojca Pio na Przeprośnej Górce, sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej oraz XIII-wieczny klasztor Ojców Cystersów w Wąchocku. Jednym z miejsc noclegu była Włoszczowa. Tam pielgrzymi usłyszeli niezwykłą historię sprzeciwu młodzieży, która z wielką wiarą broniła pozostawienia krzyża w szkole i w klasie. Jednak celem wędrówki było sanktuarium Matki Bożej na Jasnej Górze. Pielgrzymi uczestniczyli w Apelu Jasnogórskim, godzinkach oraz odsłonięciu Obrazu Czarnej Madonny. Księża - uczestnicy pielgrzymki - odprawili uroczystą Mszę św. w Kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej, podczas której zostały zawierzone Maryi intencje mieszkańców Puław, zapisane w Księdze Intencji. Szczególny charakter tego miejsca wywołał wśród uczestników wiele wzruszeń i umocnił wiarę.
Pielgrzymka była także przygodą. Uczestnicy stworzyli wspólnotę, w której nawiązały się nowe znajomości, być może przyjaźnie. Wspólny trud zbliża i daje okazję do lepszego poznania drugiej osoby. Wszyscy starali się, aby atmosfera była miła i serdeczna. Ważne było wzajemne wspieranie się w chwilach kryzysowych np. wtedy, gdy teren był górzysty i pokonanie każdego kolejnego wzniesienia wymagało dużego wysiłku fizycznego. Pielgrzymka była okazją do pogłębienia wiary i duchowego rozwoju. Nie zabrakło też wśród pielgrzymów refleksji nad własnym życiem - rodzinnym i zawodowym. W wielu sytuacjach widać było działanie Ducha Świętego zarówno w sprawach doczesnych, jak i duchowych. Sam fakt pokonania 600 km w tak krótkim czasie, w górzystym terenie, dla ludzi niebędących sportowcami, jest tego dowodem. Sił duchowych i fizycznych dodawała wspólna, codzienna Msza św. i wieczorny Apel Jasnogórski. W ten sposób zostało zrealizowane motto wspólnego wędrowania: „Postępujcie drogą miłości”.