2 czerwca w Siemiatyczach odbyła się konferencja edukacyjna dla rodziców i nauczycieli „Wspólnie przeciw narkomanii”, którą zorganizowała Krystyna Wolanin, pełnomocnik burmistrza ds. przeciwdziałania narkomanii. Witając gości, zwróciła uwagę, że wiedza o narkomanii jest ciągle zbyt mała, gdy tymczasem narkotyki bez skrupułów wkraczają do domów, szkół i dyskotek. „Wszyscy musimy zaangażować się w zapobieganie tej pladze” - apelowała do zebranych.
Podczas konferencji dr Andrzej Kociuba, ordynator Oddziału Detoksykacyjnego dla Narkomanów ze Szpitala Neuropsychiatrycznego w Lublinie, wystąpił w prelekcją „Narkoman człowiek chory”. Mówił: „Narkoman to człowiek chory, a narkomania to choroba przewlekła, trwająca do końca życia i wymagająca leczenia. Nawet jeżeli ktoś osiągnie abstynencję po okresie używania narkotyków, to sam fakt jej utrzymywania nie jest gwarantem wyleczenia. Nawroty zdarzają się nawet po kilkudziesięciu latach. A często wszystko zaczyna się przypadkowo i bardzo niewinnie”.
Ks. Jarosław Błażejak w swoim wystąpieniu poruszył temat „Narkoman, człowiek niesprawny duchowo”. Wystąpienie duszpasterza było chrześcijańskim spojrzeniem na problem narkotyków. Kapłan wyjaśnił, że narkotyki prowadzą do zniewolenia fizycznego i duchowego, co jest niezwykle trudne do uzdrowienia i jest przeszkodą w zjednoczeniu z Bogiem. Podczas konferencji ks. Błażejak został odznaczony odznaką honorową Towarzystwa Zapobiegania Narkomanii. Duszpasterz przyznał, że to wyróżnienie będzie dla niego motywacją do dalszej pracy na rzecz zapobiegania narkomanii.
W dalszej części spotkania o procedurach szkolnej interwencji profilaktycznej mówiła pedagog i współautor programów profilaktycznych Magdalena Wardyńska-Ziółek. Z kolei prokurator Magdalena Szepietowska z Prokuratury Rejonowej w Siemiatyczach przedstawiła zebranym elementy wiedzy prawnej w myśl ustaw o przeciwdziałaniu narkomanii oraz o postępowaniu w sprawach nieletnich.
Konferencję wzbogaciła też część artystyczna przygotowana przez uczniów siemiatyckich szkół. Scenkę pantomimiczną „Katharsis - oczyszczenie” wykonali gimnazjaliści z Zespołu Szkół im. Jana Pawła II, na zakończenie spektakl profilaktyczny „Z pamiętnika narkomana chorego na AIDS” wykonali uczniowie z Koła Teatralnego działającego w Liceum Ogólnokształcącym.
Konferencja była elementem miejskich obchodów Międzynarodowego Dnia Zapobiegania Narkomanii. Na konferencję zaproszono rodziców, duchownych, wychowawców. Z kolei dzień wcześniej swoje „nie” wobec narkotyków miała okazję wyrazić młodzież. Pod hasłem „Przyłącz się i głośno powiedz STOP narkotykom” 1 czerwca zorganizowano happening, w którym wzięli udział uczniowie siemiatyckich szkół. Młodzież zaprezentowała swoje talenty estradowe, były taniec, śpiew, aerobik, teatr. Podczas imprezy wręczono nagrody laureatom konkursów na hasło promujące „Zdrowy styl życia” i na najlepszy esej na temat „Moje życiowe pasje bez nałogów”. Na zakończenie imprezy wysłuchać można było świadectwa i koncertu chrześcijańskiej grupy hip-hopowej z Warszawy „Teoretycznie Dobry Squad”.
Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski, który wszedł w życie 1 marca, wprowadza do praktyki kościelnej w Polsce kary finansowe przewidziane w zreformowanym przez papieża Franciszka Kodeksie Prawa Kanonicznego. Jak wyjaśnia w rozmowie z KAI ks. prof. Piotr Majer z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, nie jest to nowa inicjatywa polskich biskupów, lecz dostosowanie powszechnego prawa Kościoła do krajowych realiów ekonomicznych - z jasno określonymi widełkami grzywien i zasadami ich stosowania, przede wszystkim wobec duchownych.
Natomiast egzekwowanie przewidzianych w dekrecie kar od osób świeckich jest zdaniem kanonisty „iluzoryczna” ze względu na konflikt przepisów prawa kanonicznego i prawa pracy.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.